ছত্তীশগড়ৰ কাংকেৰ জিলাত খ্ৰীষ্টান ধৰ্মগুৰু আৰু ধৰ্মান্তৰিত আদিবাসীসকলৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ কৰি লগোৱা হৰ্ডিংসমূহৰ বিৰুদ্ধে দাখিল কৰা আবেদন শেহতীয়াকৈ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে খাৰিজ কৰি দিছে। এই সমগ্ৰ বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত হৈছিল ২০২৫ চনৰ জুন মাহত, যেতিয়া কাংকেৰ জিলাৰ প্ৰায় আঠখন গাঁৱত এনেধৰণৰ ডাঙৰ ডাঙৰ পষ্টাৰ আৰু হৰ্ডিং দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল। এই পষ্টাৰবোৰত লিখা আছিল যে যিহেতু এই গাঁওসমূহ সংবিধানৰ পঞ্চম অনুসূচীৰ অন্তৰ্গত আৰু পেছা আইনৰ অধীনত আহে, সেয়েহে গ্ৰাম সভাই নিজৰ সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকলৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ কৰাৰ অধিকাৰ ৰাখে। বিশেষকৈ কুদাল, পাৰৱী, জুনৱানী আৰু সুলাঙীৰ দৰে গাঁওসমূহত এনে পদক্ষেপ লোৱা হৈছিল আৰু অভিযোগ উঠিছিল যে প্ৰলোভন দি আদিবাসীসকলক ধৰ্মান্তৰ কৰাৰ বাবেই এনে কঠোৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে।
এই ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি ডিগবল টাণ্ডী নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে ছত্তীশগড় উচ্চ ন্যায়ালয়ত এখন জনস্বার্থ জড়িত আবেদন দাখিল কৰিছিল। তেওঁৰ অভিযোগ আছিল যে এই হৰ্ডিংসমূহৰ বাবে খ্ৰীষ্টান সমাজৰ মাজত এক ভীতিৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি হৈছে আৰু তেওঁলোকৰ মৌলিক অধিকাৰ খৰ্ব কৰা হৈছে। আবেদনখনত কোৱা হৈছিল যে সংবিধানৰ ১৪, ১৯ আৰু ২৫ নং অনুচ্ছেদ অনুসৰি দেশৰ যিকোনো ঠাইতে যিকোনো ধৰ্মৰ মানুহে স্বাধীনভাৱে ঘূৰি ফুৰাৰ আৰু ধৰ্ম পালন কৰাৰ অধিকাৰ আছে। কিন্তু গ্ৰাম সভাৰ দোহাই দি কোনো বিশেষ সম্প্ৰদায়ক গাঁৱত সোমাবলৈ বাধা দিয়াটো সম্পূৰ্ণৰূপে অসাংবিধানিক। আবেদনকাৰীয়ে জিলা প্ৰশাসনক এই পষ্টাৰসমূহ আঁতৰাবলৈ আৰু গাঁওবোৰত শান্তি বজায় ৰাখিবলৈ নিৰ্দেশ দিবলৈ আদালতক অনুৰোধ জনাইছিল।
অৱশ্যে ২০২৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ছত্তীশগড় উচ্চ ন্যায়ালয়ে এই আবেদনৰ ওপৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰায় প্ৰদান কৰে। আদালতে কয় যে প্ৰলোভন বা প্ৰৱঞ্চনাৰ জৰিয়তে কৰা ধৰ্মান্তৰকৰণ ৰোধ কৰিবলৈ গ্ৰাম সভাই লোৱা এনে সাৱধানতামূলক পদক্ষেপক অসাংবিধানিক বুলি ক’ব নোৱাৰি। আদালতৰ মতে ধৰ্মান্তৰকৰণ কেৱল বিশ্বাসৰ বিষয় হৈ নাথাকি যেতিয়া শোষণৰ মাধ্যম হৈ পৰে, তেতিয়া ই থলুৱা সংস্কৃতিৰ প্ৰতি ভাবুকি কঢ়িয়াই আনে। উচ্চ ন্যায়ালয়ে আবেদনকাৰীসকলক এই বিবাদ সমাধানৰ বাবে পেছা নিয়মৰ অধীনত থকা বিভাগীয় কৰ্তৃপক্ষ বা মহকুমাধিপতিৰ ওচৰলৈ যাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে আৰু প্ৰয়োজন হ’লে আৰক্ষীৰ সুৰক্ষা ল’বলৈ কয়।
পৰৱৰ্তী সময়ত এই ৰায়ক প্ৰত্যাহ্বান জনাই উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ কাষ চপা হৈছিল যদিও তাতো কোনো সকাহ পোৱা নগ’ল। উচ্চতম ন্যায়ালয়েও উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ সিদ্ধান্তত হস্তক্ষেপ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰি আবেদনখন খাৰিজ কৰে। চৰকাৰী পক্ষৰ পৰা যুক্তি দিয়া হয় যে গ্ৰাম সভাৰ প্ৰস্তাৱসমূহৰ সঠিক তদন্ত অবিহনে কোনো নিৰ্দেশ দিয়াটো উচিত নহ’ব। আনহাতে খ্ৰীষ্টান সম্প্ৰদায়ৰ অধিবক্তাসকলে যুক্তি দিছিল যে যোৱা কেইবছৰমানত ধৰ্মান্তৰকৰণৰ নামত বহু লোকৰ ওপৰত আক্ৰমণ চলিছে আৰু এই হৰ্ডিংবোৰে সেই হিংসাক আৰু অধিক উচতনি দিছে। আৰটিআইৰ তথ্য অনুসৰি বহু গাঁৱৰ পঞ্চায়তৰ ৰেকৰ্ডত এনে কোনো প্ৰস্তাৱৰ চৰকাৰী নথিও নাই, যিটোৱে সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোৰ ওপৰত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে।
বৰ্তমান এই আইনী যুঁজত খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ লোকসকল এক অনিশ্চয়তাৰ মাজত দিন পাৰ কৰিছে। মানৱ অধিকাৰ কৰ্মীসকলৰ মতে গাঁওবোৰত খ্ৰীষ্টান পৰিয়ালসমূহ সংখ্যালঘু হিচাপে থাকে, সেয়েহে গ্ৰাম সভাৰ দৰে শক্তিশালী মঞ্চত তেওঁলোকৰ বাবে নিজৰ পক্ষ ৰখা বা ন্যায় বিচাৰি আবেদন কৰাটো বাস্তৱিকতে বহুত কঠিন। সংস্কৃতি ৰক্ষাৰ নামত এজন নাগৰিকৰ ব্যক্তিগত স্বাধীনতা কিমান দূৰ সীমিত কৰিব পাৰি, সেই লৈ এতিয়াও বিভিন্ন মহলত চৰ্চা চলি আছে। আদালতৰ এই নিৰ্দেশৰ পাছত কাংকেৰ জিলাৰ সেই গাঁওবোৰত এতিয়াও সেই বিতৰ্কিত হৰ্ডিংসমূহ অটুত আছে, যিয়ে ধৰ্মীয় স্বাধীনতা আৰু সামাজিক পৰম্পৰাৰ মাজৰ সংঘাতক অধিক স্পষ্ট কৰি তুলিছে।
