ডিম্বাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগ মহিলাসকলৰ বাবে এক গুৰুতৰ স্বাস্থ্য সমস্যা, কিন্তু সময়মতে ধৰা পৰিলে ইয়াৰ চিকিৎসা সম্ভৱ। মহিলাসকলে নিজৰ শৰীৰৰ প্ৰতি সচেতন হৈ লক্ষণসমূহক গুৰুত্ব দিয়াটো অতি জৰুৰী। সামান্য সজাগতা আৰু নিয়মিত স্বাস্থ্য পৰীক্ষাই দীৰ্ঘ আৰু সুস্থ জীৱনৰ পথ মুকলি কৰিব পাৰে। ডিম্বাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগৰ কাৰণ কি আৰু প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত ইয়াক কেনেকৈ চিনাক্ত কৰিব পাৰি, সেই বিষয়ে জানো অহোক-
ডিম্বাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগ কি?
ডিম্বাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগ হৈছে মহিলাৰ ডিম্বাশয়ত সৃষ্টি হোৱা কৰ্কট ৰোগ। মহিলাৰ শৰীৰত থকা ডিম্বাশয়ে ইষ্ট্ৰজেন আৰু প্ৰজেষ্টেৰন উৎপন্ন কৰে। যেতিয়া এই ডিম্বাশয়ৰ কোষবোৰ অস্বাভাৱিকভাৱে বৃদ্ধি পায় আৰু টিউমাৰৰ ৰূপ লয়, তেতিয়া ইয়াক ডিম্বাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগ বুলি কোৱা হয়। এই ৰোগৰ লক্ষণসমূহ প্ৰায়ে সাধাৰণ পাচনতন্ত্ৰৰ সমস্যা বা প্ৰস্ৰাৱৰ সমস্যাৰ দৰে হয়, যাৰ বাবে ইয়াক প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত ধৰা পেলোৱাটো কঠিন।
কাৰণসমূহ
ডিম্বাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগৰ সঠিক কাৰণ এতিয়াও সম্পূৰ্ণৰূপে জানা নাযায়, তথাপিও কিছুমান কাৰকে ইয়াৰ আশংকা বৃদ্ধি কৰে:
- বয়স: ৫০ বছৰৰ ওপৰৰ মহিলাসকলৰ ক্ষেত্ৰত এই ৰোগৰ সম্ভাৱনা বেছি, যদিও কম বয়সতো হ’ব পাৰে।
- পৰিয়ালৰ ইতিহাস: যদি পৰিয়ালৰ কোনো মহিলাৰ স্তন, ডিম্বাশয় বা বৃহদান্ত্ৰৰ কৰ্কট হৈছে, তেন্তে এই ৰোগৰ আশংকা বৃদ্ধি পায়।
- হৰম’নৰ পৰিৱৰ্তন: পলমকৈ মাহেকীয়া হোৱা বা দীৰ্ঘদিন ধৰি হৰম’ন থেৰাপী গ্ৰহণ কৰাটো এটা কাৰণ হ’ব পাৰে।
- গৰ্ভধাৰণ নকৰা: যিসকল মহিলাই কেতিয়াও গৰ্ভধাৰণ কৰা নাই, তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰত এই ৰোগৰ আশংকা অধিক।
- অনিয়মিত জীৱনশৈলী: মেদবহুলতা, জাংক ফুডৰ অত্যধিক সেৱন, ধূমপান আৰু মদ্যপানৰ দৰে অভ্যাসেও এই ৰোগৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰে।
প্ৰাৰম্ভিক লক্ষণ-
ডিম্বাশয়ৰ কৰ্কটৰ প্ৰাৰম্ভিক লক্ষণসমূহ অতি সাধাৰণ, যাৰ বাবে ইয়াক প্ৰায়ে আওকাণ কৰা হয়। তলত কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ লক্ষণ উল্লেখ কৰা হৈছে:
- অনবৰতে পেট ফুলা বা পেটৰ বিষ।
