প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ হত্যাকাণ্ডৰ ষড়যন্ত্ৰকাৰী কেহৰ সিঙৰ পুত্ৰ সতৱন্ত সিঙক আকালি দল ৱাৰিছ পঞ্জাব দে (ADWPD)ৰ দলে প্ৰাৰ্থিত্ব প্ৰদান কৰিছে। বাচি পাথানা সমষ্টিৰ পৰা তেওঁক প্ৰক্ষেপ কৰা হৈছে। দলটোৰ কাৰাগাৰত বন্দী হৈ থকা সাংসদ অমৃতপল সিঙে এই প্ৰাৰ্থিত্ব ঘোষণা কৰে।
এই ঘোষণাই ৰাজনৈতিক মহলত তীব্ৰ চৰ্চাৰো সূচনা কৰিছে। কাৰণ ফৰিদকোটৰ সাংসদ সৰবজিৎ সিং খালছাৰ ভগ্নী অমৃত কৌৰ মালৱাই ইয়াৰ পূৰ্বে ২০২৭ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত বাচি পাথানা সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল।
সতৱন্ত সিঙৰ প্ৰাৰ্থিত্ব ঘোষণা কৰি তৰ্ছেম সিঙে কয় যে এই সিদ্ধান্ত পন্থ আৰু পঞ্জাৱৰ বাবে প্ৰাণ আহুতি দিয়া পৰিয়ালক সন্মান জনোৱাৰ প্ৰতি দলৰ দায়বদ্ধতাৰ প্ৰতিফলন। তেওঁৰ মতে, দলৰ ৰাজনীতি কেৱল নিৰ্বাচনী হিচাপৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়। ধৰ্মীয় নীতি, পঞ্জাৱৰ অধিকাৰ আৰু এনে বলিদানৰ সৈতে জড়িত পৰিয়ালৰ প্ৰতিনিধিত্ব নিশ্চিত কৰাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দলটোৰ ৰাজনীতি চলিব।
আকালি দল ৱাৰিছ পঞ্জাৱ দেৰ ফালৰ পৰাও তেওঁলোকৰ ৰাজনীতি কেৱল নিৰ্বাচনী স্বাৰ্থৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত নহয় বুলি উল্লেখ কৰিছে। তেওঁলোকে কৈছে ধৰ্মীয় নীতি, পঞ্জাৱৰ অধিকাৰ আৰু শিখ সম্প্ৰদায়ৰ বাবে বলিদান দিয়া পৰিয়ালসমূহৰ সন্মান আৰু মৰ্যাদা দলৰ ৰাজনীতিৰ অন্যতম ভেটি।
তৰ্ছেম সিঙে কয় যে এনে পৰিয়ালক আওকাণ কৰা হৈছে বুলি ধাৰণাটো সঠিক নহয়। তেওঁলোকক মনোনীত কৰাটোৱে প্ৰমাণ কৰে যে দলটোৱে তেওঁলোকক উপযুক্ত প্ৰতিনিধিত্ব দিবলৈ প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ। ইয়াৰ সমান্তৰালকৈ তেওঁ শ্বহীদ পৰিয়ালৰ সদস্য সুখৱিন্দৰ সিং আগৱানক দলৰ সংসদীয় ব’ৰ্ডত নিযুক্তি দিয়াৰ কথাও উল্লেখ কৰে। তেওঁৰ মতে, এই পৰিয়ালসমূহৰ সদস্যসকলক সাংগঠনিক দায়িত্ব দিয়াৰ এয়াও এক নিদৰ্শন।
উল্লেখযোগ্য যে সতৱন্ত সিঙৰ প্ৰাৰ্থীত্ব ঘোষণা কৰাৰ সময়ত অমৃতসৰ প্ৰেছ ক্লাবত উপস্থিত আছিল ফৰিদকোটৰ সাংসদ সৰবজিৎ সিং খালছা। আকালি দল ৱাৰিছ পঞ্জাৱ দে আৰু খাদুৰ চাহাবৰ সাংসদ অমৃতপল সিঙৰ পিতৃ বাপু তাৰচেম সিঙৰ সৈতে মঞ্চত উপস্থিত আছিল।
এই ঘটনাই ২০২৭ চনৰ পঞ্জাৱ বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে বাচি পাথানা সমষ্টিক ৰাজনৈতিক আলোচনাৰ কেন্দ্ৰবিন্দুত ৰাখিছে। এই সমষ্টিৰ পৰা কেইবাজনো ধৰ্মীয় নেতাই নিজৰ প্ৰাৰ্থিত্ব দাবী কৰাৰ লগে লগে নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে ৰাজনৈতিক সমীকৰণে কেনে দিশলৈ গতি কৰিব তাৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষিত হ’ব। একে সময়তে এই ঘোষণাই নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে নৱগঠিত ধৰ্মীয় সংগঠনৰ ৰাজনৈতিক স্থিতিতো প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।
উল্লেখ্য যে ১৯৮৪ চনৰ ৩১ অক্টোবৰত ইন্দিৰা গান্ধীক তেওঁৰ দুজন শিখ দেহৰক্ষী সতৱন্ত সিং আৰু বিয়ন্ত সিঙে গুলীয়াই হত্যা কৰিছিল। কেহৰ সিঙকো হত্যাৰ ষড়যন্ত্ৰৰ অভিযোগত দোষী সাব্যস্ত কৰা হয়। ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ৩০২ আৰু ১২০-বি ধাৰাত তেওঁক মৃত্যুদণ্ডৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা হয়। দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ লগতে পৰৱৰ্তী সময়ত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এই শাস্তি বাহাল ৰাখে। ১৯৮৯ চনৰ ৬ জানুৱাৰীত তিহাৰ কাৰাগাৰত তেওঁক ফাঁচী দিয়া হৈছিল।
