গুৱাহাটীৰ বৰ্ষাপাৰা ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত ভাৰত আৰু ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ এদিনীয়া ক্ৰিকেট মেচখন আৰম্ভ হোৱাৰ পূৰ্বে ক্ৰিকেট জগতৰ পৰিচিত মুখ তথা ধাৰাভাষ্যকাৰ ৰবি শাস্ত্ৰীয়ে কৰা এটা বিশেষ মন্তব্যই সমগ্ৰ ক্ৰিকেটপ্ৰেমীৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। খেলপথাৰত ধাৰাভাষ্য আৰম্ভ কৰোঁতেই তেওঁ অসমৰ স্বাভিমান জগাই তোলা শ্লোগানৰ লগতে বিশিষ্ট শিল্পী জুবিন গাৰ্গক স্মৰণ কৰে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ক্ৰিকেট খেল এখনৰ মঞ্চত স্থানীয় সংস্কৃতি আৰু তাৰকাক এনেদৰে সন্মান জনোৱাৰ পৰম্পৰাই খেলখনৰ মাদকতা বহু পৰিমাণে বৃদ্ধি কৰে।
জুবিন গাৰ্গ কেৱল এজন গায়ক বা শিল্পীয়েই আছিল বুলিলে কম হ’ব, তেওঁ আছিল অসমীয়া মানুহৰ হিয়াত চিৰদিনৰ বাবে ঠাই লৈ থকা এক আৱেগ। তেওঁৰ সুমধুৰ কণ্ঠ আৰু গানে অসমীয়া সংগীত জগতলৈ যি অৱদান আগবঢ়াই গ’ল, তাৰ তুলনা নাই। ৰবি শাস্ত্ৰীয়ে দেশ-বিদেশৰ লাখ লাখ দৰ্শকে উপভোগ কৰা সেই গ্ল’বেল প্লেটফৰ্মত জুবিন গাৰ্গৰ নাম উচ্চাৰণ কৰি সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ সংগীতপ্ৰেমীৰ অন্তৰ চুই গ’ল। ক্ৰিকেট আৰু সংগীত হৈছে দুটা পৃথক মাধ্যম, কিন্তু যেতিয়া এই দুয়োটা একেলগে মিহলি হৈ পৰে, তেতিয়া ই মানুহৰ মাজত এক গভীৰ সম্প্ৰীতিৰ সৃষ্টি কৰে। বৰ্ষাপাৰা ষ্টেডিয়ামত শাস্ত্ৰীৰ দ্বাৰা উচ্চাৰিত সেই কেইটামান শব্দই স্থানীয় দৰ্শকৰ মনত এক নতুন উল্লাসৰ সৃষ্টি কৰাৰ লগতে খেলপথাৰৰ পৰিৱেশটো আৰু অধিক আৱেগিক কৰি তুলিছিল।
মোৰ মতে, খেলৰ দৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ইভেণ্টসমূহত যেতিয়া এনেদৰে স্থানীয় সংস্কৃতি আৰু লোকপ্ৰিয় ব্যক্তিসকলক শ্ৰদ্ধা জনোৱা হয়, ততিয়া ই খেলখনৰ প্ৰতি থকা জনসাধাৰণৰ আকৰ্ষণ আৰু অধিক গভীৰ কৰি তোলে। বৰ্ষাপাৰাৰ এই এদিনীয়া মেচখনে ক্ৰিকেটৰ উত্তেজনাক সজীৱ কৰি ৰখাৰ লগতে অসমৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতি আৰু ইয়াৰ প্ৰতিভাক বিশ্বৰ দৰবাৰত আন এক পৰিচয় দিলে। ৰবি শাস্ত্ৰীৰ এই সৰু অথচ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ পদক্ষেপে প্ৰমাণ কৰিলে যে মহান শিল্পীসকলৰ কৰ্মৰাজি কেৱল এটা সীমাৰ মাজতে আৱদ্ধ হৈ নাথাকে, বৰঞ্চ তেওঁলোকৰ স্মৃতিয়ে চিৰদিনৰ বাবে মানুহৰ মনত সাঁচ বহুৱাই যায়।
