অৰুণাচল প্ৰদেশৰ আপাৰ সোৱণশিৰি জিলাৰ সীমান্তৱৰ্তী অঞ্চলত চীনৰ পিপলছ লিবাৰেচন আৰ্মীয়ে (পি এল এ) ভাৰতীয় ভূখণ্ডৰ কেইবা কিলোমিটাৰ ভিতৰলৈ সোমাই আহি স্থায়ী ঘাটি নিৰ্মাণ কৰাৰ এক গুৰুতৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে। উক্ত অঞ্চলত বসবাস কৰা নাহ জনজাতিৰ লোকসকলৰ এক সংগঠনে দাবী কৰা অনুসৰি, চীনা সেনাৰ এই আগ্ৰাসনৰ ফলত যোৱা ছবছৰ ধৰি স্থানীয় লোকসকলৰ কৃষি কাৰ্য আৰু পশুচাৰণ সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হৈ পৰিছে। এই অভিযোগ পোহৰলৈ অহাৰ পিছতে প্ৰকৃত নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখাত (এল এ চি) নিৰাপত্তাক লৈ নতুনকৈ তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে।
অৰুণাচল প্ৰদেশৰ উত্তৰ অংশত চীন অধিকৃত তিব্বতৰ সীমান্তৱৰ্তী অঞ্চলত নাহ জনজাতিৰ লোকসকলে বসবাস কৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰতিনিধিত্বমূলক সংগঠন ‘নাহ ৱেলফেয়াৰ ছ‘চাইটী‘ৰ সভাপতি কেৰু চাদেৰে টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ আগত প্ৰকাশ কৰা মতে, উক্ত ভূমি তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষৰ আৰু তাত তেওঁলোকে যুগ যুগ ধৰি চিকাৰ, পশুচাৰণ আৰু খেতি-বাতি কৰি আহিছে। কিন্তু আপাৰ সোৱণশিৰি জিলাৰ প্ৰকৃত নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখাৰ সমীপৰ কমেও পাঁচটা অঞ্চলত ভাৰতীয় ভূখণ্ডত অনুপ্ৰৱেশ কৰি চীনা সেনাই স্থায়ী আন্তঃগাঁথনি গঢ়ি তুলিছে বুলি তেওঁ অভিযোগ কৰে। বৰ্তমান স্থানীয় গাঁৱৰ লোকসকলক উক্ত স্থানলৈ যোৱাত চীনা ফৌজে বাধাপ্ৰদান কৰি আছে বুলিও তেওঁ সদৰী কৰে।
সংগঠনটোৰ সভাপতিগৰাকীয়ে জানিবলৈ দিয়া অনুসৰি, প্ৰায় বাৰ বছৰ পূৰ্বে উক্ত অঞ্চলসমূহত মাজে-সময়ে চীনা সেনাৰ অনুপ্ৰৱেশ ঘটিছিল। পিচে ২০২০ চনৰ পৰা তেওঁলোকে স্থায়ীভাৱে ভূখণ্ডসমূহ নিজৰ দখললৈ নিয়ে আৰু দাবী কৰা অনুসৰি তেতিয়াৰ পৰাই স্থানীয় লোকৰ প্ৰৱেশ কাৰ্যতঃ বন্ধ হৈ পৰে। বিশেষকৈ আছাফিলা অঞ্চলৰ ৱায়িং আৰু পানিয়াৰ (চুজাৰ্তা অঞ্চল), মাৰপান (মাৰনাফে), পোটৰাং (হ্ৰদ) আৰু টিনডিংটাং (টিজি) আদি অঞ্চলত এই বেদখলৰ ঘটনা সংঘটিত হোৱা বুলি দাবী কৰা হৈছে। ইয়াৰ পূৰ্বে ২০২৪ চনতো অৰুণাচলৰ আঞ্জাও জিলাৰ কাপাপু অঞ্চলত ভাৰতীয় ভূখণ্ডৰ ভিতৰত চীনা সেনাই শিবিৰ স্থাপন কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল। আনহাতে, কেইবছৰমান পূৰ্বে লাডাখতো একেদৰে স্থানীয় পশুপালকক পি এল এই বাধা দিয়াৰ অভিযোগ উঠিছিল যদিও সেই সময়ত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে লাডাখত চীনে এক ইঞ্চি ভূভূমিও দখল কৰা নাই বুলি স্পষ্টীকৰণ দিছিল।
ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে, পঞ্চাশৰ দশকত মাও জে দঙৰ নিৰ্দেশত পি এল এই স্বাধীন তিব্বত দখল কৰাৰ পিছতেই তিব্বতীয়সকলৰ ওপৰত নিৰ্যাতন আৰম্ভ হৈছিল। ইয়াৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত তিব্বতীয় ধৰ্মগুৰু দলাই লামাই লক্ষাধিক অনুগামীৰ সৈতে ভাৰতত আশ্ৰয় লৈছিল আৰু হিমাচল প্ৰদেশ, উত্তৰাখণ্ডৰ লগতে অৰুণাচল প্ৰদেশতো শৰণাৰ্থীসকলক আশ্ৰয় দিয়া হৈছিল। ঘটনাচক্ৰত তাৰ পিছৰ পৰাই চীনে সমগ্ৰ অৰুণাচল প্ৰদেশক নিজৰ ভূখণ্ড বুলি দাবী কৰি সঘনাই বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত কৰি আহিছে।
শেহতীয়াকৈ নাহ জনজাতিৰ সংগঠনটোৱে উত্থাপন কৰা এই স্পৰ্শকাতৰ দাবীৰ সন্দৰ্ভত বৰ্তমানলৈকে প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰালয় বা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা কোনো আনুষ্ঠানিক প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ পোৱা নাই। সীমান্তত স্থায়ী আন্তঃগাঁথনি নিৰ্মাণ আৰু জনজাতীয় লোকৰ জীৱিকা ব্যাহত হোৱাৰ এই গুৰুতৰ অভিযোগৰ ওপৰত চৰকাৰে পৰৱৰ্তী সময়ত কি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব আৰু বিষয়টো কেনেদৰে মোকাবিলা কৰিব, সেয়া এতিয়া সকলোৰে বাবে লক্ষ্যণীয় হৈ পৰিছে।
