মানুহ জীয়াই থাকিবলৈ অপৰিহাৰ্য পানী। কিন্তু কেৱল পানী খায়েই মানুহ জীয়াই থাকিব পাৰিব বুলি ভাবিব পাৰিব নে? চাবলৈ গ’লে এয়া একপ্ৰকাৰে অসম্ভৱ কথাই। কিন্তু এই অসম্ভৱক সম্ভৱ কৰি তুলিছে এগৰাকী মহিলাই।
নাম তেওঁৰ বুই টি ল’ই। ভিয়েটনামৰ এইগৰাকী ৭৫ বৰ্ষীয় বৃদ্ধাই খাদ্যৰ নামত কেৱল পানী খায়েই কটাইছে ৫০ বছৰ। এনে আজৱ জীৱন-ধাৰণৰ বাবে সম্প্ৰতি চৰ্চাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিছে এই বৃদ্ধাগৰাকী।
সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশিত খবৰ অনুসৰি, বিগত ৫০ বছৰ ধৰি তেওঁ কেৱল পানী আৰু শীতল পানীয় খাই জীৱন নিৰ্বাহ কৰি আহিছে। এই সময়ছোৱাত তেওঁ পানীয়ৰ বাহিৰে কোনো গোটা খাদ্য খোৱা নাই আৰু এতিয়াও নাখায়।
১৯৬৩ চনত ভিয়েটনাম যুদ্ধ চলি থকাৰ সময়ত সংঘটিত হোৱা এটা বিশেষ ঘটনাৰ সময়ৰ পৰাই বুই টি ল’য়ে এইদৰে জীৱন কটাই আহিছে। সেই সময়ত অস্থিৰ হৈ পৰিছিল সমগ্ৰ দেশ।
এদিন বুই টি ল’য়ে আন মহিলাৰ সৈতে কোনো কামত পাহাৰলৈ গৈছিল। উক্ত দিনা আছিল বতৰ বেয়া আৰু তেওঁলোকে পাহাৰ বগাই থাকোঁতেই হঠাতে বজ্ৰপাত আৰম্ভ হ’ল। এনে অৱস্থা চেতনা হেৰুৱাই পেলালে ল’য়ে।
দুৰ্যোগ বন্ধ হোৱাৰ পিছত অৱশ্যে তেওঁৰ চেতনা ঘূৰি আহিল। কিন্তু বজ্ৰপাতৰ ভয়াৱহতাই দিয়া মানসিক আঘাতৰ পৰা ওলাব পৰা নাছিল ল’ই। সেই সময়ত ল’ই কোনো ধৰণৰ গোটা খাদ্য মুখত ল’ব পৰা নাছিল।
এনে অৱস্থাত লগৰীয়াসকলে তেওঁক সেয়ে মিঠা পানীয় খুৱাই দিয়ে। এই পানীয়ই বুই টি ল’ইৰ দেহত সঞ্জীৱনীৰ দৰে কাম কৰিলে আৰু তেওঁ ক্ৰমাৎ সুস্থ হৈ উঠিল।
ইয়াৰ পিছত ল’য়ে কিছু ফল খোৱাৰ চেষ্টা কৰে যদিও এনে কোনো গোটা খাদ্য তেওঁ খাব পৰা নাছিল। এইদৰেই আৰম্ভ হয় ল’ইৰ আচৰিত জীৱন প্ৰণালী।
১৯৭০ চনৰ পৰা তেওঁ গোটা খাদ্য খোৱা সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ কৰি দিলে। তেওঁ দাবী কৰে যে নাকত গোটা খাদ্যৰ গোন্ধ পোৱাৰ পিছতে তেওঁৰ বমি বমি ভাব হয়।
তেওঁ লগতে কয় যে শীতল পানীয়ত চেনি থাকে, যাৰ পৰা তেওঁ শৰীৰত প্ৰয়োজনীয় শক্তি লাভ কৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁৰ যথেষ্ট উপকাৰো হৈছে।
ঘৰত পাকঘৰ থাকিলেও যোৱা ৫০ টা বছৰে সেয়ে ল’ই কৰা নাই ৰন্ধা-বঢ়া কাৰ্য। তেওঁৰ ফ্ৰীজত পানী আৰু শীতল পানীয়ৰ বাদে নাথাকে আন কোনো খাদ্য। এইদৰেই জীৱনৰ বাকী সময়ছোৱা কটাবলৈ গৈ আছে ল’ই।
