কাজিৰঙাত শোকৰ ছাঁ! ৩৪ বছৰ সেৱা আগবঢ়োৱা বনবিভাগৰ নিৰ্ভৰযোগ্য হাতী জয়মালা আৰু নাই
কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত বন্যপ্ৰাণী সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত তিনিটাকৈ দশকৰো অধিক সময় ধৰি গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াই অহা উদ্যানখনৰ অন্যতম পুৰণি পহৰাদাৰী হাতী জয়মালাৰ মৃত্যু হৈছে। দীৰ্ঘদিনীয়া অসুস্থতাৰ অন্তত শনিবাৰে নিশা কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ অগৰাতলি বনাঞ্চলৰ অন্তৰ্গত নলনি এলেকাত হাতীজনীয়ে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। বন বিভাগৰ বিষয়া আৰু কৰ্মচাৰীসকলৰ উপস্থিতিত হাতীজনীক আনুষ্ঠানিকভাৱে চালামী প্ৰদান কৰি শেষ বিদায় জনোৱা হয়।
১৯৬০ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা জয়মালাই ১৯৯২ চনত কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত যোগদান কৰিছিল। বিগত ৩৪ বছৰ ধৰি হাতীজনীয়ে বনকৰ্মীসকলক চোৰাংচিকাৰী বিৰোধী অভিযান, বন্যপ্ৰাণী নিৰীক্ষণ, উদ্ধাৰ অভিযান আৰু নিয়মীয়া সুৰক্ষা প্ৰদানৰ কামত নিৰন্তৰভাৱে সহযোগিতা আগবঢ়াই আহিছিল। সেৱাৰ এই সুদীৰ্ঘ কালছোৱাত জয়মালা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ সংৰক্ষণ প্ৰচেষ্টাৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগত পৰিণত হৈছিল। প্ৰথম অৱস্থাত জ্যেষ্ঠ মাউত সত্যবান পেগুৱে বহু বছৰ ধৰি জয়মালাৰ চোৱাচিতা কৰিছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত মাউত নীলকান্ত কোচে এই দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল। বিগত প্ৰায় এবছৰ ধৰি অসুস্থতাৰ বাবে হাতীজনীক চিকিৎসাজনিত শুশ্ৰূষা প্ৰদান কৰি থকা হৈছিল যদিও শনিবাৰে নিশা মৃত্যু ঘটে।
জয়মালাৰ অৱদান সুঁৱৰি বনমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে ২০০৪ চনত সংঘটিত এক বিশেষ ঘটনাৰ কথা উল্লেখ কৰে। পহৰা দি থকা অৱস্থাত এটা ঢেকীয়াপতীয়া বাঘে জয়মালাৰ ওপৰলৈ জাঁপ মাৰিছিল আৰু কেমেৰাত বন্দী হোৱা এই নাটকীয় মুহূৰ্তটোৱে সমগ্ৰ বিশ্বৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। পহৰাদাৰী হাতীজনী আৰু মাউতৰ অসীম ধৈৰ্যৰ পৰিচয় দাঙি ধৰা এই ছবিখন পৰৱৰ্তী সময়ত কাজিৰঙাৰ অন্যতম পৰিচিত ছবিত পৰিণত হৈছিল। মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় যে জয়মালা কেৱল এটা পহৰাদাৰী হাতীয়েই নাছিল, বৰঞ্চ কাজিৰঙাক সুৰক্ষা দিয়াৰ স্বাৰ্থত জীৱন উচৰ্গা কৰা প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্মৰ বনৰক্ষী আৰু মাউতসকলৰ বাবে এক বিশ্বাসযোগ্য সংগী আছিল। বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণৰ সৈতে জড়িত লোকসকলৰ বাবে জয়মালাৰ সেৱা আৰু ত্যাগ সদায় এক অনুপ্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ ৰ‘ব বুলিও তেওঁ মন্তব্য কৰে।
বন্যপ্ৰাণী সুৰক্ষাত পহৰাদাৰী হাতীয়ে পালন কৰা অপৰিহাৰ্য ভূমিকাৰ কথা উল্লেখ কৰি বনমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় যে বানপানীৰ সময়ত, গভীৰ অৰণ্য আৰু দুৰ্গম অঞ্চলত এই হাতীসমূহে চোৰাংচিকাৰী বিৰোধী অভিযানত মূল অংশীদাৰ হিচাপে কাম কৰে। জয়মালাৰ মৃত্যুৰ পিছতো হাতীজনীৰ সন্তান আৰু নাতি-নাতিনীহঁতে কাজিৰঙাত পহৰাদাৰী হাতী হিচাপে সেৱা আগবঢ়াই এই বিশ্ববিখ্যাত বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যখনৰ সুৰক্ষাৰ দায়িত্ব বহন কৰি ঐতিহ্য অক্ষুণ্ণ ৰাখিছে। এক সাহসী, অনুগত আৰু নিস্বাৰ্থ সেৱাৰ নিদৰ্শন দাঙি ধৰি কাজিৰঙাৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অভিভাৱক হিচাপে বিদায় লোৱা জয়মালাৰ স্মৃতি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ ইতিহাসত চিৰদিনৰ বাবে খোদিত হৈ ৰ‘ব বুলি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে আনুষ্ঠানিক প্ৰতিক্ৰিয়াত প্ৰকাশ কৰে।