নিৰন্তৰ ন্যাসে আজি অসম ডাইনী হত্যা প্ৰতিষেধ, নিৱাৰণ আৰু সুৰক্ষা আইন, ২০১৫ৰ দশম বৰ্ষপূৰ্তি উপলক্ষে এদিনীয়া আলোচনাচক্ৰৰ আয়োজন কৰে।
“Justice in Practice: A Decade of Legal Reform and Grassroots Resistance to Witch-Hunting – Exploring the Synergy Between Law, Policy, and Survivor-Centred Action” শীৰ্ষক এদিনীয়া আলোচনাৰ প্ৰথম অধিবেশনৰ সময়ত নিৰন্তৰ ন্যাসৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালক অৰ্চনা দ্বিবেদীয়ে কয়, “আদৰ্শগতভাৱে আমি ইয়াত একেবাৰেই গোট খাবলগীয়া হোৱাটো দুৰ্ভাগ্যজনক, কিন্তু বিড়ম্বনাৰ কথাটো হ’ল ২০২৫ চনত ডাইনী হত্যাৰ কাণ্ডবোৰৰ মাজত যেতিয়া কোনো ডাঙৰ কাণ্ড দেখা পাও আমি ব্যথিত হওঁ।”
আলোচনাৰ অতিথি ৰাজ্যিক শিশু অধিকাৰ আৰু সুৰক্ষা আয়োগৰ অধ্যক্ষ ড০ শ্যামল শইকীয়াই কয় যে, গোৱালপাৰা জিলাত আৰক্ষী অধীক্ষক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ সময়ত তেওঁ ডাইনী হত্যা জড়িত হিংসাৰ গোচৰ শুনি স্তম্ভিত হৈ পৰিছিল। শইকীয়াই এই প্ৰথাটোৰ বিষয়ে বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি সজাগতা বৃদ্ধি আৰু এনেধৰণৰ কু-প্ৰথা ৰোধ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।
ধুবুৰীৰ ধৰ্মজ্যোতি ব্লক মহাসংঘৰ প্ৰতিনিধি মায়া ৰাণী সত্যজিতে অসমৰ চাৰিখন জিলা, ক্ৰমে- দৰং,ধুবুৰী, শোণিতপুৰ আৰু ধেমাজিত সক্ৰিয় হৈ থকা আৰু ১০ হাজাৰৰো অধিক মহিলাক সংযোগ কৰা তৃণমূল পৰ্যায়ৰ মহিলা মহাসংঘৰ পৰিচয় কৰাই দিয়ে। তেওঁ আলোকপাত কৰে যে মহাসংঘই কিশোৰীসকলৰ সৈতেও কাম কৰে আৰু তৃণমূল পৰ্যায়ত জেণ্ডাৰভিত্তিক হিংসাৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা লোকসকলক সহায় কৰাত নাৰী আদালত (মহিলা আদালত)ৰ ভূমিকা ব্যাখ্যা কৰে।
নিৰন্তৰ ন্যাসৰ অসম ৰাজ্যিক শাখাৰ মুৰব্বী গীতা ভট্টাচাৰ্যই উল্লেখ কৰে যে নিৰন্তৰ ট্ৰাষ্ট আৰু গোৱালপাৰাৰ কৰ্মী মামণি শইকীয়াই যৌথভাৱে হস্তক্ষেপ কৰা ৩০টা গোচৰ নথিভুক্ত কৰা হৈছে। এই মহিলাসকলৰ ৭৩.