তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষকসকলে তেজত এনে ৰাসায়নিক চিহ্ন চিনাক্ত কৰিছে যিয়ে পিত্তথলীৰ কৰ্কট ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত পিত্তৰ পাথৰ থকা বা নথকা ৰোগীক পৃথক কৰিব পাৰে, যিয়ে সম্ভাৱনাপূৰ্ণভাৱে আগতীয়াকৈ ৰোগ নিৰ্ণয় কৰাত সহায় কৰিব।
তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মলিকুলাৰ বায়’লজী এণ্ড বায়’টেকন’লজী বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক ড০ পংকজ বৰা আৰু গৱেষক ড০ চিন্ময় বৰুৱাৰ নেতৃত্বত চলা এই গৱেষণা আমেৰিকান কেমিকেল ছ’চাইটিৰ জাৰ্নেল অৱ প্ৰটিঅ’ম ৰিচাৰ্চত প্ৰকাশ পাইছে।
গৱেষণাটোৱে তেজভিত্তিক নিৰ্দিষ্ট “বিপাকীয় চিহ্নাৱলী” চিনাক্তকৰণৰ প্ৰতিবেদন দাঙি ধৰিছে যিয়ে পিত্তথলীৰ কৰ্কট ৰোগৰ বাবে সম্ভাৱ্য জৈৱচিহ্ন হিচাপে কাম কৰিব পাৰে।
পিত্তথলীৰ কৰ্কট ৰোগ গেষ্ট্ৰাইটিছৰ অন্যতম মাৰাত্মক কেন্সাৰ আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতত তৃতীয় সৰ্বাধিক। প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাত প্ৰায়ে উমান নোপোৱা বহু ৰোগীৰ ৰোগ পলমকৈ ধৰা পৰে।
পিত্তৰ পাথৰে বিপদ বৃদ্ধি কৰাৰ বিপৰীতে কিছুমান ৰোগীৰ ইয়াৰ অবিহনে কেন্সাৰ বিকাশিত হয়। অসমত বৃদ্ধি পোৱা এনে ৰোগীৰ সংখ্যাই আগতীয়াকৈ চিনাক্তকৰণৰ জৰুৰী প্ৰয়োজনীয়তাকে তুলি ধৰিছে।
ডাঃ বৰাই কয়, “আমাৰ তথ্যই দেখুৱাইছে যে তেজৰ কিছুমান ৰাসায়নিক পদাৰ্থ (বিপাকীয় পদাৰ্থ)ৰ পৰিৱৰ্তনে পিত্তথলীৰ কৰ্কট ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত পিত্তৰ পাথৰ থকা আৰু নথকা ৰোগীক স্পষ্টভাৱে পৃথক কৰিব পাৰে। “ইয়াৰ ফলত তেজভিত্তিক সৰল পৰীক্ষা প্ৰস্তুত কৰাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায় যিয়ে আগতীয়াকৈ ধৰা পেলোৱাত সহায় কৰিব পাৰে।”
উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ পৰা এই ধৰণৰ প্ৰথমটো প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়নত তিনিটা গোটৰ তেজৰ নমুনা বিশ্লেষণ কৰা হৈছিল: পিত্তৰ পাথৰ নথকা পিত্তথলীৰ কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত ৰোগী, পিত্তথলীৰ কৰ্কট ৰোগ আৰু পিত্তৰ পাথৰ থকা ৰোগী, আৰু পিত্তৰ পাথৰ থকা কিন্তু কেন্সাৰ নথকা ব্যক্তি।
উন্নত মেটাব’ল’মিক্স কৌশল ব্যৱহাৰ কৰি গৱেষকসকলে শ শ পৰিৱৰ্তিত বিপাকীয় পদাৰ্থ ধৰা পেলাইছিল— পিত্তপাথৰমুক্ত কৰ্কট ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত ১৮০টা আৰু পিত্তপাথৰ সম্পৰ্কীয় ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত ২২৫টা। প্ৰতিটো ভিন্নতাৰ বাবে উচ্চ নিদান সঠিকতাৰে সুকীয়া বায়’মাৰ্কাৰ পেনেল চিনাক্ত কৰা হৈছিল, বহুতো পিত্ত এচিড আৰু টিউমাৰৰ অগ্ৰগতিৰ সৈতে জড়িত এমিনো এচিড ডেৰাইভেটিভ জড়িত আছিল।
অস্ত্ৰোপচাৰ বিশেষজ্ঞ, পেথোলজিষ্ট, ঔষধ বিজ্ঞানী, আণৱিক জীৱবিজ্ঞানী, গণনামূলক বিজ্ঞানী আদিৰ সৈতে জড়িত আন্তঃশাখাৰ সহযোগিতাৰ জৰিয়তে এই গৱেষণা কৰা হৈছিল।
ক্লিনিকেল ইনপুট আহিছিল ডিব্ৰুগড়ৰ অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু চিকিৎসালয়; ডাঃ বি বৰুৱা কেন্সাৰ ইনষ্টিটিউট, গুৱাহাটী; আৰু স্বাগত ছুপাৰ স্পেচিয়েলিটি হাস্পতালৰ পৰা। বিশ্লেষণাত্মক আৰু গণনামূলক সহায় আগবঢ়াইছিল ইউনিভাৰ্চিটি অৱ ইলিনয়, আৰ্বানা–চেম্পেইন (আমেৰিকা), আৰু চি এছ আই আৰ–ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ টক্সিক’লজী ৰিচাৰ্চ, লক্ষ্ণৌ-য়ে।
তথ্যসমূহৰ অনুবাদ প্ৰাসংগিকতাক আলোকপাত কৰি অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পেথ’লজিষ্ট ডাঃ গায়ত্ৰী গগৈয়ে কয়, “কলা ৰোগবিজ্ঞানক তেজৰ বিপাকীয় বিজ্ঞানৰ সৈতে সংযোগ কৰি এই গৱেষণাই পৰীক্ষাগাৰৰ আৱিষ্কাৰ আৰু ক্লিনিকেল নিদানৰ মাজৰ ব্যৱধান দূৰ কৰিব।”
ক্লিনিকেল দৃষ্টিকোণৰ পৰা গুৱাহাটীস্থিত প্ৰখ্যাত গেষ্ট্ৰাইটিছ চাৰ্জন ডাঃ সুভাষ খান্নাই এই তথ্যক তাৎপৰ্যপূৰ্ণ বুলি অভিহিত কৰিছে। তেওঁ কয়, “তেজ ভিত্তিক বিপাকীয় চিহ্নিতকাৰী চিনাক্তকৰণে আগতীয়াকৈ ৰোগ নিৰ্ণয় আৰু অৱগত ক্লিনিকেল সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ দিশত এক ব্যৱহাৰিক পথ প্ৰদান কৰিব।”
গৱেষকসকলে সকীয়াই দিছে যে ক্লিনিকেল ব্যৱহাৰৰ পূৰ্বে বৃহৎ, বহুকেন্দ্ৰীয় অধ্যয়নৰ প্ৰয়োজন যদিও এই তথ্যই বিশেষকৈ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ দৰে উচ্চ বিপদজনক অঞ্চলৰ বাবে অনাক্ৰমণীয় স্ক্ৰীনিং সঁজুলি প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে এক শক্তিশালী ভেটি প্ৰদান কৰিছে।
