মিজোৰামৰ চাম্ফাই জিলাৰ দুংটলাং গাঁৱৰ সমীপত চলোৱা এক প্ৰত্নতাত্ত্বিক খনন কাৰ্যত কেইবা শতিকা পুৰণি প্ৰাচীন মানৱ বসতিৰ অৱস্থিতি পোহৰলৈ আহিছে। বুধবাৰে এখন সংবাদমেলযোগে ৰাজ্যখনৰ কলা আৰু সংস্কৃতি বিভাগৰ মন্ত্ৰী চি. লালছাৱিভুংগাই এই ঐতিহাসিক আৱিষ্কাৰৰ কথা আনুষ্ঠানিকভাৱে ঘোষণা কৰে। উত্তৰ-পূব পৰিষদৰ (NEC) আৰ্থিক সাহায্যত ৰাজ্যিক কলা আৰু সংস্কৃতি বিভাগ আৰু উচ্চ তথা কাৰিকৰী প্ৰতিষ্ঠান, মিজোৰামৰ (HTIM) বুৰঞ্জী বিভাগৰ যুটীয়া উদ্যোগত এই প্ৰত্নতাত্ত্বিক অধ্যয়ন চলোৱা হৈছিল।
যোৱা ২০২৪ চনৰ মে’ মাহৰ পৰা দুংটলাং গাঁৱৰ প্ৰাচীন স্থানত এই ক্ষেত্ৰভিত্তিক অধ্যয়ন আৰু প্ৰত্নতাত্ত্বিক খনন কাৰ্য আৰম্ভ কৰা হৈছিল। খননৰ সময়ত সংগ্ৰহ কৰা নমুনাসমূহ পৰৱৰ্তী সময়ত বৈজ্ঞানিক পৰীক্ষা আৰু কাৰ্বন ডেটিং বিশ্লেষণৰ বাবে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ফ্ল’ৰিডাস্থিত বেটা এনালাইটিক গৱেষণাগাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়। এই পৰীক্ষাৰ ফলাফল অনুসৰি, দুংটলাঙৰ সমীপৰ স্থানত চাৰিটা ভিন্ন ঐতিহাসিক যুগত মানৱ বসতি আছিল। কাৰ্বন ডেটিং বিশ্লেষণৰ পৰা স্পষ্ট হৈছে যে এই বসতিসমূহ ৪১০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১৮৩০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰৰ আছিল।
গৱেষকসকলৰ মতে, এই স্থানত একেৰাহে মানৱ বসতি থকাৰ পৰিৱৰ্তে বিভিন্ন সময়ত পৰ্যায়ক্ৰমে বসতি স্থাপন কৰা হৈছিল। খনন কাৰ্যত প্ৰাচীন মিজো পূৰ্বপুৰুষসকলৰ সৈতে জড়িত থকা বুলি বিশ্বাস কৰা মানৱ জঁকা আৰু প্ৰাচীন সামগ্ৰী উদ্ধাৰ কৰা হৈছে। এই খননৰ অন্যতম প্ৰধান আৱিষ্কাৰ হৈছে তিয়ানহ্ৰাং সমাধিস্থলৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা জঁকা। বেটা এনালাইটিকত কৰা বৈজ্ঞানিক পৰীক্ষাই নিশ্চিত কৰিছে যে এই জঁকাসমূহ ১৭৪০ চনৰ পৰা ১৮০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰৰ, যিয়ে অঞ্চলটোৰ ঐতিহাসিক বসতি আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনৰ ওপৰত অধিক পোহৰ পেলাইছে।
প্ৰত্নতাত্ত্বিক গুৰুত্বৰ উপৰিও দুংটলাং গাঁওখন ইয়াৰ চহকী লোককথা আৰু সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ বাবেও ব্যাপকভাৱে পৰিচিত। ইয়াৰ অন্যতম প্ৰধান আকৰ্ষণ হৈছে ‘লিয়ানচিয়াৰি লুংলেন ত্লাং’ আৰু ‘থাংচুৱাহ মুৱাল’, যি অঞ্চলটোক প্ৰত্নতাত্ত্বিক, ঐতিহাসিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰ্যটনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ হিচাপে গঢ়ি তুলিছে। অনুষ্ঠানত ভাষণ প্ৰদান কৰি মন্ত্ৰী লালছাৱিভুংগাই সমগ্ৰ ৰাজ্যখনতে থকা এনে ঐতিহাসিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান আৰু সাংস্কৃতিক সম্পদসমূহ সংৰক্ষণ আৰু সুৰক্ষা কৰাত সহায় কৰিবলৈ ৰাইজক আহ্বান জনায়। তেওঁ লগতে মূল্যবান ঐতিহ্যমণ্ডিত স্থানসমূহৰ বিষয়ে কলা আৰু সংস্কৃতি বিভাগক অৱগত কৰিবলৈ আৰু এনে স্থানসমূহৰ ক্ষতিসাধন কৰাৰ পৰা বিৰত থাকিবলৈ ৰাইজক অনুৰোধ কৰে।
প্ৰত্নতত্ত্ববিদ ভানলালহুমা চিংচন আৰু ড° লালহমিংলুৱাৰ নেতৃত্বত এই প্ৰত্নতাত্ত্বিক প্ৰকল্পটো পৰিচালনা কৰা হৈছে। চৰকাৰী বিষয়াসকলে জানিবলৈ দিয়া মতে, বৰ্তমানো এই স্থানত অধিক বৈজ্ঞানিক পৰীক্ষা আৰু অধ্যয়ন অব্যাহত আছে। বাকী থকা বিশ্লেষণসমূহ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত স্থানটোৰ বিষয়ে অধিক বিতং ঐতিহাসিক তথ্য পোহৰলৈ আহিব বুলি আশা কৰা হৈছে।
