ভাষা ধৰ্ম নহয়! উচ্চতম ন্যায়ালয়ে মহাৰাষ্ট্ৰৰ এখন পৌৰসভাৰ নামফলকত মাৰাঠীৰ লগতে উৰ্দু ভাষাৰ ব্যৱহাৰক প্ৰত্যাহ্বান জনাই কৰা আবেদন খাৰিজ কৰি ভাষাক ধৰ্মৰ সৈতে সমান কৰিব নোৱাৰি বুলি ৰায়দান দিয়ে। আকোলা জিলাৰ পাটুৰৰ প্ৰাক্তন কাউন্সিলাৰ সঞ্জয় বাগড়ে দাখিল কৰা আবেদনত কোৱা হৈছিল যে পৌৰসভাৰ কাম কেৱল ৰাজ্যৰ চৰকাৰী ভাষা মাৰাঠীতহে চলাব লাগে।
ন্যায়াধীশ সুধাংশু ঢুলীয়া আৰু কে. বিনোদ চন্দ্ৰনৰ দ্বাৰা গঠিত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ বিচাৰপীঠে পৌৰসভা আৰু বম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ পূৰ্বৰ সিদ্ধান্তক সমৰ্থন কৰে। আদালতে উৰ্দু ভাষাক কোনো নিৰ্দিষ্ট ধৰ্মৰ সৈতে সংযোগ কৰাৰ ধাৰণাক নাকচ কৰি কয় যে ভাষা কোনো ধৰ্মৰ নহয়, বৰঞ্চ এটা সম্প্ৰদায়ৰ বা অঞ্চলৰ। আদালতে উৰ্দুক ভাৰতৰ গংগা-জামুনি সংস্কৃতিৰ উৎপাদন হিচাপে প্ৰশংসা কৰে আৰু উপমহাদেশত ইয়াৰ গভীৰ সাংস্কৃতিক শিপাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
যোগাযোগত ভাষাৰ ভূমিকাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰি আদালতে কয় যে উৰ্দু এই অঞ্চলত বহুলভাৱে বুজা যায় আৰু ইয়াৰ ব্যৱহাৰে পৌৰসভাক স্থানীয় সম্প্ৰদায়ৰ সেৱা আগবঢ়োৱাত সহায়ক হ’ব। উৰ্দুক বিদেশী উৎপত্তিৰ ভাষা বুলি ভুল ধাৰণাৰ সমালোচনা কৰি আদালতে স্পষ্ট কৰে যে হিন্দী আৰু মাৰাঠীৰ দৰে উৰ্দুও ভাৰতত জন্ম লোৱা ভাৰত-আৰ্য ভাষা পৰিয়ালৰ বুলি উল্লেখ কৰে।
আদালতে ৰায় দিয়ে যে চাইনবৰ্ডত মাৰাঠীৰ সৈতে উৰ্দু ব্যৱহাৰে ২০২২ৰ মহাৰাষ্ট্ৰ স্থানীয় কৰ্তৃপক্ষ (চৰকাৰী ভাষা) আইনৰ উলংঘন নকৰে। এই আইনত মাৰাঠীৰ ব্যৱহাৰ বাধ্যতামূলক হ’লেও অন্য ভাষাৰ ব্যৱহাৰত নিষেধাজ্ঞা নাই। ভাষিক সৰ্বাংগীনতাক ভাৰতৰ বৈচিত্ৰ্যৰ প্ৰতিফলন বুলি উল্লেখ কৰি আদালতে আবেদন খাৰিজ কৰে।
