অতীজৰে পৰা হাত আৰু নখত ৰং বোলাবলৈ অসমীয়া মহিলা সকলৰ মাজত জেতুকাৰ বহুল প্ৰচলন চলি আহিছে। ব’হাগ বিহুৰ সময়ত নাচনী তথা জীয়ৰী- বোৱাৰী সকলে জেতুকা পাতৰ ৰঙেৰে দুহাত বুলায়। কিন্ত কেৱল হাত, নখ আৰু চুলিত ৰং লগোৱা কামতহে যে জেতুকা ব্যৱহৃত হয় তেনে নহয়। জেতুকাৰ বহুতো ঔষধি গুণো আছে।
জেতুকাৰ বৈজ্ঞানিক নাম হৈছে Lawsonia inermis. জেতুকা Lythraceae familyৰ অন্তৰ্ভুক্ত। জেতুকাক ইংৰাজীত হেনা বুলি কয়।
জেতুকা এবিধ গুল্ম জাতীয় গছ। জেতুকা গছজোপা ৬ ফুটৰ পৰা ২৫২ ফুট পর্যন্ত ওখ হয়। ইয়াক সমগ্ৰ ভাৰততে পোৱা যায়।
আয়ুৰ্বেদটো বিভিন্ন ৰোগৰ চিকিৎসাত জেতুকাৰ ব্যৱহাৰৰ কথা উল্লেখ আছে।
জেতুকাই শৰীৰৰ বিভিন্ন অসুবিধাৰ পৰা উপশমত কাম কৰে।
গাঁঠিৰ বিষ, হাত- ভৰি জ্বলা পোৰা কৰা আদি ৰোগত জেতুকাৰ পাত মিহি কৰি সেই স্থানত লেপ লগালে আৰাম পোৱা যায়।
বিভিন্ন ধৰণৰ ছালৰ ৰোগত জেতুকাৰ পাত বাটি লেপ লগালে সুফল পোৱা যায়।
জেতুকাৰ পাত পানীত উতলাই সেই পানীৰে কুলি কুলি কৰিলে মুখ আৰু ডিঙিৰ বিভিন্ন ৰোগ উপশম হয় বুলি বহু বিশেষজ্ঞই উল্লেখ কৰিছে।
শৰীৰৰ কোনো স্থান আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ তেজ ওলাই ফুলি উঠিলে জেতুকাৰ প্ৰয়োগে সেই স্থানৰ বিষ, ৰক্তক্ষৰণ আৰু ফুলি উঠা গুণ নাইকিয়া কৰে।
চুলি সৰিলে আৰু মূৰত উফি হলে জেতুকাৰ পাত মিহি মূৰত লগালে চুলি সৰা কমে আৰু উফিও নোহোৱা হয়।
এইদৰে আমাৰ ওচৰে-পাজৰে সহজে উপলব্ধ জেতুকা গছজোপাৰ পৰা আমি বিভিন্ন ধৰণেৰে উপকৃত হব পাৰোঁ।
