মঞ্চ সাজু হৈ আছিল। তেওঁ উঠি আহিল আৰু সকলোৰে অন্তৰ জয় কৰিলে। বিশেষকৈ সেইসকল মহিলাৰ, যিসকলে প্ৰতিদিনে নিৰাপত্তাহীনতাত ভুগি থাকে। তেওঁলোকৰ লগত মঞ্চ শ্বেয়াৰ কৰি কথা পাতিলে। তেওঁলোকক সাহস দিলে লোকসভাৰ বিৰোধী দলপতি ৰাহুল গান্ধীয়ে।
শনিবাৰে সন্ধিয়া পুনেৰ AISSMS কলেজৰ খেলপথাৰত ‘ছাত্ৰোঁ কি গুঞ্জ’ত হাজাৰ হাজাৰ ছাত্ৰীয়ে অংশ গ্ৰহণ কৰে। পিতৃতান্ত্রিক সমাজে নাৰীক দৈনন্দিন জীৱনত কেনেদৰে দেখে সেয়া ছোৱালীবোৰৰ মুখৰ পৰাই ওলাই আহিল৷ ছাত্ৰীসকলৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ কথা পাতিলে ৰাহুল গান্ধীয়ে। সিহঁতৰ সমস্যাবোৰ তেওঁ শুনিলে। দেশবাসীকো শুনালে।
তেওঁ ভুক্তভোগীৰ মুখেৰে শুনিলে যে মহিলাসকলে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত বাধাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়, হাৰাশাস্তি, ধৰ্ষণ, নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হয়। ৰাহুলে কয় যে নাৰী হৈছে ভাৰতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শক্তি আৰু সম্পদ। তেওঁ জোৰ দি কয় যে নাৰীৰ পৰিচয় পুৰুষৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কৰ দ্বাৰা সংজ্ঞায়িত হ’ব নালাগে বা পৰম্পৰাগত পাৰিবাৰিক ভূমিকাৰ ভিতৰতে সীমাবদ্ধ থাকিব নালাগে।
এআইএছএছএমএছ মহাবিদ্যালয়ৰ চৌহদত অনুষ্ঠিত হোৱা ‘ছাত্ৰোঁ কি গুঞ্জ’ কাৰ্যসূচীত হাজাৰ হাজাৰ ছাত্ৰীৰ উপস্থিতিয়ে দৃষ্টি কাঢ়ে। সন্ধিয়া ৭:১৫ বজাত মঞ্চলৈ আহিছিল ৰাহুল। আৰম্ভণিতে তেওঁ কৈছিল যে আজি ৰাজনীতিৰ কথা নহয়। তেওঁৰ ভাষাত, ‘আজি মই ৰাজনীতিৰ কথা ক’বলৈ অহা নাই৷ আজি মই আপোনালোকক এটা সুযোগ দিম। আপোনালোকে কওক, কি ভাবিছে, কি বিচাৰে।’
তাৰ পাছত এজন এজনকৈ ছাত্ৰীৰ কথা শুনি তেওঁলোকৰ অভিজ্ঞতা আৰু প্ৰশ্নবোৰ বৃহত্তৰ সমাজৰ আগত দাঙি ধৰিলে। লোকসভাত বিৰোধী দলৰ নেতা ৰাহুল গান্ধীৰ সন্মুখত উত্থাপন হয় মহিলাৰ সুৰক্ষা, শিক্ষা, কৰ্মসংস্থাপন, পিতৃতন্ত্ৰ, সামাজিক নিয়ন্ত্ৰণ আদি কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়।
নাৰী স্বাধীনতা সম্পৰ্কে ৰাহুলৰ ভাষণৰ মূলতে আছিল পৰিচয়ৰ প্ৰশ্ন। তেওঁ কয় যে সমাজখনে প্ৰায়ে নাৰীক কেৱল ‘মাতৃ’, ‘পত্নী’ বা ‘কন্যা’ হিচাপে চোৱাত অভ্যস্ত। কিন্তু এই পৰিচয়বোৰ এগৰাকী নাৰীৰ সম্পূৰ্ণ সত্তা নহয়। এগৰাকী মহিলা হ’ব পাৰে এগৰাকী পেছাদাৰী, এগৰাকী খেলুৱৈ, এগৰাকী নেত্ৰী, এগৰাকী উদ্যোগী বা এগৰাকী স্বতন্ত্ৰ ব্যক্তি যিয়ে নিজৰ সপোন পূৰণ কৰে।
