দেশৰ কৰ ব্যৱস্থাত হোৱা পৰিৱৰ্তন আৰু ইয়াৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা আৰ্থিক বৈষম্যক লৈ এক বিশেষ তথ্য পোহৰলৈ আহিছে। শেহতীয়া চৰকাৰী পৰিসংখ্যা অনুসৰি চৰকাৰী ৰাজহৰ সংগ্ৰহৰ ক্ষেত্ৰত ব্যক্তিগত আয়কৰৰ অংশ পুনৰ ২১ শতাংশলৈ বৃদ্ধি পাইছে। মন কৰিবলগীয়া কথাটো হ’ল যে এই পৰিমাণ কৰ্পৰেট কৰ বা বৃহৎ কোম্পানীসমূহে দিয়া কৰতকৈ অধিক। বৰ্তমান ৰাজহ সংগ্ৰহত কৰ্পৰেট কৰৰ অংশ ১৮ শতাংশ হৈ আছে। যোৱা এটা দশকৰ ধাৰা লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে ভাৰতৰ কৰ ব্যৱস্থাই লাহে লাহে সাধাৰণ জনতাৰ পৰা লোৱা আয়কৰ আৰু পৰোক্ষ কৰৰ ওপৰত অধিক নিৰ্ভৰ কৰিবলৈ লৈছে, যাৰ বিপৰীতে বৃহৎ ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ বাবে কৰৰ বোজা কিছু শিথিল কৰা হৈছে।
চৰকাৰে ২০১৯ চনত ঘৰুৱা কোম্পানীসমূহৰ বাবে কৰৰ হাৰ ৩০ শতাংশৰ পৰা ২২ শতাংশলৈ আৰু নতুন উৎপাদন খণ্ডৰ কোম্পানীৰ বাবে ১৫ শতাংশলৈ হ্ৰাস কৰিছিল। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে জিডিপিত কৰ্পৰেট কৰৰ অৱদান পূৰ্বৰ ৩.৫ শতাংশৰ পৰা ২.৮ শতাংশলৈ নিম্নগামী হৈছে। বাজেটৰ নথিপত্ৰ অনুসৰি ২০২৬-২৭ বৰ্ষৰ বাবে আয়কৰৰ পৰা ১৪,৬৬,০০০ কোটি টকা লাভ কৰাৰ লক্ষ্য ধাৰ্য কৰা হৈছে, য’ত কৰ্পৰেট কৰৰ লক্ষ্য ১২,৩১,০০০ কোটি টকা। ইয়াৰ আগৰ বৰ্ষবোৰতো ব্যক্তিগত আয়কৰৰ পৰাই চৰকাৰে অধিক ৰাজহ লাভ কৰি আহিছে। পি আৰ এছ লেজিছলেটিভ ৰিচাৰ্চৰ এক বিশ্লেষণত প্ৰকাশ পাইছে যে ২০০০ চনৰ পৰা ২০২৩ চনৰ ভিতৰত ব্যক্তিগত আয়কৰৰ বৃদ্ধিৰ হাৰ ১৬ শতাংশ হোৱাৰ বিপৰীতে কৰ্পৰেট কৰৰ বৃদ্ধি ১৫ শতাংশ হৈছে।
এইবাৰৰ কেন্দ্ৰীয় বাজেটৰ মূল তথ্যবোৰলৈ চালে দেখা যায় যে চৰকাৰী আয়ৰ সৰ্বাধিক অংশ অৰ্থাৎ ২৪ শতাংশ ধাৰ কৰা পুঁজিৰ পৰা আহে। ইয়াৰ পাছতে দ্বিতীয় স্থানত আছে আয়কৰ। আনহাতে জিএছটি আৰু অন্যান্য কৰৰ পৰা ১৫ শতাংশ ৰাজহ আহে। চৰকাৰে ব্যয় কৰা ধনৰ সিংহভাগ অৰ্থাৎ ২২ শতাংশ ৰাজ্যসমূহক দিবলগীয়া কৰৰ অংশত যায় আৰু ২০ শতাংশ ব্যয় হয় লোৱা ধাৰৰ সুত পৰিশোধ কৰাত। চৰকাৰী আঁচনি আৰু প্ৰতিৰক্ষা খণ্ডতো বৃহৎ পৰিমাণৰ ধন ব্যয় কৰা হয় যদিও এই ব্যয়ৰ তুলনাত ৰাজহ সংগ্ৰহৰ বোজা সাধাৰণ মানুহৰ ওপৰত অধিক পৰা পৰিলক্ষিত হৈছে।
দেশৰ এই অসন্তুলিত কৰ ব্যৱস্থাৰ প্ৰভাৱ সমাজৰ আৰ্থিক স্থিতিৰ ওপৰতো পৰিছে। বিশ্ব বৈষম্য প্ৰতিবেদন ২০২৬-ৰ মতে ভাৰত বৰ্তমান বিশ্বৰ আটাইতকৈ বেছি আৰ্থিক বৈষম্য থকা দেশসমূহৰ অন্যতম। প্ৰতিবেদনখনত উল্লেখ কৰা অনুসৰি দেশৰ মুঠ আয়ৰ ৫৮ শতাংশই কেৱল শীৰ্ষ ১০ শতাংশ ধনী লোকৰ হাতলৈ যায়। বিপৰীতে দেশৰ ৫০ শতাংশ দৰিদ্ৰ জনসাধাৰণে দেশৰ মুঠ আয়ৰ মাত্ৰ ১৫ শতাংশহে লাভ কৰে। সম্পদৰ ক্ষেত্ৰতো এই পাৰ্থক্য অতি ভয়ংকৰ, য’ত দেশৰ প্ৰায় ৬৫ শতাংশ সম্পদ মাথোঁ ১০ শতাংশ লোকৰ হাতত কেন্দ্ৰীভূত হৈ আছে। এনে পৰিস্থিতিত কৰ্পৰেট কৰ হ্ৰাস হোৱা আৰু আয়কৰ তথা জিএছটি বৃদ্ধি হোৱা বিষয়টোৱে সমাজৰ দুখীয়া আৰু মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ ওপৰত অধিক চাপ সৃষ্টি কৰিছে।
