শাৰীৰিক সম্পৰ্কৰ পিছত প্ৰস্ৰাৱ কৰোঁতে জ্বলা-পোৰা বা তলপেটত অস্বস্তি অনুভৱ কৰেনে? বহু মহিলাই এনে সমস্যাৰ সন্মুখীন হয়। চিকিৎসা বিজ্ঞানত ইয়াক ইউৰিনাৰী ট্ৰেক্ট ইনফেকচন বা ইউটিআই বুলি কোৱা হয়। মূত্ৰনলী, মূত্ৰাশয়, ইউৰেটাৰ বা বৃক্কৰ যিকোনো অংশত এই বেক্টেৰিয়াজনিত সংক্ৰমণ হ’ব পাৰে।
গৱেষণা অনুসৰি, জীৱনত অন্তত এবাৰ ৫০ৰ পৰা ৬০ শতাংশ মহিলাৰ ইউটিআই হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। বয়স বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে এই আশংকা বৃদ্ধি পায়। বিশেষকৈ ৬৫ বছৰৰ পিছত মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ইউটিআইৰ সম্ভাৱনা আৰু বেছি হয়। পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত এই সংক্ৰমণৰ আশংকা তুলনামূলকভাৱে কম যদিও একেবাৰে নোহোৱা নহয়।
সহবাসৰ পিছত ইউটিআইৰ আশংকা বৃদ্ধি পোৱাৰ অন্যতম কাৰণ হৈছে ঘৰ্ষণ। শাৰীৰিক সম্পৰ্কৰ সময়ত যৌনাংগৰ ওচৰত থকা বেক্টেৰিয়া মূত্ৰনলীত প্ৰৱেশ কৰি মূত্ৰাশয়লৈ যাব পাৰে। মহিলাৰ মূত্ৰনলী পুৰুষতকৈ চুটি হোৱাৰ বাবে বেক্টেৰিয়াই সহজে মূত্ৰাশয়ত উপনীত হ’ব পাৰে। ইয়াৰ উপৰি মহিলাৰ মূত্ৰনলী আৰু পায়ুপথ ওচৰা-ওচৰি থকাৰ বাবে ই ক’লাইৰ দৰে বেক্টেৰিয়াও সহজে মূত্ৰনলীত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে। কিছুমান ক্ষেত্ৰত ওৰেল ছেক্সৰ সময়তো বেক্টেৰিয়া মূত্ৰনলীত প্ৰৱেশ কৰাৰ সম্ভাৱনা থাকে।
ইউটিআইৰ আশংকা কমাবলৈ সহবাসৰ পিছত প্ৰস্ৰাৱ কৰাটো উপকাৰী বুলি ধৰা হয়। সহবাসৰ আগতেও প্ৰস্ৰাৱ কৰি ল’ব পাৰি। পৰ্যাপ্ত পানী খোৱাটোও গুৰুত্বপূৰ্ণ। প্ৰস্ৰাৱ বা শৌচ কৰাৰ পিছত আগফালৰ পৰা পিছফাললৈ পৰিষ্কাৰ কৰাটো ভাল, যাতে পায়ুপথৰ বেক্টেৰিয়া মূত্ৰনলীৰ ওচৰলৈ নাহে।
ডায়াফ্ৰাম বা স্পাৰ্মিচাইডৰ দৰে কিছুমান গৰ্ভনিৰোধক পদ্ধতিয়ে কিছুমান মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ইউটিআইৰ আশংকা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। বাৰে বাৰে ইউটিআই হ’লে চিকিৎসকৰ সৈতে কথা পাতি উপযুক্ত গৰ্ভনিৰোধক পদ্ধতি বাছনি কৰা উচিত। সঘনাই ইউটিআই হোৱা কিছুমান ৰোগীক চিকিৎসকে সহবাসৰ পিছত গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া একক এণ্টিবায়টিকৰ পালিও পৰামৰ্শ দিব পাৰে। কিন্তু চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে এণ্টিবায়টিক গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয়।
