কামৰূপী ভাষাত সৃষ্টিশীল কাম-কাজক লৈ আলোচনাৰ বাবে একত্ৰিত বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ সাধক

কামৰূপী ভাষাত কাম কৰি থকা শিল্পী, লেখক, সাংস্কৃতিক কৰ্মী আৰু ডিজিটেল মাধ্যমৰ বিষয়বস্তু নিৰ্মাতাসকলক একেখন মঞ্চত একত্ৰিত কৰি বৰনগৰ মহাবিদ্যালয়, সৰভোগত দেওবাৰে (১৯ জুলাই) এক বিশেষ অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হয়। অনুষ্ঠানটোত কামৰূপী ভাষাত চলি থকা সৃষ্টিশীল আৰু মননশীল কাম-কাজক লৈ আলোচনা কৰা হয়।

সাহিত্য, শিল্প, সংস্কৃতি আৰু অভিব্যক্তিৰ বিভিন্ন মাধ্যমৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তিসকলে কামৰূপী ভাষাক গম্ভীৰ সৃষ্টিশীল প্ৰকাশৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ অভিজ্ঞতা অনুষ্ঠানটোত আলোচনা কৰে। আলোচনাত এটা অমান্যীকৃত ভাষিক ৰূপত কাম কৰাৰ সম্ভাৱনাৰ লগতে মান্য অসমীয়া ভাষাৰ সমান সাংস্কৃতিক স্বীকৃতি নোপোৱা ভাষা এটাত কাম কৰোঁতে সৃষ্টিশীল ব্যক্তিসকলে সন্মুখীন হোৱা প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ ওপৰতো আলোকপাত কৰা হয়।

অনুষ্ঠানত ড° অমিয়া মহন্তই অঞ্চলটোত প্ৰচলিত শব্দসমূহ সংগ্ৰহ কৰি প্ৰস্তুত কৰা তেওঁৰ অভিধানৰ বিষয়ে বক্তব্য আগবঢ়ায়। ইউটিউবৰ বিষয়বস্তু নিৰ্মাতা জনপ্ৰিয় ৰিকি ভৰালীয়ে পশ্চিম অসমৰ, বিশেষকৈ তেওঁৰ নিজৰ অঞ্চলৰ, পৰম্পৰাগত খাদ্য আৰু ৰন্ধন-পদ্ধতি নথিভুক্ত আৰু প্ৰচাৰ কৰাৰ বাবে কৰি অহা প্ৰচেষ্টাৰ বিষয়ে ব্যক্ত কৰে। নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত বহুতো স্থানীয় খাদ্য আৰু ৰন্ধন-পৰম্পৰাৰ জ্ঞান ক্ৰমাৎ হ্ৰাস পাই অহাত তেওঁ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰে।

খ্যাতনামা কাৰ্টুনিষ্ট নিতুপৰ্ণ ৰাজবংশীয়েও অনুষ্ঠানটোত অংশগ্ৰহণ কৰি শিল্পৰ জৰিয়তে কামৰূপী সংস্কৃতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ বিষয়ে বক্তব্য আগবঢ়ায়। প্ৰশংসিত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা কংকণ ডেকাইও তেওঁৰ কামৰ বিষয়ে বক্তব্য আগবঢ়ায়। ইয়াৰ ভিতৰত কামৰূপী ভাষাত নিৰ্মিত উপসৰ্গ চলচ্চিত্ৰখনৰ কথাও উল্লেখ কৰে, যিখনৰ জৰিয়তে তেওঁ দেখুৱাইছে যে নামনি অসমৰ ভাষাকো গম্ভীৰ চলচ্চিত্ৰীয় প্ৰকাশৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। স্থানীয় ভাষাত কবিতা লিখি জনপ্ৰিয় আলোচনীসমূহত প্ৰকাশ কৰি অহা কবি যুগজ্যোতি দাস, অজয় কুমাৰ ৰায় আৰু জিয়াউল ইছলামে কামৰূপী ভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰাৰ নিজ নিজ অভিজ্ঞতা আলোচনা কৰে।

Ashoka University-ৰ জ্যোতিৰ্ময় তালুকদাৰৰ নেতৃত্বত চলি থকা এটা প্ৰকল্পৰ অংশ হিচাপে এই অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হয়। এই Foundation Project-টো India Foundation for the Arts (IFA)-এ Arts Practice programme-ৰ অধীনত আৰু হুদুমদেওৰ সহযোগত অনুষ্ঠিত হয়।

