২০২৫ চনৰ মঙলবাৰে (২৫ নৱেম্বৰ) উচ্চতম ন্যায়ালয়ে কয় যে দেশৰ ঘৃণামূলক ভাষণৰ প্ৰতিটো গোচৰত আইন প্ৰণয়ন বা নিৰীক্ষণ কৰাৰ কোনো উদ্দেশ্য নাই, আৰু ক্ষতিগ্ৰস্ত ব্যক্তিয়ে থানা আৰু উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ কাষ চাপিব পাৰে।
এই মন্তব্য ন্যায়াধীশ বিক্ৰম নাথ আৰু সন্দীপ মেহতাৰ বিচাৰপীঠে সাংবাদিক কুৰবান আলী আদিয়ে দাখিল কৰা আবেদনৰ শুনানি গ্ৰহণৰ সময়ত প্ৰদান কৰে। এই আবেদনখনত এটা নিৰ্দিষ্ট সম্প্ৰদায়ৰ বিৰুদ্ধে সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক বৰ্জনৰ কথিত আহ্বানৰ বিষয়টো উত্থাপন কৰা হৈছিল।
দ্য হিন্দুত প্ৰকাশিত এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি আবেদনকাৰীসকলে বিভিন্ন ৰাজ্যত মুছলমান সম্প্ৰদায়ক পদ্ধতিগতভাৱে প্ৰান্তীয়কৰণৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰিছিল।
আমোদজনকভাৱে, ২০১৮ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ঘৃণাজনিত অপৰাধক সমালোচনা কৰিছিল আৰু কৈছিল যে ঘৃণাজনিত অপৰাধৰ পৰা নাগৰিকৰ সন্মান আৰু জীৱন ৰক্ষা কৰাটো চৰকাৰৰ “পৱিত্ৰ কৰ্তব্য” (sacrosanct duty)। কিন্তু মঙলবাৰে ইয়াৰ পূৰ্বৰ বক্তব্যৰ পৰা এক বিপৰীত মনোভাৱ প্ৰকাশ কৰে।
ডেকান হেৰাল্ডত প্ৰকাশিত এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি আদালতে কয় যে, “আমি এই আবেদনৰ আৱৰণত কোনো আইন প্ৰণয়ন কৰা নাই। আমি এই দেশৰ X, Y, Z অঞ্চলত ঘটা প্ৰতিটো সৰু সৰু ঘটনাৰ আইন প্ৰণয়ন বা নিৰীক্ষণ কৰিবলৈ আগ্ৰহী নহয়। উচ্চ ন্যায়ালয়, থানা আৰু আইনী ব্যৱস্থা ইতিমধ্যে কাৰ্যকৰী হৈ আছে।”
বিচাৰপীঠে আবেদনকাৰীৰ অধিবক্তাক কয়, “এই আদালতে সমগ্ৰ দেশতে এনে সকলো গোচৰ কেনেকৈ নিৰীক্ষণ কৰিব পাৰে? আপুনি কৰ্তৃপক্ষৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিব লাগে। তেওঁলোকক ব্যৱস্থা ল‘বলৈ দিয়ক; অন্যথা উচ্চ ন্যায়ালয়লৈ যাওক।”
ইয়াৰ পূৰ্বে ২০২২ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে পুনৰ একবিংশ শতিকাত “আমি ধৰ্মক যিটো দুখজনক স্তৰলৈ অৱনমিত কৰিছো” বুলি আক্ষেপ প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াত উল্লেখ কৰা হৈছিল যে “দেশত ঘৃণাৰ পৰিৱেশ বিৰাজ কৰিছে।”
২০২২ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে আৰক্ষী আৰু প্ৰশাসনক কোনোৱে অভিযোগ দাখিল কৰিবলৈ অপেক্ষা নকৰাকৈ ঘৃণামূলক ভাষণ প্ৰদানকাৰীৰ বিৰুদ্ধে suo motu (স্বতঃপ্ৰণোদিত হৈ) গোচৰ পঞ্জীয়ন কৰিবলৈও নিৰ্দেশ দিছিল। তদুপৰি, ২০২৩ চনত এটা গোচৰৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰি উচ্চতম ন্যায়ালয়ে উল্লেখ কৰিছিল যে ভাৰতৰ দৰে ধৰ্মনিৰপেক্ষ দেশত ধৰ্মৰ ভিত্তিত ঘৃণাৰ বাবে সংঘটিত অপৰাধৰ স্থান নাই। আদালতে কৈছিল, “ঘৃণামূলক ভাষণৰ ক্ষেত্ৰত কোনো ধৰণৰ আপোচ কৰিব নোৱাৰি।”
মঙলবাৰে আবেদনকাৰীসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা অধিবক্তা নিজাম পাছাই অসমৰ মন্ত্ৰী অশোক সিংহলৰ উদ্ধৃতি দি বিহাৰত নিৰ্বাচনী জয়ৰ পিছত এটা পোষ্ট শ্বেয়াৰ কৰি কৈছিল যে “বিহাৰে ফুলকবি খেতিৰ অনুমতি দিয়ে”। পাছাই অভিযোগ কৰে যে এইটো ১৯৮৯ চনত ভাগলপুৰত সংঘটিত হত্যাকাণ্ডৰ উল্লেখ, য’ত মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ কেইবাজনো লোকক হত্যা কৰি ফুলকবিৰ পথাৰত মৃতদেহ পুতি থোৱা হৈছিল।