- সোনকালে পেট ভৰপূৰ অনুভৱ কৰা বা ভোক কমি যোৱা।
- সঘনাই প্ৰস্ৰাৱ কৰাৰ প্ৰয়োজন।
- কঁকালৰ তলৰ অংশত বা পেটত বিষ।
- ঋতুচক্ৰৰ অনিয়ম বা পৰিৱৰ্তন।
- দ্ৰুত ওজন কমি যোৱা বা বৃদ্ধি পোৱা।
- অত্যধিক ভাগৰ বা দুৰ্বলতা।
যদি এই লক্ষণসমূহ ২-৩ সপ্তাহতকৈ অধিক সময় ধৰি স্থায়ী হয়, তেন্তে তৎক্ষণাত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত।
চিনাক্তকৰণৰ উপায়-
ডিম্বাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগ চিনাক্ত কৰিবলৈ নিম্নলিখিত পৰীক্ষাসমূহ কৰা হয়:
- পেলভিক পৰীক্ষা: ডিম্বাশয়ত কোনো অস্বাভাৱিকতা আছে নে নাই পৰীক্ষা কৰা হয়।
- আল্ট্ৰাছাউণ্ড বা চিটি স্কেন: ডিম্বাশয়ৰ ছবি তুলি টিউমাৰৰ উপস্থিতি নিৰ্ণয় কৰা হয়।
- CA-125 তেজ পৰীক্ষা: এই পৰীক্ষাই কৰ্কটৰ সম্ভাৱনা নিৰ্ণয় কৰাত সহায় কৰে।
- বায়’প্সি: প্ৰয়োজন হ’লে ডিম্বাশয়ৰ কোষৰ নমুনা পৰীক্ষা কৰা হয়।
চিকিৎসা-
ডিম্বাশয়ৰ কৰ্কটৰ চিকিৎসা ৰোগৰ পৰ্যায় আৰু ৰোগীৰ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। প্ৰধান চিকিৎসাৰ মাধ্যমসমূহ হ’ল:
- অস্ত্ৰোপচাৰ: কৰ্কট আক্ৰান্ত অংশ আঁতৰোৱা হয়।
- কেমোথেৰাপি: কৰ্কট কোষ ধ্বংস কৰিবলৈ ঔষধ প্ৰয়োগ কৰা হয়।
- ৰেডিয়’থেৰাপি: কিছুমান ক্ষেত্ৰত বিকিৰণৰ দ্বাৰা চিকিৎসা কৰা হয়।
- হৰম’ন থেৰাপী: হৰম’নৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
যদি সময়মতে চিকিৎসা আৰম্ভ কৰা হয়, তেন্তে সফলতাৰ হাৰ যথেষ্ট বেছি।
প্ৰতিৰোধৰ উপায়
ডিম্বাশয়ৰ কৰ্কট সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰতিৰোধ কৰাটো সম্ভৱ নহ’লেও, কিছু সাৱধানতাৰ দ্বাৰা ইয়াৰ আশংকা হ্ৰাস কৰিব পাৰি:
- স্বাস্থ্যকৰ খাদ্য গ্ৰহণ কৰক আৰু নিয়মিত ব্যায়াম কৰক।
- শৰীৰত কোনো অস্বাভাৱিক পৰিৱৰ্তনক আওকাণ নকৰিব।
- নিয়মিত স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰাওক।
- পৰিয়ালত কৰ্কটৰ ইতিহাস থাকিলে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লৈ থাকক।
ডিম্বাশয়ৰ কৰ্কট ৰোগ এটা গুৰুতৰ স্বাস্থ্য সমস্যা, কিন্তু সজাগতা আৰু সময়মতে পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে ইয়াক নিয়ন্ত্ৰণ কৰা সম্ভৱ। মহিলাসকলে নিজৰ শৰীৰৰ প্ৰতি সচেতন হৈ সৰু সৰু লক্ষণকো গুৰুত্ব দিয়াটো অতি প্ৰয়োজনীয়। নিয়মিত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ আৰু স্বাস্থ্য পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে এই ৰোগৰ পৰা নিজকে নিৰোগী কৰি সুস্থ জীৱন যাপন কৰিব পাৰে
