অসমীয়াৰ খং কেতিয়া উঠিব? আজিও অসমীয়া সেই সহজ-সৰল, নিৰ্বোধ অসমীয়া হৈয়েই আছে। আজি মানুহে কান্দিব নোৱাৰে। থকা, খোৱা, পিন্ধাৰ কাৰণে কান্দিলে চৰকাৰৰ আৰক্ষী-মিলিটাৰীয়ে আহি কন্দা মানুহজনক ধৰি নিয়ে, কোবায়, ফাটেকত ভৰায়। গণতান্ত্ৰিক অধিকাৰৰ কথা ক’ব নোৱাৰে। কিয় এনেকুৱা হয়?
অতি সম্প্ৰতি অসমৰ ৰাজনৈতিক আকাশত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ই চৰ্চা লাভ কৰিছে আৰু তাকে লৈ অসমীয়া জনগণৰ মনত শংকাৰ সৃষ্টি হৈছে। জুবিন গাৰ্গৰ ‘মৃত্যুৱে’ (সম্ভৱতঃ ইয়াত ৰাজনৈতিক আদৰ্শৰ অৱসানক বুজোৱা হৈছে) এতিয়া ৰাজনীতি কৰিব নোৱৰা কৰাৰ ফলত আৰম্ভ কৰা হৈছে অন্য এক পৰিকল্পনা। জুবিন গাৰ্গৰ— “মোৰ কোনো ধৰ্ম নাই, মোৰ কোনো জাতি নাই, মোৰ কোনো ভগৱান নাই, মই মুক্ত” আদৰ্শই সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনীতি কৰা দলটোক শংকিত কৰি তুলিছে; কাৰণ এতিয়া আৰু ‘মিঞা’ ৰাজনীতিৰে ভোট আদায় কৰা সম্ভৱ নহ’ব। ৰাইজে তেওঁলোকৰ ছলনা বুজিব পাৰিছে। সেই উদ্দেশ্যেই বৰ কৌশলেৰে আৰম্ভ কৰা হৈছে এই নতুন পৰিকল্পনা। আলিবাটৰ বাৰ্তালাপত এই পৰিকল্পনাৰ নাম দিয়া হৈছে— ‘ভোট ডকাইতি’। এইকেইদিন চৰ্চিত হৈ আছিল ‘ভোট চুৰি’। এতিয়া ভোট চুৰি পোহৰলৈ অহাত পৰিকল্পনা কৰা হৈছে ভোট ডকাইতিৰ। নিজৰ অসমখনক বিশ্বাসত ল’ব নোৱাৰি বাহিৰৰ ভোটাৰ ‘হায়াৰ’ কৰি মছনদ দখলৰ ব্যৱস্থা লোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। বিহাৰক অনুসৰণ কৰি অসমতো ভোটাৰ তালিকাৰ বিশেষ সংশোধনী (SR) কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া আগবঢ়াই নিব খোজা হৈছে। এজন ব্যক্তি বিহাৰ, হাৰিয়ানা, বংগ, গুজৰাট বা ৰাজস্থানৰ পৰা দুদিন আগতে অসমলৈ আহি ২০২৬ চনৰ নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে বিশেষ সংশোধনীৰ জৰিয়তে অসমৰ ভোটাৰ তালিকাত নাম সন্নিৱিষ্ট কৰিব পৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। এই ব্যৱস্থাৰ দ্বাৰা সেইসকল বহিৰাগতই অসমত চৰকাৰ গঠনৰ সিদ্ধান্ত ল’ব আৰু আমি সেই বহিৰাগতসকলৰ সিদ্ধান্তৰ দ্বাৰা গঠিত চৰকাৰৰ শাসন মানিব লাগিব। আমাৰ শ্লোগান হ’ব লাগিছিল—
আলিবাটৰ বাৰ্তালাপত আলোচিত হৈছে যে— এই নতুন পৰিকল্পনাত যিসকল লোকে বিজেপিক ভোট দিয়াৰ সম্ভাৱনা নাই, তেওঁলোকৰ নাম কৌশলেৰে ভোটাৰ তালিকাৰ পৰা কৰ্তন কৰা হ’ব। তাৰ বিপৰীতে বাহিৰৰ ৰাজ্যৰ পৰা ভ্ৰাম্যমাণ ভোটাৰ আমদানি কৰি বিজেপিৰ সপক্ষে ভোট আদায় কৰা হ’ব। মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে বুজি পাইছে যে তেওঁৰ ডুবন্ত নাও কেৱল ভুৱা ভোটেৰেহে ৰক্ষা কৰিব পৰা যাব।
