পশ্চিম এছিয়াত চলি থকা উত্তেজনাময় পৰিস্থিতি আৰু হৰমুজ প্ৰণালীৰ অৱস্থাই ভাৰতৰ গেছ সৰবৰাহক লৈ চিন্তা বৃদ্ধি কৰিছে। ভাৰতে পশ্চিম এছিয়াৰ দেশসমূহৰ পৰা এলপিজি অৰ্থাৎ ৰন্ধন গেছ আমদানি কৰে। এই পৰিস্থিতিলৈ লক্ষ্য ৰাখি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ইণ্ডিয়ান অইল, ভাৰত পেট্ৰ’লিয়াম আৰু হিন্দুস্তান পেট্ৰ’লিয়ামৰ দৰে চৰকাৰী তেল কোম্পানীসমূহক এক বিশেষ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছে। এই পৰিকল্পনা অনুসৰি তেওঁলোকৰ নিয়মীয়া মজুতৰ উপৰিও অতি কমেও ৩০ দিনৰ প্ৰয়োজন পূৰণ কৰিব পৰাকৈ এলপিজিৰ এক অতিৰিক্ত ভাণ্ডাৰ সদায় সাজু ৰাখিব লাগিব।
এলপিজি হৈছে কোটি কোটি ভাৰতীয় পৰিয়ালৰ দৈনিক জীৱনৰ এক অপৰিহাৰ্য প্ৰয়োজন। বৰ্তমান দেশৰ ৩৩ কোটিতকৈও অধিক পৰিয়াল ৰন্ধন গেছৰ চিলিন্দৰৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্ভৰশীল। এনে পৰিস্থিতিত যদি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কাৰণত গেছৰ সৰবৰাহ ব্যাহত হয়, তেন্তে ইয়াৰ পোনপটীয়া প্ৰভাৱ সাধাৰণ জনতাৰ পাকঘৰত পৰিব। সেইবাবেই চৰকাৰে আগতীয়াকৈ এই প্ৰস্তুতি চলাব বিচাৰিছে যাতে কোনো জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতিত দেশৰ নাগৰিকে গেছৰ অভাৱৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া নহয়।
পেট্ৰ’লিয়াম মন্ত্ৰালয়ৰ যুটীয়া সচিব সুজাতা শৰ্মাই জনোৱা মতে, তেল কোম্পানীসমূহক এনে এক আঁচনি যুগুত কৰিবলৈ কোৱা হৈছে যাৰ দ্বাৰা সংকটৰ সময়ত অতি কমেও ৩০ দিনলৈ গেছৰ চাহিদা পূৰণ কৰিব পৰা যায়। অৱশ্যে বৰ্তমান এই আঁচনি প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত আছে আৰু ইয়াক কেতিয়াৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে কাৰ্যকৰী কৰা হ’ব সেই সন্দৰ্ভত এতিয়াও কোনো চূড়ান্ত সিদ্ধান্ত লোৱা হোৱা নাই। এই অতিৰিক্ত এলপিজি কেনেকৈ আৰু ক’ত জমা ৰখা হ’ব, সেই বিষয়েও আলোচনা চলি আছে। ইয়াৰ এটা উপায় হৈছে মাটিৰ তলত ডাঙৰ সংৰক্ষণ কেন্দ্ৰ নিৰ্মাণ কৰা আৰু দ্বিতীয়টো উপায় হৈছে ডাঙৰ সংৰক্ষণ টেংক ব্যৱহাৰ কৰা। তেল কোম্পানীসমূহে বৰ্তমান কোনটো পদ্ধতি আটাইতকৈ সুৰক্ষিত, সুবিধাজনক আৰু কম খৰচী হ’ব সেই বিষয়ে পৰীক্ষা কৰি আছে।
ভাৰতৰ হাতত খাৰুৱা তেলৰ কৌশলগত ভাণ্ডাৰ আগৰে পৰা মজুত আছে যদিও এলপিজি আৰু এলএনজিৰ বাবে এতিয়ালৈকে এনে কোনো সুকীয়া ব্যৱস্থা গঢ়ি উঠা নাই। বৰ্তমান যি মজুত উপলব্ধ আছে, তাৰ বেছিভাগেই তেল কোম্পানী আৰু শোধনাগাৰসমূহৰ স্বাভাৱিক ব্যৱসায়িক মজুতহে। চৰকাৰে বিশ্বাস কৰে যে যদি ভৱিষ্যতে কোনো গোলকীয় সংকটৰ সৃষ্টি হয় বা বিদেশৰ পৰা যোগান বন্ধ হৈ পৰে, তেন্তে এলপিজিৰ এই সুকীয়া সংৰক্ষিত ভাণ্ডাৰে দেশৰ বাবে এক ডাঙৰ সকাহ কঢ়িয়াই আনিব।