হুদুমদেওৰ অসমৰ লোকশিল্প, সাহিত্য আৰু সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ গৱেষণা, পুনৰুদ্ধাৰ আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে কাম কৰা এটা সামাজিক-সাংস্কৃতিক সংগঠন। সংগঠনটোৱে স্থানীয় শিল্প, ভাষা, সাহিত্য আৰু থলুৱা ঐতিহ্যক লৈ আলোচনা আৰু আদান-প্ৰদানৰ বাবেও এখন মঞ্চ প্ৰদান কৰে।

প্ৰকল্পটোৱে এনে এটা অসংগঠিত মাতৃভাষী সমাজৰ বিভিন্ন ব্যক্তি আৰু অভিজ্ঞতাক একেখন মঞ্চত একত্ৰিত কৰাৰ চেষ্টা কৰিছে, যিসকলৰ ভাষা ঐতিহাসিকভাৱে সাংস্কৃতিক ক্ষমতা আৰু স্বীকৃতিৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আহিছে। সৃষ্টিশীল সাধকসকলৰ বাবে এখন উমৈহতীয়া মঞ্চ সৃষ্টি কৰাৰ জৰিয়তে কামৰূপী ভাষাভাষীসকলৰ আত্মবিশ্বাস বৃদ্ধি কৰা আৰু শিল্প-সাহিত্য সৃষ্টিৰ লগতে দৈনন্দিন কথোপকথনতো ভাষাটোৰ ব্যৱহাৰ উৎসাহিত কৰাটো এই পদক্ষেপৰ অন্যতম উদ্দেশ্য।

প্ৰকল্পটোৱে কামৰূপী ভাষাৰ “declownisation”ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোত অৰিহণা যোগাব বিচাৰে। এই ধাৰণাটোৱে কামৰূপী ভাষাক অতিৰঞ্জিত উচ্চাৰণ, চৰিত্ৰ আৰু গতানুগতিক ধাৰণাৰ সহায়ত কেৱল হাস্যৰস সৃষ্টিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰৱণতাৰ পৰা আঁতৰাই অনাৰ প্ৰয়োজনীয়তাক বুজায়। এনে উপস্থাপনে দীৰ্ঘদিন ধৰি কামৰূপী ভাষাক গম্ভীৰ সাহিত্যিক, শৈল্পিক আৰু মননশীল চৰ্চাৰ এক বৈধ মাধ্যম হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰাত বাধা দি আহিছে।

এই পদক্ষেপে শিল্পী আৰু লেখকসকলক নিজৰ স্থানীয় বাস্তৱতা নিজ ভাষাত প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ অধিক আত্মবিশ্বাসী কৰি তুলিব বুলি আশা কৰা হৈছে। কেৱল মান্যভাষিক ৰূপে অধিক প্ৰতিষ্ঠানগত স্বীকৃতি লাভ কৰিছে বাবেই ভৌগোলিক আৰু সাংস্কৃতিকভাৱে দূৰৱৰ্তী অঞ্চল এটাৰ  ভাষাক তেওঁলোকে সেই ৰূপত নিজৰ স্থানীয় অভিজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰিবলৈ বাধ্য অনুভৱ কৰিব নালাগে।

অন্তৰ্ভুক্তি আৰু ভাষিক বৈচিত্ৰ্যই ক্ৰমাৎ অধিক গুৰুত্ব লাভ কৰা বৰ্তমান সময়ত এই প্ৰকল্প বিশেষভাৱে তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। ডিজিটেল মাধ্যমৰ দ্ৰুত সম্প্ৰসাৰণেও প্ৰান্তীয় ভাষিক পৰম্পৰাসমূহৰ নথিভুক্তকৰণ, প্ৰচাৰ আৰু পুনৰুজ্জীৱনৰ বাবে নতুন সম্ভাৱনাৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিছে। এনে উদ্যোগে কামৰূপীৰ দৰে ভাষাৰ সাংস্কৃতিক সৱলীকৰণ আৰু সৃষ্টিশীল ব্যৱহাৰক নতুন গতি প্ৰদান কৰিব পাৰে।