এই ব্যৱস্থাৰ অন্তৰালৰ কথা এতিয়া আৰু গোপনীয় হৈ থকা নাই। ইয়াৰ প্ৰমাণ— এইবাৰৰ বিহাৰৰ নিৰ্বাচন আৰু তাৰ ফলাফল। হাজাৰ হাজাৰ ভ্ৰাম্যমাণ ভোটাৰ ৰেল-বাছেৰে দুদিনৰ বাবে আহি বিহাৰত ভোট দি চৰকাৰ গঠনৰ সিদ্ধান্ত দি গুচি গ’ল। বিহাৰৰ নিৰ্বাচনৰ এই ‘ডকাইতি’ সন্দৰ্ভত কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণৰ স্বামী পৰকলা প্ৰভাকৰে নিৰ্বাচন আয়োগৰ অস্বচ্ছতাক লৈ ক্ষুণ্ণ হৈ তথ্যভিত্তিক কেইবাটাও প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। উল্লেখযোগ্য যে প্ৰভাকৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীৰ স্বামী হৈও এই অনিয়মৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিছে। স্বাধীন ভাৰতৰ নাগৰিক হিচাপে আমিও যিকোনো অনিয়ম বা অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে এনেবোৰ প্ৰশ্ন কৰা উচিত।
প্ৰভাকৰৰ প্ৰশ্নসমূহ:
১) মুঠ ভোটাৰৰ তুলনাত বেছিকৈ ভোট গণনা কিয় কৰা হ’ল?
২) SR-ৰ পাছত চূড়ান্ত পৰিসংখ্যা ঘোষণা কৰাৰ পাছত কিয় দুবাৰকৈ সলনি হ’ল মুঠ ভোটাৰৰ সংখ্যা?
৩) নিৰ্বাচন আয়োগে কিয় ঘোষণা নকৰিলে ৰাজ্যৰ প্ৰকৃত ভোটাৰৰ সংখ্যা?
মুঠ ভোটাৰৰ তুলনাত বিহাৰত ১,৭৭,৬৭৩ টা ভোট বেছিকৈ গণনা কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে পৰকলা প্ৰভাকৰে। নিৰ্বাচন আয়োগে যোৱা ৩০ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২৫ ত প্ৰকাশ কৰা তথ্য অনুসৰি SR-ৰ পাছত বিহাৰত মুঠ ভোটাৰৰ সংখ্যা আছিল ৭.৪২ কোটি। ইফালে যোৱা ৬ অক্টোবৰত নিৰ্বাচন আয়োগে পুনৰ সংশোধন কৰে মুঠ ভোটাৰৰ সংখ্যা। ১,৬৩,৬১৯ গৰাকী চাৰ্ভিছ ভোটাৰক যোগ কৰাৰ পাছত বিহাৰৰ মুঠ ভোটাৰ হয় ৭,৪৩,৫৫,৯৭৬ গৰাকী। তাৰ পাছত ১১ নৱেম্বৰত ভোটগ্ৰহণ সমাপ্ত হোৱাৰ পাছত নিৰ্বাচন আয়োগে দাখিল কৰা তথ্য মতে বিহাৰৰ মুঠ ভোটাৰৰ সংখ্যা ৭,৪৫,২৬,৮৫৮ গৰাকী আৰু ভোটদানৰ হাৰ ৬৬.৯১%। আকৌ ১২ নৱেম্বৰত আয়োগে এই তথ্য সংশোধন কৰি ভোটদানৰ হাৰ ৬৭.১৩% বুলি কয়।
ইয়াতেই নিৰ্বাচন আয়োগৰ তথ্যৰ অস্বচ্ছতা ওলাই পৰে। আয়োগৰ তথ্য মানি চলিলে, ৬৭.১৩% শতাংশই ভোটদান কৰিলে মুঠ সংখ্যা হ’ব লাগে ৫,০০,২৯,৮৮০। কিন্তু বিহাৰৰ ২৪৩ টা সমষ্টিত ভোট গণনা কৰা হৈছে ৫,০২,০৭,৫৫৩ টা। অৰ্থাৎ, ভোটদান কৰা আৰু গণনা কৰা ভোটৰ পাৰ্থক্য ১,৭৭,৬৭৩ টা। এই অতিৰিক্ত ভোটখিনি কেনেকৈ ওলাল, তাক লৈ নিৰ্বাচন আয়োগক প্ৰশ্ন কৰিছে পৰকলা প্ৰভাকৰে। তেওঁৰ ক্ষুণ্ণ প্ৰশ্ন— সমষ্টিভিত্তিক মুঠ ভোটদানৰ পৰিসংখ্যা ঘোষণা কৰিবলৈ আয়োগৰ অসুবিধা কি? নিৰ্বাচন আয়োগ এটা নিৰ্দিষ্ট দলৰ নে দেশৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ?
