কেন্দ্ৰীয় আইন মন্ত্ৰী অৰ্জুন ৰাম মেঘৱালে বৃহস্পতিবাৰে সংসদত স্পষ্ট কৰিছে যে ভাৰতীয় সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনাৰ পৰা “ধৰ্মনিৰপেক্ষ” আৰু “সমাজবাদী” শব্দ দুটা আঁতৰোৱাৰ কোনো পৰিকল্পনা বা উদ্দেশ্য কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ নাই। ৰাজ্যসভাত সমাজবাদী পাৰ্টীৰ সাংসদ ৰামজী লাল সুমনৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মন্ত্ৰীয়ে কয় যে, প্ৰস্তাৱনা সংশোধনৰ যিকোনো আলোচনাৰ বাবে পুংখানুপুংখ বিবেচনা আৰু বহল সহমতৰ প্ৰয়োজন হ’ব, কিন্তু এতিয়ালৈকে চৰকাৰে এই বিষয়ত কোনো আনুষ্ঠানিক প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰা নাই।
মেঘৱালে স্বীকাৰ কৰিছে যে কিছুমান গোটে এই শব্দ দুটা প্ৰস্তাৱনাৰ পৰা আঁতৰোৱাৰ দাবী জনাইছে। বিশেষকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘৰ (আৰ এছ এছ) সাধাৰণ সম্পাদক দত্তত্ৰেয় হোছাবালে জুন মাহত এই শব্দ দুটাৰ পুনৰীক্ষণৰ আহ্বান জনাইছিল। ইয়াৰ এদিন পিছত তৎকালীন উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি জগদীপ ধনখৰে কৈছিল যে জৰুৰীকালীন অৱস্থাত (১৯৭৬) এই শব্দ দুটা সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনাত সংযোজন কৰাটো “সনাতনৰ আত্মাৰ প্ৰতি বলিদান”।
উল্লেখ্য যে, “ধৰ্মনিৰপেক্ষ” আৰু “সমাজবাদী” শব্দ দুটা ১৯৫০ চনত গ্ৰহণ কৰা সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনাৰ অংশ নাছিল। ১৯৭৬ চনত ৪২ সংখ্যক সাংবিধানিক সংশোধনীৰ জৰিয়তে এই শব্দ দুটা সংযোজন কৰা হৈছিল, যাক “মিনি সংবিধান” বুলিও অভিহিত কৰা হয়।
নৱেম্বৰ মাহত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ নেতা সুব্ৰমণিয়াম স্বামী, অশ্বিনী কুমাৰ উপাধ্যায় আৰু বলৰাম সিং নামৰ এজন ব্যক্তিৰ দাখিল কৰা পৃথক আবেদনসমূহ খাৰিজ কৰিছিল, য’ত ১৯৭৬ চনৰ সংশোধনীক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা হৈছিল। আদালতে স্পষ্ট কৰিছিল যে ভাৰতীয় প্ৰেক্ষাপটত “সমাজবাদ” শব্দই এখন কল্যাণকামী ৰাষ্ট্ৰক বুজায়, যিয়ে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বৃদ্ধিত বাধা নিদিয়ে, আৰু “ধৰ্মনিৰপেক্ষতা” সংবিধানৰ মৌলিক গাঁথনিৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংশ। আদালতে আৰু কৈছিল যে কেইবাটাও দশকৰ পাছত এই সংশোধনীক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱাৰ কোনো বৈধ ন্যায্যতা নাই।
মেঘৱালে ৰাজ্যসভাত জোৰ দি কয় যে, এই শব্দ দুটাৰ সংযোজনে চৰকাৰৰ নীতি বা বিধায়িকাৰ কাম-কাজত কোনো বাধাৰ সৃষ্টি কৰা নাই, যদিহে সেইবোৰ সাংবিধানিক আৰু মৌলিক অধিকাৰৰ বিৰুদ্ধে নহয় আৰু সংবিধানৰ মৌলিক গাঁথনিত আঘাত নকৰে।
এই বিষয়ত ৰাজনৈতিক বিতৰ্কৰ মাজতে মন্ত্ৰীৰ এই স্পষ্টীকৰণে সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনাৰ মৌলিক চৰিত্ৰ অক্ষুণ্ণ ৰখাৰ প্ৰতি চৰকাৰৰ প্ৰতিশ্ৰুতি প্ৰতিফলিত কৰে।