ৰাহুলে কয় যে ভাৰতৰ প্ৰায় ৭০ কোটি মহিলাৰ অৰ্থ হৈছে ৭০ কোটি ভিন্ন জীৱন, কল্পনা আৰু সপোন। তেওঁলোকৰ পৰিচয় কেবল পুৰুষৰ সৈতে থকা সম্পৰ্কত সীমাবদ্ধ থাকিব নোৱাৰে। তেওঁৰ বাৰ্তা আছিল, ‘আপোনালোকৰ প্ৰত্যেকেই অনন্যা। আপোনাৰ নিজৰ সপোন আছে, নিজৰ চিন্তা আছে। আপোনালোক স্বাধীন ব্যক্তি।’
মহিলাৰ ওপৰত সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক নিয়ন্ত্ৰণৰ বিষয়টোও ৰাহুলৰ ভাষণত উত্থাপন হৈছিল। ৰাহুলে দাবী কৰে যে দেশত মহিলাৰ ওপৰত হোৱা হিংসা কেৱল শাৰীৰিক আক্ৰমণত সীমাবদ্ধ নহয়; ইয়াৰ ভিতৰত জন্মৰ পিছত কন্যা সন্তানক নাৰী ভ্ৰুণহত্যা বা অৱহেলা, শাৰীৰিক নিৰ্যাতন আৰু অৰ্থনৈতিক স্বাধীনতাৰ অভাৱো অন্তৰ্ভুক্ত। তেওঁ দাবী কৰে যে দেশৰ মাত্ৰ ৮ শতাংশ মহিলাইহে নিজৰ সম্পত্তিৰ মালিক – যাৰ ফলত মহিলাসকলৰ আৰ্থিক সবলীকৰণৰ অভাৱৰ কথা পোহৰলৈ আহিছে।
মনুস্মৃতিৰ উদ্ধৃতি দি ৰাহুলে অভিযোগ কৰে যে ইয়াত এনে এটা ধাৰণা আছে যিয়ে নাৰীৰ স্বাধীনতাক অস্বীকাৰ কৰে আৰু তেওঁলোকক পিতৃ, স্বামী আৰু সন্তানৰ অধীনস্থ বুলি ভাবে। এই মানসিকতাৰ বিৰুদ্ধেই তেওঁ ‘ব্ৰেক দ্য কেজ’ বা ‘পিঞ্জৰা ভঙা’ৰ আহ্বান জনায়। নাৰীৰ সাজ-পোছাক, আচৰণ, ভাষাৰ সন্দৰ্ভতো সমাজৰ ভণ্ডামিক ৰাহুলে সমালোচনা কৰে। তেওঁ কয় যে পুৰুষৰ আচৰণ সহজে মানি লোৱা হয়, কিন্তু এগৰাকী মহিলাই যদি একে কাম কৰে তেন্তে প্ৰশ্নৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়। এই দ্বৈত মানদণ্ডক তেওঁ পিতৃতান্ত্রিক মানসিকতাৰ ফল বুলি অভিহিত কৰে।
ভোজপুৰী লোকশিল্পী নেহা সিং ৰাথোৰেও এই অনুষ্ঠানত নিজৰ অভিজ্ঞতা ব্যক্ত কৰে। চৰকাৰক সমালোচনা কৰি গান গোৱাৰ পিছত এফআইআৰ আৰু আৰক্ষীৰ হাৰাশাস্তিৰ সন্মুখীন হোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি তেওঁ কয় যে মহিলাসকলক কেৱল ৰাজনৈতিক মতামত প্ৰকাশ কৰাৰ বাবেই নহয়, চৰিত্ৰৰ বাবেও আক্ৰমণ কৰা হয়।
ৰাহুলে ছাত্ৰীসকলক কয়, “বি লাউড, বি প্ৰাউড, বি প্ৰাউড এণ্ড ফাইট ফৰ ইউৰছেল্ফ” (সৰৱ হোৱা, গৌৰৱান্বিত হোৱা, গৌৰৱ কৰা আৰু নিজৰ বাবে যুঁজ দিয়া)। তেওঁ ভাষণত ভয়মুক্ত সমাজৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে। তেওঁ নাৰীক ভয় খুওৱা, নিয়ন্ত্ৰণ কৰা আৰু নাৰীক পিছুৱাই ৰখা পিতৃতন্ত্ৰৰ প্ৰতি সামূহিক প্ৰত্যাহ্বানৰ আহ্বান জনায়।
মহাৰাষ্ট্ৰৰ বিভিন্ন জিলাৰ পৰা অহা ছাত্ৰীসকলৰ একাংশই কৰ্মসংস্থাপন, মহিলাৰ সুৰক্ষা, শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ সংস্কাৰৰ দাবী জনায়। কংগ্ৰেছে ‘ছাত্ৰোঁ কি গুঞ্জ’ৰ জৰিয়তে যি নতুন প্ৰজন্মৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষ যোগাযোগ বৃদ্ধিৰ ইচ্ছা কৰিছে পুনেৰ এই সমাৱেশত তাৰ প্ৰতিফলন দেখা গৈছিল।
