সাধাৰণতে সৰু ল‘ৰা-ছোৱালীয়ে বিমান চলোৱাৰ সপোন দেখে, কিন্তু ছাব্ৰিনা গঞ্জালেজ পাষ্টাৰস্কি নামৰ ছোৱালীজনীয়ে সৰুতেই এখন বিমান নিজেই সাজি উলিয়াইছিল। ১৯৯৩ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা ছাব্ৰিনাই মাত্ৰ ১২ বছৰ বয়সতে এখন একক ইঞ্জিনৰ বিমান নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৪ বছৰ বয়সত সেইখন নিজেই চলাই ইতিহাস ৰচনা কৰে। গাড়ী চলোৱাৰ বৈধ বয়স হোৱাৰ বহুত আগতেই তেওঁ এই অসাধ্য সাধন কৰিছিল। সৰুৰে পৰাই বিজ্ঞান আৰু বিমানৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ এই ধাউতি সঁচাকৈয়ে আচৰিত ধৰণৰ আছিল।
তেওঁৰ এই অসাধাৰণ প্ৰতিভাৰ বাবেই তেওঁ বিশ্বৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ শিক্ষানুষ্ঠান মেছাচুচেটছ ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন‘লজীত পঢ়াৰ সুযোগ পায়। তাত মাত্ৰ তিনি বছৰৰ ভিতৰতে তেওঁ সৰ্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰি স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগত শীৰ্ষস্থান দখল কৰা যোৱা দুটা দশকৰ ভিতৰত প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ গৱেষণা ইমানেই উন্নত আছিল যে বিশ্ববিখ্যাত বিজ্ঞানী ষ্টিফেন হকিঙেও তেওঁৰ গৱেষণাপত্ৰৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।
পৃথিৱীৰ বহুতো বিজ্ঞানীয়ে নাছা বা জেফ বেজ‘ছৰ ব্লু অৰিজিনৰ দৰে প্ৰতিষ্ঠানত কাম কৰাৰ সপোন দেখে। ছাব্ৰিনাই এই দুয়োটা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰাই চাকৰিৰ প্ৰস্তাৱ পাইছিল। আনকি তেওঁক প্ৰায় এক মিলিয়ন ডলাৰৰ এটা শৈক্ষিক প্ৰস্তাৱো দিয়া হৈছিল, কিন্তু তেওঁ এই সকলোবোৰ প্ৰত্যাখ্যান কৰে। টকা আৰু বিখ্যাত চাকৰিৰ সলনি তেওঁ ২০২১ চনত কানাডাৰ পেৰিমিটাৰ ইনষ্টিটিউট ফৰ থিয়ৰেটিকেল ফিজিক্সত যোগদান কৰে যাতে তেওঁ স্বাধীনভাৱে নিজৰ গৱেষণা চলাই নিব পাৰে।
বৰ্তমান ছাব্ৰিনাই বিজ্ঞানৰ অন্যতম ডাঙৰ ৰহস্য এটা সমাধান কৰাৰ চেষ্টা কৰি আছে। পদাৰ্থ বিজ্ঞান প্ৰধানকৈ দুটা ধাৰণাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, আইনষ্টাইনৰ সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ যিয়ে মহাকৰ্ষণ বা গ্ৰেভিটিৰ কথা কয় আৰু কোৱাণ্টাম মেকানিক্স যিয়ে অণু-পৰমাণুৰ দৰে ক্ষুদ্ৰ বস্তুবোৰৰ কথা কয়। এই দুয়োটা সূত্ৰই পৃথকে পৃথকে বহুত ভাল কাম কৰে, কিন্তু একেলগে মিলাবলৈ গ’লে গণিতৰ হিচাপত খেলিমেলি লাগে। ব্লেক হোলৰ ভিতৰত কি হয় বা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিৰ সময়ত কি হৈছিল, সেইয়া জানিবলৈ এই দুয়োটা সূত্ৰ একলগ কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয়।
ছাব্ৰিনাৰ এই গৱেষণাই মহাকাশ, সময় আৰু বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিৰ ৰহস্য ফাদিল কৰিব পাৰে বুলি বিজ্ঞানীসকলে বিশ্বাস কৰে। মানুহে তেওঁক পৰৱৰ্তী আলবাৰ্ট আইনষ্টাইন বুলি কয়, ইয়াৰ কাৰণ এইটো নহয় যে তেওঁ ইতিমধ্যে আইনষ্টাইনৰ সমান কাম কৰিছে, বৰঞ্চ এইবাবেই কোৱা হয় কাৰণ তেওঁ আইনষ্টাইনে এৰি থৈ যোৱা আটাইতকৈ জটিল সমস্যাটো সমাধানৰ বাবে কাম কৰি আছে। ছাব্ৰিনাই নিজে কয় যে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ আচল মজাটো হ’ল নতুন কিবা আৱিষ্কাৰ কৰাৰ আগ্ৰহ। টকা বা প্ৰসিদ্ধিতকৈ এই অজানাক জনাৰ আগ্ৰহেই তেওঁৰ জীৱনৰ মূল চালিকা শক্তি।