ৰজোনীবৃত্তিৰ পিছত যোনিপথৰ কোষবোৰ শুকান হৈ পৰিলে ইউটিআইৰ আশংকা বৃদ্ধি পাব পাৰে। ইয়াৰ উপৰি নতুন সংগীৰ সৈতে সহবাস, তীব্ৰ শাৰীৰিক সম্পৰ্ক, মেদবহুলতা, ডায়েবেটিছ, ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা কম হোৱা, গৰ্ভাৱস্থা আৰু মূত্ৰনলীৰ গঠনগত সমস্যাৰ বাবেও সংক্ৰমণৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পাব পাৰে। কেথেটাৰ ব্যৱহাৰ, কিডনীত বা মূত্ৰনলীত পাথৰ আৰু অতিৰিক্ত এণ্টিবায়টিক ব্যৱহাৰেও সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
ইউটিআই হ’লে সাধাৰণতে বাৰে বাৰে প্ৰস্ৰাৱ কৰিব লাগে যদিও কম পৰিমাণৰ প্ৰস্ৰাৱ হয়। প্ৰস্ৰাৱ কৰাৰ সময়ত জ্বলা-পোৰা বা বিষ হ’ব পাৰে। তলপেটত চাপ বা অস্বস্তি অনুভৱ হ’ব পাৰে। কেতিয়াবা প্ৰস্ৰাৱ ঘোলা, দুৰ্গন্ধযুক্ত বা তেজ মিহলি হ’ব পাৰে। সংক্ৰমণ বৃক্কলৈ বিয়পি পৰিলে পিঠিৰ ওপৰৰ অংশত বিষ, জ্বৰ, কঁপনি, বমি বমি ভাব বা বমি হ’ব পাৰে।
এনে লক্ষণ দেখা দিলে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱাটো জৰুৰী। ইউটিআইৰ চিকিৎসাত প্ৰয়োজন অনুসৰি চিকিৎসকে এণ্টিবায়টিক দিয়ে আৰু নিৰ্ধাৰিত কোর্স সম্পূৰ্ণ কৰাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ। বাৰে বাৰে সংক্ৰমণ হোৱা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত চিকিৎসকে অধিক পৰীক্ষা কৰি দীঘলীয়া সময়ৰ প্ৰতিৰোধমূলক চিকিৎসা বা মেনোপজৰ পিছত উপযুক্ত ইষ্ট্ৰ’জেন থেৰাপিৰ পৰামৰ্শ দিব পাৰে।
ইউটিআইৰ পৰা বাচিবলৈ পৰ্যাপ্ত পানী খোৱা, যৌনাংগ পৰিষ্কাৰ আৰু শুকানকৈ ৰখা, অত্যন্ত টান অন্তৰ্বাস বা পোছাক পৰিহাৰ কৰা আৰু সুগন্ধিযুক্ত স্প্ৰে বা যোনিপথৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা সুগন্ধিযুক্ত সামগ্ৰী এৰাই চলা ভাল। কফি, ছ’ডা, নেমুৰ ৰস আৰু এলকহলে কিছুমান লোকৰ মূত্ৰাশয়ত অস্বস্তি বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, সেয়ে লক্ষণ থাকিলে এইবোৰ কমোৱাটো উপকাৰী হ’ব পাৰে।
কিছুমান ক্ষেত্ৰত ক্ৰেনবেৰীজাতীয় সামগ্ৰীয়ে বাৰে বাৰে ইউটিআই হোৱাৰ আশংকা কিছু কমাব পাৰে বুলি ধৰা হয়, যদিও ই সংক্ৰমণৰ চিকিৎসাৰ বিকল্প নহয়। প্ৰ’বায়টিকৰ উপকাৰিতাৰ ক্ষেত্ৰতো অধিক প্ৰমাণৰ প্ৰয়োজন আছে। সেয়ে এনে কোনো ছাপ্লিমেণ্ট গ্ৰহণ কৰাৰ আগতে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱাই ভাল।
সহবাসৰ পিছত প্ৰস্ৰাৱত জ্বলা-পোৰা, তলপেটত বিষ বা অস্বস্তি হ’লে ইয়াক সাধাৰণ বুলি উপেক্ষা নকৰাই ভাল। বিশেষকৈ প্ৰস্ৰাৱত তেজ, জ্বৰ, কঁপনি, বমি বা পিঠিত তীব্ৰ বিষ থাকিলে দেৰি নকৰি চিকিৎসকৰ কাষ চাপিব লাগে। সময়মতে চিকিৎসা নকৰিলে ইউটিআই বৃক্কলৈ বিয়পি অধিক জটিলতা সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