বহু আস্থা আৰু বিশ্বাসেৰে দুৰ্নীতিমুক্ত অসম দেখাৰ আশাত কংগ্ৰেছৰ বিপৰীতে অসমৰ ৰাইজে বিজেপিক শাসনৰ ভাৰ দিছিল। কিন্তু সেই বিশ্বাসক কুঠাৰাঘাত কৰি ভাষা, সাহিত্য, সংস্কৃতি সকলোতে চৰকাৰখনে হস্তক্ষেপ কৰি অসমীয়া জাতিক নিঃশেষ কৰাৰ দিশে আগবঢ়াইছে। ‘শূন্য সহনশীলতা’ৰ কথা কোৱা এই চৰকাৰৰ দিনত দুৰ্নীতি অধিক বৃদ্ধি পোৱা বুলিহে চৰ্চিত হৈছে।
বিভিন্ন ধৰ্ম-সম্প্ৰদায়ৰ মাজৰ সাতামপুৰুষীয়া সম্প্ৰীতিৰ এনাজৰীডাল ধৰ্মীয় মেৰুকৰণেৰে ছিঙি পেলাবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে। চৰকাৰ শাসনলৈ অহাৰ পাছত ধৰ্মীয় অসহিষ্ণুতা অধিক প্ৰকট হৈ উঠিছে। ইতিকিংসূচক শব্দ ব্যৱহাৰেৰে এটা বিশেষাজনক বাৰে বাৰে আক্ৰমণ কৰি তেওঁলোককো অসহিষ্ণু হ’বলৈ বাধ্য কৰা হৈছে। কোনো তথাকথিত শিক্ষিত অধ্যাপিকাই আব্দুল মালিকক ‘বাংলাদেশী’ সজাই নিজৰ বৌদ্ধিক দৈন্যতাকে প্ৰদৰ্শন কৰিছে। অতি-জাতীয়তাবাদ আৰু সাম্প্ৰদায়িক সংকীৰ্ণতাই ভাতৃত্ববোধক সংকুচিত কৰিছে। ভূপেন হাজৰিকাই কোৱাৰ দৰে— “আজিৰ অসমীয়াই নিজক নিচিনিলে অসমতে ৰসাতলে যাব।”
হিতাধিকাৰী সৃষ্টি আৰু অনুৎপাদনশীল আঁচনিৰে অসমীয়া সমাজখনক অকৰ্মণ্য কৰি তোলা হৈছে। বিনামূলীয়া চাউলকেইটাৰ আশাত থকা চহা খেতিয়কে পথাৰলৈ পিঠি দিছে। পথাৰ নোহোৱা হোৱা মানেই কঙাল হোৱা। মূল সুঁতিৰ কৃষকৰ পথাৰসমূহ আজি চন পৰি আছে।
অৱশ্যে শেহতীয়াকৈ বহু অন্ধভক্তৰ মোহভংগ হোৱা দেখা গৈছে। সামাজিক মাধ্যম আৰু ব্যক্তিগত আলোচনাত তেওঁলোকৰ ক্ষোভ প্ৰকাশ পাইছে। ফাঁকি আৰু মিছা কথাৰে সদায় শাসন নচলে। সাধাৰণ জনতাৰ দুখ-দুৰ্দশাক আওকাণ কৰিলে জনগণ এদিন জাগ্ৰত হ’বই।
