বাল্য বিবাহ প্ৰতিৰোধ আইন ব্যক্তিগত আইন আৰু পৰম্পৰাৰ দ্বাৰা দমন কৰিব নোৱাৰি। শুকুৰবাৰে গোচৰৰ ৰায়দানত উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এই কথা স্পষ্টকৈ উল্লেখ কৰিছে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ মতে ব্যক্তিগত আইন বাল্য বিবাহ নিষেধাজ্ঞা আইনৰ বাটত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে। এই ৰায়দান কৰে মুখ্য ন্যায়াধীশ ডি ৱাই চন্দ্ৰচূড়, ন্যায়াধীশ জে বি পাৰ্দিৱালা আৰু মনোজ মিশ্ৰৰ বিচাৰপীঠে।
বিচাৰপীঠে কয় যে নাবালকক বিয়া কৰাই দিয়াৰ অৰ্থ হ’ল তেওঁলোকৰ সংগীক মুক্তভাৱে বাছনি কৰাৰ অধিকাৰ কাঢ়ি লোৱা। গতিকে সকলো সম্প্ৰদায়ে বাল্যবিবাহক যিকোনো ধৰ্মীয় বেৰাৰ পৰা মুক্ত কৰাত অগ্ৰাধিকাৰ দিব লাগে।
ৰায়দানত মুখ্য ন্যায়াধীশ চন্দ্ৰচুড়ে গুৰুত্ব আৰোপ কৰে যে ব্যক্তিগত আইন বাল্যবিবাহ নিষিদ্ধ কৰা আইনৰ ওপৰত নহয়। কাৰণ নাবালক বিবাহ মানে তেওঁলোকৰ পতি-পত্নী বাছনিৰ অধিকাৰ কাঢ়ি লোৱা। অৱশ্যে আইনৰ ব্যৱধান থকা বুলিও আদালতে স্বীকাৰ কৰে। সেয়েহে আদালতে সামগ্ৰিকভাৱে আইনখন প্ৰয়োগ কৰিবলৈ গাইডলাইন প্ৰস্তুত কৰাতও গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
উচ্চতম ন্যায়ালয়ত এখন আবেদনত কোৱা হৈছিল যে দেশত বাল্যবিবাহ বৃদ্ধি পাইছে আৰু এই সন্দৰ্ভত আইন আছে যদিও ইয়াৰ কাৰ্যকৰীকৰণ একেবাৰেই দেখা নাযায়। সামাজিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা বিষয়টো চাবলৈ উচ্চতম ন্যায়ালয়ক আহ্বান জনাই বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ে বাল্যবিবাহ ৰোধৰ বাবে নিজস্ব পন্থা গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হৈছে। বাল্য বিবাহ বিৰোধী আইন সফল আৰু নিখুঁত হ’ব তেতিয়াহে যেতিয়া বহু অংশীদাৰৰ সহযোগিতা একত্ৰিত হ’ব। ইয়াৰ ভিতৰত বিচাৰপীঠে অনুভৱ কৰে যে আইন প্ৰয়োগকাৰী বিষয়াসকলৰ সজাগতা আৰু প্ৰশিক্ষণ আৰু দক্ষতা বৃদ্ধি কৰাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।
মন কৰিবলগীয়া যে ব্ৰিটিছৰ দিনত ১৯২৯ চনত শিশু বিবাহ প্ৰতিৰোধ আইন সংশোধন কৰা হয় আৰু ২০০৬ চনত শিশু বিবাহ নিষেধাজ্ঞা আইন প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়। অৱশ্যে এই আইনখনৰ পৰৱৰ্তী সংশোধনী সন্দৰ্ভত এতিয়াও সংসদীয় কমিটীত চৰ্চা চলি আছে। এই সংশোধনে এই আইন আৰু ব্যক্তিগত আইনৰ মাজৰ ব্যৱধান দূৰ কৰে।
