যোৱা জানুৱাৰী মাহৰ শেষ সপ্তাহত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ঘৰুৱা শ্ৰমিকৰ ন্যূনতম মজুৰি সন্দৰ্ভত দাখিল কৰা এখন জনহিতকৰ আবেদনৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰি এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্তব্য প্ৰদান কৰে। মুখ্য ন্যায়াধীশ সূৰ্যকান্তৰ নেতৃত্বত গঠিত বিচাৰপীঠে ৰাজ্য চৰকাৰসমূহক এই বিষয়ত গুৰুত্ব দিবলৈ আহ্বান জনায় যদিও কোনো পোনপটীয়া নিৰ্দেশ দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে। আদালতৰ মতে, ন্যূনতম মজুৰি নিৰ্ধাৰণ কৰিলে ঘৰুৱা শ্ৰমিকসকলক কামত ৰখাৰ হাৰ কমি যাব পাৰে আৰু ইয়াৰ ফলত শ্ৰমিকসকলহে লোকচানৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে। লগতে বিচাৰপীঠে ট্ৰেড ইউনিয়নসমূহক দেশৰ উদ্যোগিক বিকাশত বাধা জন্মোৱাৰ বাবে দায়ী কৰি যি মন্তব্য কৰিলে, তাক লৈ বৰ্তমান দেশৰ অৰ্থনীতিবিদ আৰু শ্ৰমিক সংগঠনসমূহৰ মাজত তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে।
অৰ্থনীতিবিদ অৰুণ কুমাৰে আদালতৰ এই দৃষ্টিভংগীক সমালোচনা কৰি কয় যে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে বিষয়টোক এক স্থিৰ দৃষ্টিৰে চাইছে, কিন্তু অৰ্থনীতিক এক গতিশীল দৃষ্টিৰে চোৱাৰ প্ৰয়োজন আছে। তেওঁৰ মতে, যদি ঘৰুৱা শ্ৰমিকসকলক ন্যূনতম মজুৰি প্ৰদান কৰা হয়, তেন্তে তেওঁলোকৰ হাতত ধন আহিব আৰু ইয়াৰ ফলত বজাৰত চাহিদা বৃদ্ধি পাব। চাহিদা বাঢ়িলে বিনিয়োগ আৰু উৎপাদন বৃদ্ধি পাব, যিয়ে সামগ্ৰিকভাৱে দেশৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশতহে সহায় কৰিব। উদ্যোগিক পতনৰ বাবে ট্ৰেড ইউনিয়নক জগৰীয়া কৰা কাৰ্যক খণ্ডন কৰি তেওঁ কয় যে ভাৰতত উৎপাদন খণ্ডৰ অংশ কমি যোৱাৰ কাৰণ ট্ৰেড ইউনিয়ন নহয়, বৰঞ্চ সেৱা খণ্ডৰ দ্ৰুত বৃদ্ধিহে।
আনহাতে শ্ৰমিক সংগঠনসমূহয়ে আদালতৰ এই মন্তব্যক দুৰ্ভাগ্যজনক বুলি অভিহিত কৰিছে। চেন্টাৰ অব্ ইণ্ডিয়ান ট্ৰেড ইউনিয়ন (CITU)-ৰ মতে, ট্ৰেড ইউনিয়নসমূহৰ বিৰুদ্ধে কৰা মন্তব্যসমূহৰ কোনো বৈজ্ঞানিক বা তথ্যগত ভিত্তি নাই। তেওঁলোকে অভিযোগ কৰে যে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ঘৰুৱা শ্ৰমিকৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কোনো শক্তিশালী আইন নিৰ্মাণ নকৰাৰ বাবেই তেওঁলোকে আদালতৰ দ্বাৰস্থ হ’বলগীয়া হৈছিল। যেতিয়া স্বয়ং মুখ্য ন্যায়াধীশে স্বীকাৰ কৰিছে যে বাহ্যিক সংস্থাসমূহে শ্ৰমিকসকলক শোষণ কৰিছে, তেন্তে তেনে ক্ষেত্ৰত আদালতে কিয় হস্তক্ষেপ কৰা নাই বুলিও তেওঁলোকে প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে।
বিভিন্ন নাগৰিক অধিকাৰ গোট আৰু অধিবক্তাসকলেও এই সন্দৰ্ভত নিজৰ মত প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁলোকৰ মতে ন্যূনতম মজুৰিতকৈ কম দৰমহা দিয়াটো সংবিধানৰ অনুচ্ছেদ ২৩-ৰ উলংঘন আৰু ই এক প্ৰকাৰৰ বাধ্যতামুলক শ্ৰম বা বেগাৰ খটাৰ দৰে। আদালতৰ শুনানিত উল্লেখ কৰা হৈছিল যে ন্যূনতম মজুৰি নিশ্চিত কৰিলে প্ৰতিটো পৰিয়াল আইনী মেৰপেচত সোমাই পৰিব পাৰে, কিন্তু অধিবক্তাসকলে যুক্তি দিয়ে যে শ্ৰমিকৰ মৰ্যাদা আৰু তেওঁলোকৰ সামাজিক সুৰক্ষাৰ অধিকাৰ যিকোনো আইনী শংকাৰ উৰ্ধত হোৱা উচিত। বৰ্তমান এই বিতৰ্কই দেশৰ অসংগঠিত খণ্ডৰ শ্ৰমিকসকলৰ ভৱিষ্যত আৰু ন্যায়িক প্ৰক্ৰিয়াৰ ওপৰত এক ডাঙৰ প্ৰশ্নচিহ্ন থিয় কৰাইছে।
