আপুনি কেতিয়াবা আপোনাৰ সন্তানক ওচৰৰ পৰা লক্ষ্য কৰিছেনে? যদি আপুনি কৰা নাই, তেন্তে নিশ্চিতভাৱে আজিৰে পৰাই এই কামটো আৰম্ভ কৰক। কথা ক’ব নোৱাৰা সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে কেৱল আচৰিত হৈ চকুৰে আপোনালৈ চাই থাকে। কিন্তু তেওঁলোকে একো নাজানে বুলি ভবাৰ কোনো কাৰণ নাই।
শিশু সৰুৰে পৰা যেন চোৰাংচোৱাৰ দৰে। চৌপাশৰ জগতখন বুজিবলৈ চেষ্টা কৰে। সেই অভিজ্ঞতা প্ৰতিদিনে বাঢ়ি গৈ থাকে। তেওঁলোকৰ সন্মুখত কথা কওঁতে তেওঁলোকে কেৱল আপোনাৰ কথা শুনি থাকে বুলি ধৰি লোৱাটো ভুল। প্ৰতিটো শব্দ তেওঁলোকে নিজৰ নিজৰ ধৰণে চিনি পায়।
শেহতীয়াকৈ কৰা এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে ৬ৰ পৰা ১২ মাহৰ ভিতৰত সকলো কেঁচুৱাই নিজৰ চৌপাশৰ ভাষা চিনি পায়। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁলোকে বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰতিক্ৰিয়া দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। প্ৰতিটো শিশুৱে জন্মৰ পৰাই নিজৰ মাতৃভাষা শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকৰ কাণ আৰু বুদ্ধিয়ে তেওঁলোকক সেই কামত সহায় কৰে। ৬ৰ পৰা ১২ মাহৰ ভিতৰত শিশুৱে নিজৰ ভাষা চিনি পোৱাৰ ক্ষমতা গঢ়ি তোলে। তাৰ পৰাই পিছলৈ তেওঁ নিজৰ ধৰণেৰে কথা ক’বলৈ ধৰে।
শিশুৱে প্ৰথমে সৰু আখৰবোৰ চিনি লয়। তাৰ পিছত ক্ৰমান্বয়ে ডাঙৰ আখৰ চিনি পোৱাৰ ক্ষমতা গঢ় লৈ উঠে। গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে শিশুৱে প্ৰথমে স্বৰবৰ্ণ চিনি পায়, তাৰ পিছত বাকী শব্দটো চিনি পায়।
বহু শিশুৱে সৰুৰে পৰা কাৰ্টুন চাই ভাল পায়। মূল কাৰণ হ’ল তেওঁলোকে কাৰ্টুনত তেওঁলোকৰ মগজুৱে তেওঁলোকৰ বাবে সৃষ্টি কৰা কল্পনাৰ প্ৰকাশ দেখিবলৈ পায়। শিশুৱে যিমানেই কাৰ্টুন চাই ভাল পায় সিমানেই তেওঁলোকৰ কল্পনাশক্তি প্ৰাঞ্জল হৈ পৰে। আনকি কাৰ্টুন চাই বহু ভাষাৰ বিষয়েও সহজেই জ্ঞান আহৰণ কৰে। কাৰ্টুনবোৰৰ সৰু সৰু চৰিত্ৰবোৰে তেওঁলোকৰ বাবে আনন্দ কঢ়িয়াই আনে। ফলত তেওঁলোকৰ চিন্তাৰ দক্ষতা দ্ৰুতগতিত বিকশিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে।
