যোৱা দেওবাৰে বাৰাণসীৰ চিগ্ৰা অঞ্চলৰ ওম প্ৰকাশ সিঙৰ পৰিয়ালে এক পাৰিবাৰিক অনুষ্ঠান উদযাপনৰ বাবে একত্ৰিত হৈছিল। তেওঁলোকৰ খাদ্যৰ তালিকাত মাছ, কুকুৰা, ছাগলীৰ মাংস, গাহৰিৰ মাংসৰ লগতে বিভিন্ন ধৰণৰ নিৰামিষ আৰু আমিষ সুস্বাদু খাদ্য আছিল। কিন্তু এই ভোজৰ বাবে মাংসৰ যোগাৰ কৰাটো আগৰ দৰে সহজ নাছিল।
ঠাকুৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোক ওম প্ৰকাশ সিঙৰ ঘৰত মাংস সদায়েই নিয়মীয়া খাদ্য আছিল। সাধাৰণতে তেওঁ ঘৰৰ ওচৰৰ লাল্লাপুৰা অঞ্চলৰ পৰা মাংস কিনিছিল। কিন্তু এইবাৰ তেওঁ গংগা পাৰ হৈ ৰামনগৰলৈ যাবলগীয়া হ’ল। আগতে মাংস কিনাটো বৰ সহজ আৰু খৰতকীয়া কাম আছিল, কিন্তু এতিয়া প্ৰটিনৰ উৎস বিচাৰিবলৈ তেওঁলোকে আগতীয়াকৈ পৰিকল্পনা কৰিবলগীয়া হৈছে।
লাল্লাপুৰাৰ যিবোৰ দোকানৰ পৰা সিঙে নিয়মীয়াকৈ মাংস কিনিছিল, সেইবোৰ ইতিমধ্যে বন্ধ হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। চহৰখনৰ মেয়ৰ অশোক তিৱাৰীয়ে জানিবলৈ দিয়া মতে, অহা ছয় মাহৰ ভিতৰত বাৰাণসী পৌৰ নিগম এলেকাৰ সকলো মাংসৰ দোকান চহৰৰ বাহিৰলৈ স্থানান্তৰ কৰা হ’ব। বাৰাণসী সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰামিষাহাৰী চহৰলৈ পৰিণত হোৱা নাই যদিও চহৰৰ সীমাৰ ভিতৰত মাংসৰ দোকান চলোৱা নিষিদ্ধ কৰা হৈছে। বৰ্তমান গুজৰাটৰ পালিটানা হৈছে বিশ্বৰ একমাত্ৰ চহৰ যি কঠোৰভাৱে নিৰামিষাহাৰী।
এই মাহৰ আৰম্ভণিতে পৌৰ নিগমে প্ৰায় তিনিশ পঞ্চাশৰ পৰা চাৰিশখন মাংসৰ দোকান পৰ্যায়ক্ৰমে স্থানান্তৰ কৰাৰ এক পৰিকল্পনাত অনুমোদন জনাইছে। ৰামনগৰ, সুজাবাদ, গণেশপুৰ, আৱালেশপুৰ আৰু শিৱপুৰ নামৰ পাঁচটা নিৰ্দিষ্ট অঞ্চললৈ এই দোকানবোৰ স্থানান্তৰ কৰা হ’ব। কৰ্তৃপক্ষই আশা কৰিছে যে এই বছৰৰ দীপাৱলীৰ আগতেই এই প্ৰক্ৰিয়া সম্পূৰ্ণ হ’ব। পৌৰসভাৰ বিষয়াসকলৰ মতে, ভাৰতৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ এই মন্দিৰ-চহৰখনক অধিক পৰিষ্কাৰ আৰু সুশৃংখল কৰি তোলাৰ লগতে যান-জঁট কমোৱাই হৈছে এই পদক্ষেপৰ মূল লক্ষ্য।
শিৱৰ তীৰ্থস্থান কাশী বা বাৰাণসীত নিৰামিষ ভোজনক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হয় বুলি ভবা হয় যদিও প্ৰকৃততে ই এক বিচিত্ৰ খাদ্যাভ্যাসৰ চহৰ। ইয়াত বহুতো ঠাকুৰ, মুছলমান আৰু বঙালী পৰিয়াল থাকে যিসকলৰ খাদ্য তালিকাত মাছ আৰু মাংসৰ উপস্থিতি দীৰ্ঘদিন ধৰি আছে। ঐতিহাসিকভাৱে বাৰাণসীত মুছলমান লোকৰ উল্লেখযোগ্য উপস্থিতি আছে। চহৰখনৰ বঙালী সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলেও প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি মাছ খোৱাৰ নিজা সংস্কৃতি বজাই ৰাখিছে। সেয়েহে মাংসৰ দোকান আঁতৰাই নিয়াৰ সিদ্ধান্তই কেৱল ব্যৱসায়ীসকলৰ লগতে নিয়মীয়াকৈ আমিষ খাদ্য গ্ৰহণ কৰা বহুতো বাসিন্দাৰ ওপৰতো প্ৰভাৱ পেলাব।
একাংশ বাসিন্দাই এই পদক্ষেপক সমৰ্থন কৰিলেও আন বহুতে প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। সুন্দৰপুৰৰ বাসিন্দা সৌম্য সিঙে সংবাদ মাধ্যমৰ আগত প্ৰশ্ন কৰে যে মাংসৰ দোকানবোৰ আঁতৰাই নিয়া হৈছে, কিন্তু মদ বা ভাংৰ দোকানবোৰৰ কি হ’ব? এইবোৰেও সমাজত অশান্তিৰ সৃষ্টি কৰে, বিশেষকৈ মহিলা আৰু বিদেশী পৰ্যটকৰ বাবে ই বেছি সমস্যাৰ কাৰণ। বাৰাণসীৰ এই সিদ্ধান্তই অযোধ্যা, হৰিদ্বাৰ বা তিৰুপতিৰ দৰে অন্যান্য ধৰ্মীয় চহৰবোৰৰ কথাও মনলৈ আনে। এই চহৰবোৰতো মন্দিৰৰ ওচৰত বা পৱিত্ৰ স্থানত আমিষ খাদ্যৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা আছে। বাৰাণসীত অৱশ্যে কৰ্তৃপক্ষই প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে যে নতুন স্থানবোৰত পৰ্যাপ্ত সুযোগ-সুবিধা থাকিব আৰু গ্ৰাহকসকলে মাংসৰ সামগ্ৰী পোৱাত কোনো অসুবিধা নাপাব।
