অসমত যোৱা প্ৰায় তিনিটা বছৰ ধৰি চলি থকা এন আৰ চি উন্নীতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সন্ধিক্ষণত লণ্ডনস্থিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰৰ সংবাদ প্ৰতিষ্ঠান ৰয়টাৰে প্ৰকাশ কৰিছে এটা বিতৰ্কিত প্ৰতিবেদন। প্ৰতিবেদনটোত এন আৰ চি উন্নীতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াটোৱে লাখ লাখ বাংলাভাষী মুচলমানক বিদেশী সজাবলৈ কৌশলেৰে টাৰ্গেট কৰা হৈছে বুলি কৈ এই প্ৰক্ৰিয়াটোক সাম্প্ৰদায়িকতাৰ ৰং সানিব খোজা হৈছে|
এন আৰ চিৰ চূড়ান্ত খচৰা প্ৰকাশ কৰিবলৈ ১২ ঘণ্টাৰো কম সময় থকা অৱস্থাত এনে ধৰণৰ প্ৰতিবেদনে সমাজত শান্তি-শৃংখলাৰ অৱনতি ঘটাব পাৰে। এই ক্ষেত্ৰত কোনো উচটনিমূলক মন্তব্য নকৰিবলৈ সকীয়নি দি অহা চৰকাৰে কি ভূমিকা লয় সেয়া লক্ষণীয় হ’ব।
মন কৰিব লগীয়া যে কৃষ্ণ এন দাস নামৰ এজন অসমৰ প্ৰতিবেদকে প্ৰস্তুত কৰা এই অনুসন্ধানমূলক প্ৰতিবেদনটোৰ সহ প্ৰতিবেদক হিচাপে নাম আছে ৰাজ্যখনৰ এজন জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক জাৰিৰ হুছেইনৰ।
আনহাতে এই প্ৰতিবেদনটোত অসম আন্দোলনৰ সময়ত ১৯৮৩ চনত হোৱা নেলীৰ গণহত্যাৰ স্মৃতিক পৃষ্ঠভূমি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, যিটোও এটা আপত্তিকৰ সংযোগ বুলিব পাৰি।
প্ৰতিবেদনটোত লগতে ২০১৯ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচন, বিজেপিৰ ‘হিন্দুক অগ্ৰাধিকাৰ’ কাৰ্য্যসূচী ইত্যাদিৰ সৈতেও এই এন আৰ চি উন্নীতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ সংযোগ স্থাপন কৰিব খোজা হৈছে। আনকি উত্তৰ ভাৰতত তথাকথিত গো-ৰক্ষকসকলৰ দ্বাৰা হোৱা মুচলমান লোকক lynching-ৰ ঘটনাবোৰৰ প্ৰসংগও টনা হৈছে, যিবোৰৰ সৈতে এন আৰ চিৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই।
উল্লেখযোগ্য যে অসম চুক্তিৰ আধাৰত আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ নিৰীক্ষণত চলি থকা ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী উন্নীতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চলৈকে অসমত থকাসকল আৰু তেওঁলোকৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলক ইয়াৰ বৈধ নাগৰিক হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। আনসকলক ইয়াৰ বৈধ নাগৰিক হিচাপে গণ্য কৰা নহ’ব। এই প্ৰক্ৰিয়াত হিন্দু-মুচলমান বা অসমীয়া-বাঙালীৰ প্ৰশ্নটোৰ গুৰুত্ব শূন্য। তাৰোপৰি এই এন আৰ চি উন্নীতকৰণ প্ৰক্ৰিয়া উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশতহে হৈছে, বিজেপি চৰকাৰৰ নিৰ্দেশত নহয়।
তৎসত্ত্বেও বিভিন্ন পক্ষই এই প্ৰক্ৰিয়াটোক মাজে-সময়ে তেনে ৰং দিয়াৰ চেষ্টা কৰি আহিছে। ইয়াৰ অন্তৰালত প্ৰক্ৰিয়াটোৰ নিৰপেক্ষতাক লৈ থকা সন্দেহতকৈ সম্প্ৰদায় ভিত্তিক সহানুভূতিয়ে অধিক ভূমিকা লৈ অহা দেখা গৈছে। যিহেতু অসমত প্ৰচুৰ সংখ্যক অবৈধ মুচলিম বাংলাদেশী আৰু অবৈধ হিন্দু বাংলাদেশীয়ে বাস কৰি আহিছে, গতিকে এই দুয়োটা সম্প্ৰদায়ে তেওঁলোকৰ সম্প্ৰদায়ক কৌশলেৰে টাৰ্গেট কৰা হৈছে বুলি অভিযোগ কৰি আহিছে। ইয়াত হাত উজান দিছে লেখক-বুদ্ধিজীৱীয়েও।
আন এটা উল্লখ কৰিব লগীয়া কথা হ’ল যে বাংলাদেশে অলপতে ম্যানমাৰত নিৰ্য্যাতনৰ বলি হৈ বাংলাদেশলৈ পলাই অহা ভগনীয়া ৰহিঙীয়া মুচলমানসকলক নাগৰিকত্ব দিয়াৰ বাবে স্পষ্ট অসন্মতি প্ৰকাশ কৰিছিল। তাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকে ৰহিঙীয়াসকলক ম্যানমাৰলৈ ঘূৰাই পঠাবলৈহে কূটনৈতিক প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰে। একেদৰে একেই ধৰ্মৰ হোৱা সত্ত্বেও পেলেষ্টাইনী শৰণীয়াসকলকো মিডল ইষ্টৰ কোনো দেশে এতিয়াও নিজৰ দেশৰ নাগৰিকত্ব দিয়া নাই।
অৱশ্যে কাৰিকৰী আৰু মানৱীয় ভুলৰ বাবে কিছুমান লোক বাদ পৰিব বুলি শংকা প্ৰকাশ কৰাটো অযুক্তিকৰ নহয়। কাৰণ এন আৰ চি উন্নীতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াটো কিমান নিখুঁতভাৱে কৰা হৈছে সেয়া এতিয়াও স্পষ্ট হোৱা নাই। সেয়া গ’ম পাব পৰা হ’ব কাইলৈ (৩০ জুলাই) প্ৰকাশ পাব লগীয়া চূড়ান্ত খচৰাৰ পিছতহে।
(ৰয়টাৰৰ প্ৰতিবেদনটো চাবলৈ তলৰ লিংকটোত ক্লিক কৰক।)
