পুৱাৰে পৰা কমেও ৫ হাজাৰ দিল্লী আৰক্ষী সাজু। আৰ এ এফ, কেন্দ্ৰীয় বাহিনী মোতায়েন কৰা হৈছিল। কিন্তু যেতিয়া পুৱা আগবাঢ়িল, তেতিয়া দিল্লী আৰক্ষীৰ প্ৰস্তুতি আৰু পৰিকল্পনাৰ মাজত এক বৃহৎ ব্যৱধান দেখা গ’ল। কাৰণ যন্তৰ মন্তৰ সমাৱেশৰ ভিৰ উফন্দি উঠি ৰাইচিনা মাৰ্গ, জনপথ ৰোড, ৰফি মাৰ্গ, অশোক ৰোড, ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ ৰোডৰ মাজেৰে ইণ্ডিয়া গেটলৈ বিয়পি পৰিল।
সোমবাৰে ককৰোচ জনতা পাৰ্টিৰ সংসদ অভিযানৰ সময়ত দিশহাৰা দিল্লী আৰক্ষীৰ দৰেই বিভ্ৰান্ত হৈ পৰিছিল কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰো। আচৰিত হয় বিজেপিও। চোৰাংচোৱাৰ বিফলতাত চৰকাৰো ক্ষুব্ধ হৈ পৰিছে।
দিল্লী আৰক্ষীয়ে আগতীয়াকৈ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিব পৰা নাছিল যে জেন জি এনেদৰে উপচি পৰিব। ফলত অপৰিপক্ক মানসিকতাৰে সমগ্ৰ পৰিস্থিতিটো চম্ভালিলে। কিয়নো প্ৰচণ্ড লাঠিচাৰ্জ, কন্দুৱা গেছ, প্ৰহাৰ, গ্ৰেপ্তাৰৰ মাজত আগ্ৰাসন আৰু দমন-পীড়নৰ ছবিখনেই অধিক স্পষ্ট হৈ পৰিছে। পুৱাৰে পৰাই দিল্লী মেট্ৰ’ কৰ্প’ৰেশ্যনে মধ্য দিল্লীৰ ইটোৰ পিছত সিটো ষ্টেচনৰ পৰা ওলাই অহা পথ অৱৰোধ কৰি ৰাখিছে। উল্লেখযোগ্য যে বাহাদুৰ শ্বাহ জাফৰ পথ বা অশোক পথ বন্ধ কৰি দিয়া হয়।
এটা প্ৰশ্নক লৈ অত্যন্ত চিন্তিত হৈ পৰিছে চৰকাৰ। অৰ্থাৎ এই বিশাল জনসমাগম ক’ৰ পৰা আহিল? পিছত গম পোৱা যায় যে যোৱা কেইদিনমানৰ পৰা হাৰিয়ানা, ঝাৰখণ্ড, উত্তৰ প্ৰদেশ, ৰাজস্থান, মধ্যপ্ৰদেশ, আৰু পঞ্জাৱৰ কিছু অংশৰ পৰা বাছ আৰু ৰেলযোগে জেন জি আহিছিল। প্ৰায় ১ লাখ লোকৰ এনে সমাৱেশৰ কোনো ধাৰণা নাছিল আৰক্ষীৰ।
তেনেহ’লে, সমগ্ৰ দেশতে কোনো চেপি ৰখা ক্ষোভৰ সৃষ্টি হৈছে? আৰু দিল্লীয়ে সেই ক্ষোভৰ প্ৰথম আভাস সোমবাৰে দেখিলে? জয় ভীমৰ পৰা বন্দে মাতৰমলৈ, ইনকিলাব জিন্দাবাদৰ পৰা জয় হিন্দলৈকে। দলহীন ৰাইজৰ সকলো ধৰণৰ শ্লোগানেৰে ৰাজপথ কঁপি উঠিল।
অনশন আৰু ধৰ্ণাৰ শ্লোগান আছিল ধৰ্মেন্দ্ৰ প্ৰধানৰ পদত্যাগৰ দাবী। সোমবাৰে প্ৰতিবাদকাৰীৰ প্ৰচাৰৰ শ্লোগানত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পদত্যাগৰো দাবী জনায়।
বিজেপিয়ে দাবী কৰিছে যে এই শ্লোগানবোৰৰ পৰা স্পষ্ট হৈ পৰিছে যে এই আন্দোলনটো আচলতে সম্পূৰ্ণ ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত। আৰু ককৰোচ জনতা পাৰ্টিয়ে বিপৰীত সুৰত ৫১ বছৰ পুৰণি শ্লোগানটো পুনৰ সজীৱ কৰি তুলিছে, “সিংহাসন খালী কৰা, জনতা আহি আছে।” এইটো ১৯৭৫ চনত জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ আন্দোলনৰ শ্লোগান আছিল ইন্দিৰা গান্ধীৰ বিৰুদ্ধে!