৩৩% ৩০ৰ পৰা ৬০ বছৰৰ ভিতৰত আছিল। এই মহিলাসকলৰ বহুতেই নিজৰ বাবে মাত মাতিছিল। প্ৰতিবেদনত আৰু উল্লেখ কৰা হৈছে যে ৯৩% ভুক্তভোগী অনুসূচিত জনজাতিৰ, বাকীসকল চাহ-জনগোষ্ঠী সম্প্ৰদায়ৰ। ৮৭% মহিলা বিবাহিত আছিল, আৰু বাকীসকল বিধৱা আছিল। তদুপৰি এই কথাটোৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয় যে, বিবাহ বা পাৰিবাৰিক সম্পৰ্কৰ ভিতৰতো মহিলাসকল সুৰক্ষিত নহয়। এবাৰ ডাইনী বুলি নামকৰণ কৰা মহিলাগৰাকীক দৈনন্দিন জীৱনত অপৰিসীম হিংসাৰ বলি হয় আৰু এই অশান্তিৰ ভাগ প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ সন্তানৰ মাজতো বিয়পি পৰে। ইয়াৰে ৪০% মহিলাই শাৰীৰিক হিংসা সহ্য কৰিছিল, ৩৭% মানসিক হিংসাৰ সন্মুখীন হৈছিল, আৰু পৰিতাপৰ বিষয় যে ৩ গৰাকী মহিলাই প্ৰাণ হেৰুৱাইছিল।
নিৰন্তৰ ন্যাসৰ সন্তোষে আলোকপাত কৰে যে গাঁৱত নাৰীক ডাইনী বুলি নামাংকৃত কৰাৰ এটা কাৰণ হ’ল শিশু অসুস্থ হৈ পৰা। এনে দুৰ্বল স্বাস্থ্য ব্যৱস্থাৰ বাবে চৰকাৰক জবাবদিহি কৰাৰ জৰুৰী প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰি তেওঁ বিহাৰত প্ৰতি ৭৮ হাজাৰ লোকৰ বিপৰীতে মাত্ৰ এজন চিকিৎসক আছে বুলি আঙুলিয়াই দিয়ে। লিংগভিত্তিক হিংসাৰ বাহিৰেও স্বাস্থ্য, পি আৰ আই ব্যৱস্থা, আৰু আৰক্ষীৰ ভূমিকা আদি আনুষংগিক বিষয়সমূহলৈও গুৰুত্ব দিব লাগে বুলি তেওঁ জোৰ দিয়ে। সন্তোষে আৰু কয় যে ডাইনী হত্যাৰ বিষয়টোত মূলসুঁতিৰ বক্তৃতা থাকিব লাগিব, যাতে সকলো কথা বিবেচনা কৰি প্ৰয়োজনীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব পৰা যায়।
মহিলা আৰু শিশু কল্যাণ মন্ত্ৰালয়ৰ অসমৰ ষ্টেট হাব ফৰ এম্পাৱাৰমেণ্ট অৱ উইমেনৰ পৰা ললিতা ডেকাই শেহতীয়াকৈ অসম চৰকাৰে অৱগত কৰা ডাইনী হত্যাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াৰ বাবে ৰাজ্যিক নীতিৰ উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্যসমূহৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে। ইয়াৰ ৰূপায়ণ কৌশলৰ বিষয়েও ডেকাই উল্লেখ কৰে।
ডাইনী হত্যা জড়িত হিংসাৰ বিষয়টো সংবেদনশীলতাৰে প্ৰকাশ কৰাত সংবাদ মাধ্যমৰ ভূমিকা সম্পৰ্কে সাংবাদিক নাছৰীন হাবিবে আলোচনা কৰে, আৰু ডাঃ মিন্টু মণি শৰ্মাই এনে অভিযোগৰ প্ৰভাৱ জীৱিত লোকৰ মানসিক স্বাস্থ্যৰ ওপৰত পৰাৰ বিষয়েও আলোকপাত কৰে।
এই আলোচনাত চৰকাৰ, নাগৰিক সমাজৰ সংগঠন আৰু এন জি অ’ৰ প্ৰতিনিধি, মহিলা মহাসংঘৰ সদস্য, শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰতিনিধি, আইনী বিশেষজ্ঞ, সংঘৰ্ষশীল ব্যক্তিসকল, আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰতিনিধিসকলকে ধৰি প্ৰায় ৮০ জন অংশগ্ৰহণকাৰী উপস্থিত থাকে।
