দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ে এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰায় প্ৰদান কৰিছে। আদালতৰ মতে, সন্মতি সাপেক্ষে লিভ-ইন সম্পৰ্কত থকা প্ৰাপ্তবয়স্ক দম্পতীয়ে পৰিয়ালৰ পৰা অহা ভাবুকিৰ বিৰুদ্ধে আৰক্ষীৰ সুৰক্ষা পোৱাৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ আছে। ন্যায়াধীশ সৌৰভ বেনাৰ্জীয়ে এই কথা স্পষ্ট কৰি দিছে যে নিজৰ সংগী বাছনি কৰাটো প্ৰত্যেক ব্যক্তিৰ এক মৌলিক অধিকাৰ।
এই গোচৰটোৰ সৈতে জড়িত দম্পতীহালে অভিযোগ কৰিছিল যে মহিলাগৰাকীৰ পিতৃয়ে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কক লৈ ভাবুকি দি আহিছে। তেওঁলোকৰ জীৱন আৰু স্বাধীনতাৰ সুৰক্ষা বিচাৰি তেওঁলোকে আদালতৰ দ্বাৰস্থ হৈছিল। ন্যায়াধীশগৰাকীয়ে তেওঁলোকৰ আবেদন গ্ৰহণ কৰি কয় যে লিভ-ইন সম্পৰ্ক বিবাহৰ সৈতে বহু পৰিমাণে মিল থকা এক অৱস্থা। যদিও এই সম্পৰ্কক আনুষ্ঠানিকভাৱে আইনী বিবাহ বুলি ক’ব নোৱাৰি, তথাপিও ইয়াৰ সৈতে জড়িত লোকসকলে সংবিধানৰ ১৯ নং আৰু ২১ নং অনুচ্ছেদৰ অধীনত মৌলিক অধিকাৰ লাভ কৰে।
আদালতে লগতে উল্লেখ কৰে যে প্ৰাপ্তবয়স্ক ব্যক্তিৰ নিজৰ জীৱন আৰু স্বাধীনতাৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ আছে। এই দম্পতীহালে আনকি নিজৰ সম্পৰ্কৰ বাবে এখন আইনী চুক্তিও প্ৰস্তুত কৰিছিল, যিয়ে তেওঁলোকৰ পৰস্পৰৰ প্ৰতি থকা দায়বদ্ধতা প্ৰকাশ কৰে। সেয়েহে, তেওঁলোকৰ জীৱন আৰু ব্যক্তিগত পছন্দৰ ক্ষেত্ৰত বাধা দিয়াৰ কোনো অধিকাৰ আন কাৰো নাই।
আবেদনকাৰীৰ অধিবক্তাই আদালতক অৱগত কৰিছিল যে ২০০৬ আৰু ২০০৭ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা এই দম্পতীহালে ২০২৪ চনৰ পৰাই একেলগে বাস কৰি আহিছে। কিন্তু মহিলাগৰাকীৰ পিতৃৰ পৰা পোৱা নিