২০২১ চনৰ চেৰ’গেচি আইনত চেৰ’গেচিৰ বয়সৰ উচ্চ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে। বয়সৰ সীমা মহিলাৰ বাবে ২৩ৰ পৰা ৫০ বছৰ আৰু পুৰুষৰ বাবে ২৬ৰ পৰা ৫৫ বছৰ। চেৰ’গেচি আইনখনে নিৰ্ধাৰণ কৰা এই উচ্চ বয়সৰ সীমাক প্ৰত্যাহ্বান জনাই উচ্চতম ন্যায়ালয়ত গোচৰ ৰুজু কৰা হৈছে।
এই গোচৰৰ ৰায় ঘোষণা নহ’লেও মঙলবাৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে মৌখিক পৰ্যবেক্ষণত এই আবেদনৰ বিৰোধিতা কৰে। ন্যায়াধীশ বি ভি নাগাৰত্ন আৰু ন্যায়াধীশ উজ্জ্বল ভূঞাৰ বিচাৰপীঠে কয় যে ৬০ বছৰ বয়সৰ পিছত সন্তান জন্ম দি ডাঙৰ-দীঘল কৰাটো অত্যন্ত কঠিন।
ন্যায়াধীশ নাগাৰত্নে তেওঁৰ পৰ্যবেক্ষণত কয়, ‘বহু ক্ষেত্ৰত ষাঠিৰ সীমাৰ লোকেও সন্তান বিচাৰিছে। এই বয়সত সন্তানক ডাঙৰ-দীঘল কৰাটো অতি কঠিন। কেঁচুৱা এটাই খোজ কাঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিলেই তাৰ ওপৰত চকু ৰখাটো কিমান কঠিন সেয়া সকলোৱে জানে। সেইবাবেই দত্তক আইনখনেও দত্তক লোৱাৰ বাবে বয়সৰ সৰ্বোচ্চ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিছে। ষাঠি বছৰ বয়স হোৱাৰ পিছত সন্তান জন্ম দিয়াটো অতি কঠিন। সন্তানে মাক-দেউতা ক’ব নে ককা-আইতা ক’ব, বুজিব নোৱাৰে।”
লগতে পঢ়কঃ ফ’বৰ্ছৰ প্ৰভাৱশালী মহিলাৰ তালিকাত চাৰি ভাৰতীয়: চাওক সবিশেষ
তেওঁ কয়, ” আমি শিশুৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা চাব লাগিব। বয়সস্থ পিতৃ-মাতৃয়ে শিশুটিক চোৱাচিতা কৰিবলৈ সক্ষম নে সেই বিষয়ে বিবেচনা কৰা উচিত। শিশু এটাক এই পৃথিৱীলৈ অনাটো অতি সহজ, কিন্তু তাক ডাঙৰ-দীঘল কৰা, পঢ়া-শুনা কৰোৱাটো সহজ নহয়। শিশুৰ অধিকাৰৰ কথাও বিবেচনা কৰিব লাগে। ৩০ বা ৪০ বছৰ বয়সৰ সাধাৰণ মানুহে সেই বয়সত শিশু এটাক এই পৃথিৱীলৈ অনাৰ আগতে এশবাৰ চিন্তা কৰে।”
চেৰ’গেচি আইনত নিৰ্ধাৰণ কৰা বয়সৰ উচ্চ সীমাক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা সন্দৰ্ভত ন্যায়াধীশ নাগাৰত্নে কয়, ‘সকলোকে প্ৰত্যাহ্বান জনাব লাগিব নেকি? ইয়াৰ আঁৰত এটা উদ্দেশ্য আছে (বয়সৰ উচ্চ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰা)।’
ইয়াৰ উত্তৰত আবেদনকাৰীৰ অধিবক্তাই আদালতত কয় যে এই আৱেদন লৈ আদালতলৈ অহা সকলোৱে এই বয়সত সন্তান জন্ম দিবলৈ হাহাকাৰ কৰিছে। আৰু সেইবাবেই তেওঁলোকে বয়সৰ উচ্চ সীমাক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছে।
ন্যায়াধীশে তেওঁলোকক শিশু দত্তক ল’বলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। তেওঁ কয়, ‘তেওঁলোকে দত্তক (adopt) ল’ব পাৰে। সেই সুযোগ সদায় আছিল। যেতিয়া তেওঁলোকে প্ৰথম গম পালে যে তেওঁলোকে গৰ্ভধাৰণ কৰিব নোৱাৰে, তেতিয়াই তেওঁলোকে কাৰোবাক দত্তক ল’ব পাৰিলেহেঁতেন। এডপচনকো আজিকালি সমাজে ভালদৰে গ্ৰহণ কৰিছে। আনকি অবিবাহিত মহিলাসকলেও এতিয়া দত্তক লৈছে।’
