পৃথিৱীৰ অন্যতম আৰ্দ্ৰ স্থান চেৰাপুঞ্জী নামেৰেও পৰিচিত ছ’হৰাত বৰষুণৰ পৰিমাণ ভয়াবহ ভাবে হ্ৰাস পোৱাৰ ফলত বিজ্ঞানী আৰু স্থানীয় লোক উভয়ৰে মাজত এই বিখ্যাত বাৰিষাৰ গন্তব্যস্থানৰ ভৱিষ্যতক লৈ উদ্বেগ সৃষ্টি হৈছে।
এই জুন মাহত ছ’হৰাত মাত্ৰ ১,০৯৫.৪ মিলিমিটাৰ বৰষুণ হৈছে, যিটো যোৱা বছৰৰ জুন মাহত হোৱা ৩,০৪১.২ মিলিমিটাৰ বৰষুণৰ তুলনাত ৬৪% যথেষ্ট ক’ম। ভাৰতৰ বতৰ বিজ্ঞান বিভাগৰ বিষয়াসকলে এই হ্ৰাসক অঞ্চলটোৰ ভিতৰতে দেখা আটাইতকৈ বেচি হ্ৰাস বুলি অভিহিত কৰিছে।
এসময়ত প্ৰচণ্ড বৰষুণৰ বাবে উদযাপন কৰা ছ’হৰাত এতিয়া এক ভয়াৱহ সংকটৰ সন্মুখীন হৈছে যিটো হতাশাজনক বতৰৰ প্ৰতিবেদনৰ বাহিৰেও। এজন বিষয়াই লক্ষ্য কৰিছে যে মে’ মাহতো বৰষুণৰ পৰিমাণ পূৰ্বৰ বছৰৰ তুলনাত প্ৰায় ৪০০ মিলিমিটাৰ হ্ৰাস পাইছে, যিয়ে আমনিদায়ক আৰ্হিৰ ইংগিত দিয়ে।
বিষয়াগৰাকীয়ে কয় যে, “এই পৰিস্থিতি অতি চিন্তনীয়। আমি বছৰ বছৰ ধৰি অনিয়মিত বৰষুণ দেখি আহিছো যদিও এই জুন মাহত ইমান ভয়াৱহ হ্ৰাস আতংকজনক।”
ঐতিহাসিকভাৱে ছ’হৰাই বাৰ্ষিক বৰষুণৰ বিশ্ব অভিলেখ গৌৰৱ কৰিছিল, ১৯৭৪ চনত আচৰিত ধৰণে ২৪,৫৫৫ মিলিমিটাৰ বৰষুণ হৈছিল।আজি বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ সেই পৰিমাণৰ প্ৰায় এক তৃতীয়াংশ। ২০০৫ চনৰ পৰা চহৰখনত বছৰি গড়ে মাত্ৰ ৮,০০০-৯,০০০ মিলিমিটাৰ মাত্ৰ ৮,০০০-৯,০০০ মিলিমিটাৰ জুৰি হৈছে, যিটো আশা কৰা ধৰণে ১১,০০০ মিলিমিটাৰৰ বহু কম। ১৯৭০ চনত চহৰখনে নিয়মিতভাৱে সেই পৰিমাণৰ প্ৰায় দুগুণ ৰেকৰ্ড লাভ কৰিছিল।
বিড়ম্বনাৰ কথাটো হ’ল, প্ৰচণ্ড বৰষুণৰ বাবে সুনাম থকাৰ পিছতো এতিয়া খৰালি মাহত পানীৰ নাটনিৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলগীয়া হৈছে ছ’হৰাত। গাঁওসমূহে ক্ৰমান্বয়ে ভংগুৰ প্ৰাকৃতিক বসন্তৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰে, আৰু কিছুমান অঞ্চলত নিজৰ মৌলিক প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণৰ বাবে পানীৰ টেংকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিবলগীয়া হয়।
জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ বাবে পৰিস্থিতি অধিক ভয়াৱহ হৈ পৰিছে। ১৯৬১ চনত ছ’হৰাত প্ৰায় ৭,০০০ লোকে বাস কৰিছিল; এতিয়া সেই সংখ্যা বৃদ্ধি পাই ৭০,০০০ৰো অধিক হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও পৰ্যটনৰ উত্থানে ইতিমধ্যে টানি অনা জলসম্পদৰ নাটনিৰ সৃষ্টি কৰিছে।
বিশেষজ্ঞসকলে বৰষুণৰ পৰিমাণ হ্ৰাস পোৱাৰ বাবে বাৰিষাৰ পৰিৱৰ্তিত ধৰণ, বনাঞ্চল ধ্বংস, সাগৰৰ উষ্ণতা বৃদ্ধি, চহৰৰ দ্ৰুত বৃদ্ধি আদি অন্যতম কাৰক বুলি উল্লেখ কৰে। এই পৰিৱৰ্তনে কেৱল অঞ্চলটোৰ বৰষুণৰ বাবেই নহয়, অঞ্চলটোৰ সমগ্ৰ পৰিৱেশৰ ভাৰসাম্যৰ প্ৰতি ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিছে।
শ্বিলংৰ এজন পৰিৱেশ কৰ্মীয়ে পৰিস্থিতিৰ গম্ভীৰতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি কয় যে, “এই বৰষুণৰ সংকটে কেৱল অভিলেখ ভংগ কৰাই নহয় ভৱিষ্যতে এই ঠাইখনৰ অস্তিত্বৰ প্ৰতিও ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিছে।
স্থানীয় সংৰক্ষণবিদসকলে তাৎক্ষণিক ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ পোষকতা কৰিছে। তেওঁলোকে সকীয়াই দিয়ে যে তৎকালীন হস্তক্ষেপ অবিহনে অঞ্চলটোৱে ভয়াৱহ পৰিৱেশগত পৰিণতিৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে।
বিষয়াসকলে এই পৰিৱৰ্তিত বতৰৰ ধৰণসমূহৰ ওপৰত তীক্ষ্ণ দৃষ্টি ৰখাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলেও তেওঁলোকে স্বীকাৰ কৰে যে বৰষুণৰ হাৰত হ্ৰাস পোৱাৰ ফলত ভাৰতৰ প্ৰভাৱিত অঞ্চলসমূহৰ বাবে প্ৰত্যাহ্বানৰ সৃষ্টি কৰিছে।
