প্ৰতিটো চিগাৰেটেই গড় আয়ুস ২০ মিনিট হ্ৰাস কৰে। পুৰুষ আৰু মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত এই হিচাপ বেলেগ বেলেগ। “ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ অফ লণ্ডন”ৰ অধ্যয়নত কোৱা হৈছে যে ধূমপানতেই বিপদ। এটা সম্পূৰ্ণ চিগাৰেট খালে এগৰাকী মহিলাৰ জীৱনৰ পৰা ২২ মিনিট আৰু পুৰুষৰ জীৱনত ১৭ মিনিট সময় শেষ হৈ যাব। অৰ্থাৎ কোনোবাই যদি দিনটোত কমেও ১০টা চিগাৰেট টানে, তেন্তে সৰ্বনাশ!
নৱম শতিকাত মেক্সিকো আৰু মধ্য আমেৰিকাত ধূমপান বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে। ই ক্ৰমান্বয়ে উত্তৰ আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ মাজেৰে ইউৰোপলৈ বিয়পি পৰে। সেই সময়ত ধূমপানৰ বাবে গছৰ পাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। স্পেইনৰ বাসিন্দাসকলে মাকৈৰ বাকলি ব্যৱহাৰ কৰিছিল। সোতৰ শতিকাত কাগজৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ হৈছিল। আৰু এতিয়া সমগ্ৰ বিশ্বতে চিগাৰেটৰ উত্থান ঘটিছে। আইন-কানুন প্ৰৱৰ্তন কৰিও ধূমপানৰ আকৰ্ষণ হ্ৰাস কৰিব পৰা হোৱা নাই। শাস্তিৰ জৰিয়তেও চিগাৰেটৰ আসক্তি একেবাৰে কমাব পৰা নাছিল।
ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ অৱ লণ্ডন (ইউচিএল)ৰ গৱেষক চাৰা জেকচনে কয় যে ২০০৬ চনত কৰা এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে বিশ্বৰ ২১ শতাংশ লোক ধূমপায়ী। এতিয়া এই সংখ্যা বাঢ়িছে, কমা নাই। ভাৰতত ৪২ শতাংশ পুৰুষ আৰু ১৪ শতাংশ মহিলাই ধূমপান কৰে। ইয়াতো আচৰিত তথ্য আছে। সমীক্ষা অনুসৰি ১৩-১৫ বছৰ বয়সৰ কমেও ৯ শতাংশ ল’ৰা আৰু ৭ শতাংশ ছোৱালীয়ে নিয়মিতভাৱে ধূমপান কৰে।
ধঁপাত সেৱনৰ ফলত শৰীৰৰ ক্ষতিৰ বিষয়ে সেয়া বেলেগকৈ কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। চিগাৰেটত ৭ হাজাৰৰো অধিক ৰাসায়নিক পদাৰ্থ থাকে। ধঁপাতৰ বাহিৰেও আৰ্ছেনিক, ফৰ্মেলডিহাইড, সীহ, চাইনাইড, ইথাইলিন অক্সাইড, এচিটালডিহাইড, বুটাডাইন, এক্ৰ’লিন আদি আছে। চিগাৰেট খালে যেনেকৈ হাওঁফাওঁৰ কৰ্কট ৰোগৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়, তেনেকৈয়ে ই চি অ’ পি ডিৰ সৃষ্টিও কৰে। আকৌ চিগাৰেটৰ পৰা মুখ আৰু ডিঙিৰ কৰ্কট ৰোগৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়। আৰু এতিয়া আয়ুস হেৰুৱাৰ কথাও ক্ষতিৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।
ভাৰতৰ প্ৰথম ধূমপান বিৰোধী আইন ১৯৭৫ চনত আহিছিল। মানুহক অধিক সচেতন কৰিবলৈ ২০০৯ চনত এখন আইন প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল য’ত চিগাৰেটৰ পেকেটৰ ৪০ শতাংশত ছবি থাকিব লাগিব। ২০০৪ চনত এখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰা ১০০ গজৰ ভিতৰত ধঁপাতজাতীয় সামগ্ৰীৰ বিক্ৰীতো নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছিল। কিন্তু তাৰ পিছতো ধূমপান ৰোধ কৰিব পৰা নগ’ল।
চিগাৰেট এটা খালে আৰু আয়ুস কমি গ’ল, কথাটো কিন্তু তেনেকুৱা নহয়। আচল কাৰণটো হ’ল চিগাৰেট খালে বিভিন্ন ৰোগ হ’ব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে ধূমপান হৃদৰোগৰ এটা প্ৰধান কাৰণ। ধূমপানে উচ্চ ৰক্তচাপ, পেৰিফেৰেল ভেছকুলাৰ ৰোগৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰে। গৰ্ভাৱস্থাত ধূমপান কৰিলে ভ্ৰুণৰ ক্ষতি হয়। ধূমপানৰ ফলত যৌন অক্ষমতাও হ’ব পাৰে।
নিকোটিন শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰিলে ধমনীসমূহৰ এণ্ডোথেলিয়াম আৱৰণৰ ক্ষতিসাধন কৰে। এণ্ডোথেলিয়াম হৈছে ধমনীবোৰৰ ভিতৰৰ পাতল আৱৰণ, যিয়ে তেজৰ সোঁতত সহায় কৰে। এই স্তৰটো নষ্ট হ’লে ধমনীবোৰৰ ভিতৰত তেজ জমা হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। যদি স্তৰটো বেছি কঠিন হয় তেন্তে হাৰ্ট ব্লকৰ সম্ভাৱনাও বৃদ্ধি পায়। এই সকলোবোৰৰ ফলত শৰীৰটো সংকটত পৰে আৰু তাৰ পিছত হাৰ্ট এটেক, ষ্ট্ৰোকৰ পৰা কেন্সাৰ – সকলো জটিল আৰু মাৰাত্মক ৰোগে আক্ৰমণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এক কথাত ক’বলৈ গ’লে সঁচাকৈয়ে আয়ুস কমিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
