বিগত কেইটামান বছৰত বলীউডৰ ঐতিহাসিক আৰু পৌৰাণিক ছবিসমূহত দেখা পোৱা মেৰুকৰণ আৰু বিতৰ্কিত ধাৰাক ভংগ কৰি দীপাৱলীৰ প্ৰাকক্ষণত ছবিঘৰলৈ আহিছে এখন নতুন ‘ৰামায়ণ’। নীতেশ তিৱাৰীৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ‘ৰামায়ণ: পাৰ্ট ১’ ছবিখনত ভগৱান ৰামৰ চৰিত্ৰত বলিউড তাৰকা ৰণবীৰ কাপুৰ আৰু ৰাৱণৰ চৰিত্ৰত দক্ষিণী তাৰকা যশে অভিনয় কৰিছে। তিনি বছৰ পূৰ্বে মুক্তিপ্ৰাপ্ত ‘আদিপুৰুষ’ নামৰ ছবিখনে পথৰুৱা ভাষা আৰু ৰাৱণৰ চৰিত্ৰক বিকৃত ৰূপত উপস্থাপন কৰি যি তীব্ৰ সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছিল, তাৰ বিপৰীতে এই নতুন ৰামায়ণখনে সমসাময়িক ৰাজনীতি আৰু ধৰ্মীয় আৱেগক ঢাল হিচাপে ব্যৱহাৰ নকৰি এক নিৰপেক্ষ দৃষ্টিকোণৰ জৰিয়তে দৰ্শকৰ মন জয় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
ছবিখনৰ কাহিনীভাগ সকলোৰে জ্ঞাত যদিও ইয়াৰ উপস্থাপন শৈলী একেবাৰে সুকীয়া আৰু ব্যতিক্ৰম। ইয়াত অসুৰসকলক এক শোষিত শ্ৰেণী হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে। মাতৃৰ ককৰ্থনাৰ পাছত কঠোৰ তপস্যাৰে শক্তি অৰ্জন কৰি ৰাৱণে লংকা দখল কৰে। আনহাতে, অৰুণ গোভিল অভিনীত দশৰথৰ পুত্ৰ ৰামক এগৰাকী শ্ৰেষ্ঠ যোদ্ধা হোৱাৰ সমান্তৰালভাৱে এক চিন্তাশীল আৰু নিৰলে থকা চৰিত্ৰ হিচাপে দেখুওৱা হৈছে। বনবাসৰ সময়ত সূৰ্পনখাৰ নাক কটাৰ প্ৰসংগতো ছবিখনত এক নতুন দৃষ্টিভংগী লোৱা হৈছে। ইয়াত সূৰ্পনখাক প্ৰত্যাখ্যাত হোৱাৰ পাছত ক্ষোভিত এগৰাকী সাধাৰণ মানৱীয় চৰিত্ৰ হিচাপে দেখুওৱা হৈছে আৰু লক্ষ্মণৰ (ৰবি ডুবে) আক্ৰমণাত্মক কাৰ্যৰ বাবে সীতাৰ (ছাই পল্লৱী) চৰিত্ৰই তেওঁক ককৰ্থনা কৰিছে। সীতাই আনকি ভৱিষ্যতবাণীও কৰিছে যে কৰ্মৰ ফল হিচাপে ইয়াৰ পৰিণাম ভয়াবহ হ’ব পাৰে।
ৰাৱণৰ চৰিত্ৰটো ইয়াত কেৱল এজন ক্ৰুৰ খলনায়ক নহয়; বৰঞ্চ অহংকাৰ আৰু নিজৰ জাতিৰ প্ৰতি থকা অৱমাননাৰ ক্ষোভৰ এক মিশ্ৰণ। দহটা মূৰৰ ৰাৱণৰ ধাৰণাটোকো ছবিখনত সুন্দৰভাৱে উপস্থাপন কৰা হৈছে, য’ত ৰাৱণৰ দহটা ৰূপে তেওঁক বিভিন্ন পৰামৰ্শ দিয়ে আৰু অৱশেষত সকলোৱে মিলি প্ৰতিশোধৰ সিদ্ধান্ত লয়। প্ৰথম খণ্ডটো সীতা হৰণ আৰু জটায়ুৰ মৃত্যুৰ পাছত ৰামৰ এক আৱেগিক অথচ দৃঢ় সংকল্পৰে সমাপ্ত হৈছে, য’ত তেওঁ যিকোনো মূল্যৰ বিনিময়ত সীতাক উদ্ধাৰ কৰাৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছে।
বিশ্লেষকসকলৰ মতে, ১৯৮০-ৰ দশকত ৰামানন্দ সাগৰৰ দুৰদৰ্শনৰ ‘ৰামায়ণ’ৰ দৰেই এই ছবিখনেও মূল কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মিত হৈয়ো কোনো ধৰণৰ প্ৰপাগাণ্ডা বা ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যৰ পৰা আঁতৰি আছে। শেহতীয়াকৈ বলীউডৰ ‘পদ্মাৱত’, ‘তানহাজী’, ‘পানিপথ’, ‘দ্য কাশ্মীৰ ফাইলছ’ বা ‘দ্য কেৰালা ষ্ট’ৰী’ আদি ছবিয়ে যিদৰে ইতিহাস বা পৌৰাণিক কাহিনীক সাম্প্ৰতিক মেৰুকৰণৰ ৰাজনীতিৰ স্বাৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে অভিযুক্ত হৈছিল, নীতেশ তিৱাৰীৰ ৰামায়ণে সেই সস্তীয়া জনপ্ৰিয়তাৰ পথ সম্পূৰ্ণৰূপে পৰিহাৰ কৰিছে বুলি সমালোচকসকলে মত প্ৰকাশ কৰিছে।
সামগ্ৰিকভাৱে, নতুন ‘ৰামায়ণ’-এ পৰম্পৰাগত ‘নায়ক বনাম খলনায়ক’ৰ সহজ ধাৰণাটো সলনি কৰিছে। ৰামক ইয়াত এগৰাকী নৈতিক, মানৱদৰদী আৰু পৰিস্থিতিৰ পাকচক্ৰত পৰা এজন মহান যোদ্ধা হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে। আনহাতে, ৰাৱণৰ চৰিত্ৰটোক মহাভাৰতৰ কৰ্ণৰ দৰেই এক জটিল আৰু গভীৰ ৰূপত দাঙি ধৰা হৈছে। ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত আখ্যানৰ পৰিৱৰ্তে এক বিশুদ্ধ মহাকাব্যিক আৱেদনৰ বাবে ছবিখনে বৰ্তমান সৰ্বত্ৰে চৰ্চা লাভ কৰিছে।
