নাবালকৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়টোত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে সালসলনি কৰিবলৈ অনিচ্ছুক। উচ্চতম ন্যায়ালয়ত দিয়া শপতনামাত কেন্দ্ৰই কয় যে যৌন সন্মতিৰ বাবে ১৮ বছৰ গ্ৰহণযোগ্য আৰু যুক্তিসংগত বয়স। ইয়াৰ তলত সন্মতিৰ বয়স কমাই দিলে শিশু সুৰক্ষাৰ কাঠামো দুৰ্বল হ’ব আৰু এই আইনখনৰ অপব্যৱহাৰৰ সুযোগ সৃষ্টি হ’ব।
বৰ্তমান উচ্চতম ন্যায়ালয়ত চৰ্চা চলি থকা এটা গোচৰত জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা ইন্দিৰা জয়ছিঙে POCSO আইনৰ অধীনত দোষী সাব্যস্ত হোৱা এজন ব্যক্তিৰ হৈ যুক্তি দি কয় যে বহু ক্ষেত্ৰত নাবালক আৰু নাবালকৰ মাজত পাৰস্পৰিক সন্মতিৰে সম্পৰ্কক অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা হয়। সেয়েহে যৌন সন্মতিৰ বয়স ১৮ বছৰৰ পৰা ১৬ বছৰলৈ হ্ৰাস কৰিবলৈ অনুৰোধ জনায়।
কেন্দ্রই দাবী কৰিছে যে আইন শিথিল হ’লে বহু নাবালক ‘সন্মতি’ৰ অজুহাতত যৌন শোষণৰ বলি হ’ব৷ আনকি পিতৃ, আত্মীয় বা চিনাকিৰ হাতত শোষণৰ ক্ষেত্ৰতো অভিযুক্তই নিজৰ নিৰ্দোষতা প্ৰমাণ কৰিবলৈ ‘সন্মতি’ৰ যুক্তি উত্থাপন কৰিব পাৰে। ইয়াৰ ফলত ন্যায়ত বাধাৰ সৃষ্টি হোৱাই নহয়, শিশু সুৰক্ষা আইন (POCSO আৰু ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ সংশোধিত সংস্কৰণ – ভাৰতীয় দেৱানী বিধি সংহিতা)ৰ ফলপ্ৰসূতাও ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’ব।
শপতনামাত এইটোও উল্লেখ আছে যে ব্যক্তিগত গোচৰত আদালতে প্ৰয়োজন অনুসৰি শিথিলতা দিব পাৰে, কিন্তু আইনৰ সাধাৰণ ৰূপত কোনো ধৰণৰ শিথিলতা প্ৰদান কৰিব নালাগে। কাৰণ ইয়াৰ ফলত ‘প্ৰেম সম্পৰ্ক’ৰ নামত বহু শিশুৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক শোষণ বৃদ্ধি পাব পাৰে, আনকি সৰবৰাহো বৃদ্ধি পাব পাৰে।
নাবালকৰ অৱস্থাৰ কথা মনত ৰাখি ১৮ বছৰৰ তলৰ যৌন সম্পৰ্কক অপৰাধ বুলি ঘোষণা কৰা হৈছে বুলি কেন্দ্ৰই জানিবলৈ দিয়ে। সংবিধান আৰু শিশু সুৰক্ষাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা এইটো এটা নীতিগত স্থিতি। ইয়াক কোনো প্ৰকাৰে স্বেচ্ছাচাৰী বা অযুক্তিকৰ বুলি ক’ব নোৱাৰি।
উল্লেখ্য যে, বৰ্তমান উচ্চতম ন্যায়ালয়ত বিচাৰাধীন গোচৰটোৰ মূল প্ৰশ্নটো হ’ল কিশোৰ-কিশোৰীসকলৰ সম্পৰ্কক আইনখনে কেনেদৰে বিবেচনা কৰিব। আদালতে এতিয়াও চূড়ান্ত ৰায় দিয়া নাই।
এই পৰিপ্ৰেক্ষিতত দেশৰ বিভিন্ন উচ্চ ন্যায়ালয় আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ কেইবাটাও ৰায়ৰ উদ্ধৃতি দি কেন্দ্ৰই কয় যে ১৮ বছৰ বয়সৰ সীমা বৰ্তমানলৈকে আইনগতভাৱে শুদ্ধ বুলি বিবেচিত হৈছে। সেই কাঠামো এতিয়া জোকাৰি গ’লে ‘প্ৰতিৰোধী চৰিত্ৰ’ বা শিশুক প্ৰতিৰোধ কৰাৰ ক্ষমতা হেৰাই যাব।
