দেশৰ ১২ খন ৰাজ্যত বলবৎ হৈ থকা ধৰ্মান্তৰকৰণ বিৰোধী আইনসমূহৰ সাংবিধানিক বৈধতা পৰীক্ষা কৰিবলৈ সন্মতি প্ৰকাশ কৰিছে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে। খ্ৰীষ্টান ধৰ্মীয় সংগঠনসমূহৰ মতে, এই আইনসমূহে সংখ্যালঘুসকলৰ বিৰুদ্ধে হিংসাত্মক কাৰ্যকলাপ চলাবলৈ ‘ভিজিলান্টে’ (Vigilante) বা স্বয়ম্ভূৰক্ষক গোটসমূহক উৎসাহিত কৰিছে।
ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ সূৰ্যকান্তৰ নেতৃত্বত গঠিত এখন বিচাৰপীঠে এই সন্দৰ্ভত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ আইন আৰু ন্যায় মন্ত্ৰালয়ৰ লগতে ১২ খন ৰাজ্য ক্ৰমে হিমাচল প্ৰদেশ, ওড়িশা, কৰ্ণাটক, উত্তৰ প্ৰদেশ, উত্তৰাখণ্ড, হাৰিয়ানা, অৰুণাচল প্ৰদেশ, মধ্যপ্ৰদেশ, ছত্তীছগঢ়, গুজৰাট, ঝাৰখণ্ড আৰু ৰাজস্থানলৈ আনুষ্ঠানিক জাননী জাৰি কৰিছে।
আবেদনকাৰী ‘নেচনেল কাউন্সিল অৱ চাৰ্চেছ ইন ইণ্ডিয়া’ (NCCI)-ৰ হৈ জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা মীনাক্ষী আৰোৰাই আদালতত যুক্তি দৰ্শায় যে এই আইনসমূহ এনেদৰে প্ৰস্তুত কৰা হৈছে, যাৰ ফলত কিছুমান বিশেষ গোটক পুৰস্কৃত কৰা হয় আৰু তেওঁলোকে সক্ৰিয় হৈ আইন হাতত তুলি লয়। তেওঁ কয়, “আনকি এজন ব্যক্তিৰ বিৰুদ্ধে কোনো তথ্য-প্ৰমাণ নাথাকিলেও মাত্ৰ অভিযোগৰ ভিত্তিত তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়।” অধিবক্তাগৰাকীয়ে এই আইনসমূহৰ কাৰ্যকৰীকৰণৰ ওপৰত স্থগিতাদেশ জাৰি কৰিবলৈ আদালতক অনুৰোধ জনায়।
আনহাতে, কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ হৈ চলিচিটৰ জেনেৰেল তুষাৰ মেহতাই আদালতক জনায় যে আবেদনকাৰীৰ এই অভিযোগসমূহ “তথ্যগতভাৱে শুদ্ধ নহয়” আৰু চৰকাৰৰ ওচৰত ইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰ সাজু আছে। তেওঁ লগতে কয় যে এই বিষয়টো ১৯৭৭ চনৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ পাঁচজনীয়া বিচাৰপীঠৰ ৰায়দানৰ দ্বাৰাই ইতিমধ্যে স্পষ্ট হৈ আছে।
উল্লেখযোগ্য যে, ১৯৭৭ চনৰ বিখ্যাত ‘ৰেভাৰেণ্ড ষ্টেনিস্লাউছ বনাম মধ্যপ্ৰদেশ চৰকাৰ’ গোচৰত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ৰায় দিছিল যে সংবিধানৰ ২৫ নং অনুচ্ছেদত উল্লেখ থকা ধৰ্ম ‘প্ৰচাৰ’ (Propagate) শব্দটোৱে কাৰোবাক বলপূৰ্বক বা অন্য অসৎ উপায়েৰে ধৰ্মান্তৰিত কৰাৰ অধিকাৰ নিদিয়ে। ই কেৱল নিজ ধৰ্মৰ নীতি-আদৰ্শসমূহ ব্যক্ত কৰাৰ বা বিয়পাই দিয়াৰহে অধিকাৰ দিয়ে।
সংবিধানৰ ২৫(১) নং অনুচ্ছেদ অনুসৰি জনশৃংখলা, নৈতিকতা আৰু স্বাস্থ্য ৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত সকলো নাগৰিকৰে নিজৰ ধৰ্ম পালন আৰু প্ৰচাৰ কৰাৰ অধিকাৰ আছে। কিন্তু ১৯৭৭ চনৰ ৰায়দানত কোৱা হৈছিল যে আনক জোৰকৈ ধৰ্মান্তৰিত কৰাটো এজন ব্যক্তিৰ ‘বিবেকৰ স্বাধীনতা’ৰ (Freedom of Conscience) পৰিপন্থী।
অৱশ্যে, ২০১৮ চনৰ ‘চাফিন জাহান’ গোচৰত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে পুনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰ্যবেক্ষণ দিছিল যে ধৰ্ম বিশ্বাস আৰু বিবাহৰ পছন্দৰ ক্ষেত্ৰত এজন ব্যক্তিৰ ব্যক্তিগত স্বতন্ত্ৰতাহে সৰ্বোপৰি।
