গ্ৰীষ্ম আৰু বাৰিষা – এই দুটা ঋতুতে দেহত পানীৰ আটাইতকৈ বেছি প্ৰয়োজনীয়তা থাকে। এফালে গৰমত অত্যধিক ঘাম ওলোৱাৰ ফলত শৰীৰত পানীলগা হয়। আনহাতে বাৰিষাৰ আৰ্দ্ৰতাই ঘামৰ যোগেদি শৰীৰৰ পৰা পানী হেৰুৱাৰ ফলত পানীলগা হয়। সেয়েহে এই দুটা ঋতুত পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ পানী খোৱাৰ পৰামৰ্শ চিকিৎসকে দিয়ে।
কিন্তু কেতিয়াবা দিনটো ৩ৰ পৰা ৪ লিটাৰ পানী খোৱাৰ পিছতো পানীলগা হয়। মূৰ ঘূৰোৱা, ভাগৰুৱা, মুখ আৰু ওঁঠ শুকান, বমি আদি লক্ষণ দেখা দিব পাৰে। আপুনি হয়তো ভাবিছে, পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ পানী খোৱাৰ পিছতো ডিহাইড্ৰেচনৰ কাৰণ কি?
পৰামৰ্শ: ৩ লিটাৰ পানী খোৱাৰ পিছতো যদি ডিহাইড্ৰেট হয় তেন্তে এই টিপছসমূহ মানি চলক। কেৱল পানী খালে শৰীৰৰ হাইড্ৰেচন বজাই ৰাখিব বুলি ভবাৰ কোনো কাৰণ নাই। সাধাৰণ পানী শৰীৰে সহজে শোষণ কৰি ঘাম আৰু প্ৰস্ৰাৱৰ জৰিয়তে সোনকালে বাহিৰলৈ ওলাই যায়। কিন্তু শৰীৰত হাইড্ৰেচন বজাই ৰাখিবলৈ কেৱল পানীয়েই যথেষ্ট নহয়। পুষ্টিবিদসকলৰ মতে পানীৰ লগত নেমু বা পদিনা মিহলাই শৰীৰৰ ইলেক্ট্ৰলাইটৰ মাত্ৰা বজাই ৰাখে। ইয়াৰ ফলত শৰীৰৰ পানী ধৰি ৰখাৰ ক্ষমতাও বৃদ্ধি পায়। ছডিয়াম, পটাছিয়াম, কেলচিয়াম, ক্লৰাইডৰ দৰে ইলেক্ট্ৰলাইটে কোষৰ ভিতৰত আৰু বাহিৰত পানীৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰাত সহায় কৰে। ইয়াৰ ফলত শৰীৰত শক্তি বৃদ্ধি পায়। একে সময়তে প্ৰস্ৰাৱৰ হাৰ কমি যায়। গতিকে অধিক পানী খালে পানীলগা নাইকিয়া হ’ব বুলি ধাৰণাটো ভুল। কেৱল সেয়াই নহয়, বৃক্কে প্ৰতি ঘণ্টাত মাত্ৰ এক লিটাৰ পানীহে বিশুদ্ধ কৰিব পাৰে। অধিক পানী খালে বৃক্কত চাপ পৰে। তদুপৰি ইলেক্ট্ৰ’লাইট পুনৰ ভৰাই নোলোৱাকৈ অতিৰিক্ত পানী খোৱাৰ ফলত হাইপ’নাট্ৰেমিয়া হ’ব পাৰে।
পৰামৰ্শ: আপুনি দিনটোত কিমান পানী খাই আছে, আপুনি কেনেকৈ পানী খাই আছে সেয়াও গুৰুত্বপূৰ্ণ। সাধাৰণ পানীৰ সলনি নাৰিকল পানী খাব পাৰে। ইয়াৰ ফলত শৰীৰত পানী আৰু খনিজ পদাৰ্থৰ ভাৰসাম্য বজাই ৰাখে। একে সময়তে ফলৰ ৰস, ফলমূল আৰু শাক-পাচলিয়ে শৰীৰক জলসিঞ্চিত কৰি ৰখাত সহায় কৰে। গতিকে কেৱল খোৱা পানীয়েই হাইড্ৰেচন বজাই ৰাখিব বুলি একেবাৰেই নহয়। শৰীৰত ইলেক্ট্ৰলাইটৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰিলে পানীৰ অভাৱ হোৱাৰ ভয় নাথাকে।
