বয়সৰ বৃহৎ ব্যৱধান আৰু অতি কম বয়সৰ ব্যৱধান থকাৰ পিছতো বহু দম্পতীয়ে সুখেৰে জীয়াই থকা আমি দেখিবলৈ পাওঁ। দুজনৰ মাজত প্ৰকৃত প্ৰেম থাকিলে বয়স কোনো বাধা নহয় বুলি বিশেষজ্ঞসকলে কয়। বহুতে পতি-পত্নীৰ বয়সৰ পাৰ্থক্য থকা উচিত বুলিও ভাবে। গতিকে আদৰ্শ বয়সৰ পাৰ্থক্য কিমান হ’ব লাগে জানো আহক।
কিছুমান গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে এই বয়সৰ পাৰ্থক্যই মানসিক আৰু শাৰীৰিক সুস্থতাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। বয়সৰ পাৰ্থক্যই দম্পতীহালৰ জীৱনত প্ৰত্যক্ষ প্ৰভাৱ পেলায় বুলিও গৱেষকসকলে বিশ্বাস কৰে। বয়সৰ পাৰ্থক্য কম হ’লে দম্পতীহালৰ মাজত বুজাবুজি ভাল হয় বুলিও বহুতে মত প্ৰকাশ কৰে।
আমাৰ দেশত এটা সময় আছিল যেতিয়া ছোৱালী ল’ৰাতকৈ সৰু হোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল। এতিয়া সেই ধাৰণা সলনি হৈছে। ল’ৰাবোৰেও নিজতকৈ দুবছৰৰ পৰা তিনিবছৰ ডাঙৰ ছোৱালীক বিয়া পাতিছে। কোন বয়সীয়াল হ’ব লাগে কোৱাটো টান। কিন্তু বয়োজ্যেষ্ঠসকলৰ মতে ল’ৰাটো ডাঙৰ হ’ব লাগে।
দম্পতীৰ মাজত বয়সৰ পাৰ্থক্যই তেওঁলোকৰ মানসিক আৰু আৱেগিক দিশত প্ৰভাৱ পেলায়। কিন্তু কেবল বয়সৰ পাৰ্থক্যইহে যে দুয়োৰে সম্পৰ্কক মজবুত কৰে সেয়া নহয়। বয়সৰ বাহিৰেও আন বহুতো কাৰকে জীৱনত প্ৰভাৱ পেলায়।
বয়সৰ পাৰ্থক্যৰ বাছনি সম্পূৰ্ণৰূপে ব্যক্তিজনৰ জীৱন অভিজ্ঞতা, প্ৰেম, বুদ্ধিমত্তা আৰু ইজনে সিজনৰ প্ৰতি থকা মনোভাৱৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। বৰ্তমান ল’ৰা-ছোৱালী উভয়েই সিদ্ধান্ত লোৱাৰ অধিকাৰ আছে যে তেওঁলোকে কিমান বয়সৰ পাৰ্থক্য বিচাৰে।
যদি দুয়োজনে ইজনে সিজনৰ প্ৰেমত সন্তুষ্ট হয় তেন্তে বয়সৰ পাৰ্থক্যই কেতিয়াও আপোনাৰ সম্পৰ্ক বা বিবাহত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব নোৱাৰে। কোনো সম্পৰ্কৰ সফলতা বা বিফলতাৰ কাৰণ কেৱল বয়সৰ পাৰ্থক্য বুলি ক’ব নোৱাৰি। কিন্তু এই কাৰণ উল্লেখ কৰি বহুতে সম্পৰ্কৰ পৰা আঁতৰি যায়।
চহৰ অঞ্চলত বয়সৰ পাৰ্থক্যৰ ধাৰণা কম। ক’ব পাৰি যে বয়সৰ পাৰ্থক্য চোৱাৰ মানসিকতা কমিছে। গ্ৰামাঞ্চলত এতিয়াও বহু ক্ষেত্ৰত ল’ৰা ছোৱালীতকৈ দুবছৰৰ পৰা চাৰি বছৰ ডাঙৰ হ’ব লাগে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। কিন্তু বয়সৰ ডাঙৰ পাৰ্থক্য থাকিলে গাঁৱৰ মানুহে সহজে মানি ল’ব নোৱাৰে। তেন্তে আদৰ্শ বয়সৰ পাৰ্থক্য কি হ’ব লাগে?
কিছুমান গৱেষণাৰ মতে স্বামী-স্ত্ৰীৰ বয়সৰ পাৰ্থক্য ২ৰ পৰা ৫ বছৰৰ ভিতৰত হ’ব লাগে। অৱশ্যে কোন বয়সীয়াল সেইটো সম্পূৰ্ণ দম্পতীহালৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। গৱেষকসকলৰ মতে বয়সৰ পাৰ্থক্য সম্পূৰ্ণ ব্যক্তিগত বিষয়।
