বছৰৰ পহিলা তাৰিখৰ এটা উমাল দুপৰীয়া। উৎসৱৰ পৰিৱেশৰ মাজতে গুৱাহাটীৰ এজাক সাহিত্য অনুৰাগী একগোট হৈছিল এটা বিশেষ দিন পালন কৰিবলৈ – ভাল খবৰৰ দিন। প্ৰতি বছৰে ১ জানুৱাৰীত সৌৰভ কুমাৰ চলিহা অনুৰাগী সমাজে সাহিত্যিকগৰাকীলৈ সন্মান জনাই এই অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰে।
এই অনুষ্ঠানটো কোনো ধৰণৰ আড়ম্বৰপূৰ্ণ উৎসৱ নাছিল। বৰঞ্চ ই আছিল চলিহাৰ জীৱন আৰু আদৰ্শৰ প্ৰতি এক নিৰৱ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি। চলিহাই নিজৰ জীৱনকালত যিদৰে নাম বা জনপ্ৰিয়তাৰ পৰা আঁতৰত থাকিবলৈ বিচাৰিছিল, এই অনুষ্ঠানটোও ঠিক তেনেকুৱাই আছিল।
এইবাৰৰ অনুষ্ঠানৰ মূল কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল বিশিষ্ট লেখক বিনয় মোহন শইকীয়াৰ বক্তৃতা। তেওঁ সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ লেখাত ‘লোকবিশ্বাস আৰু অতিন্দ্ৰিয় অভিজ্ঞতাৰ ছাঁ’ শীৰ্ষক বিষয় সম্পৰ্কে আলোচনা কৰে। শইকীয়াই তেওঁৰ ভাষণত কয় যে সৌৰভ কুমাৰ চলিহা বিষয়টো যথেষ্ট জটিল আৰু ইয়াৰ কাৰণ হৈছে তেওৰ লিখন শৈলীৰ অগতানুগতিকতা আৰু অভিনৱ বক্তব্য। তেওঁ তেওঁৰ লেখাত সকলো ধৰণৰ সাধাৰণীকৰণৰ পৰা আঁতৰি আছিল। তেওৰ সৃষ্টিৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ হৈছে তেওঁৰ লেখাৰ বিষয়বস্তুৰ বৈচিত্ৰতা। তেওঁৰ লেখাত বিজ্ঞানৰ উপৰি সংগীত, চিনেমা, মনস্তত্ত্ব গভীৰভাবে সম্পৃক্ত হৈ থাকে।
ইয়াৰ পিছতে নাটকীয় পাঠেৰে দৰ্শকক মোহিত কৰে নাট্য শিল্পী ঝুনাকংকণ ভূঞাই। তেওঁ চলিহাৰ দুটা বিখ্যাত গল্প ‘শুদ্ধি’ আৰু ‘গ্ৰন্থমেলা ডট কম’ পাঠ কৰি শুনায়। তেওঁৰ আবেগপূৰ্ণ পাঠে উপস্থিত সকলোৰে মন জয় কৰে আৰু বুজাই দিয়ে যে আজিও চলিহাৰ গল্পবোৰ আমাৰ সমাজৰ বাবে কিমান প্ৰাসংগিক। ইয়াৰ উপৰি লেখিকা নমিতা বৈশ্যই নতুন প্ৰজন্মৰ দৃষ্টিত সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে কয়। তেওঁ উল্লেখ কৰে যে সময় সলনি হ’লেও নতুন প্ৰজন্মৰ পাঠকসকলে আজিও চলিহাৰ লেখাত নতুন অৰ্থ বিচাৰি পায়।
ভাল খবৰৰ দিন পালন কৰাৰ এই পৰম্পৰাৰ আঁৰত আছে এক বিশেষ ইতিহাস। ১৯৯৮ চনত সৌৰভ কুমাৰ চলিহাই এখন অসমীয়া বাতৰিকাকতত এটা প্ৰবন্ধ লিখিছিল। তাত তেওঁ এজন কিশোৰে আত্মহত্যা কৰা এটা সৰু খবৰৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল। সেই খবৰটোৱে তেওঁক বৰকৈ বিচলিত কৰিছিল। তেওঁ অনুভৱ কৰিছিল যে এই অশান্ত পৃথিৱীত নতুন প্ৰজন্মৰ বাবে মমতা আৰু মানৱতাৰ বৰ প্ৰয়োজন। তেওঁ পাঠকসকলক আহ্বান জনাইছিল যেন যিকোনো পৰিস্থিতিতে তেওঁলোকে মানৱতা আৰু সংবেদনশীলতা ধৰি ৰাখে। সেই বাৰ্তাকে সাৰোগত কৰি তেওঁৰ অনুৰাগীসকলে প্ৰতি বছৰে এই দিনটো পালন কৰি আহিছে।
গুৱাহাটীত সাহিত্যিক, শিল্পী আৰু পাঠকসকলে নতুন বছৰৰ প্ৰথম দিনটোত একত্ৰিত হৈ চলিহাক সোঁৱৰণ কৰে। ভাল খবৰৰ দিন কেৱল এটা অনুষ্ঠান নহয়, ই হৈছে মানুহক মানৱীয় কৰি ৰখাৰ এক প্ৰচেষ্টা, এক নিৰৱ বাৰ্তা। অশান্তিৰ বাতৰিৰ মাজতো মানুহৰ প্ৰতি থকা মৰম আৰু সদিচ্ছাই যে আটাইতকৈ ভাল খবৰ হ’ব পাৰে, সেই কথাকে এই অনুষ্ঠানে সোঁৱৰাই দিয়ে।
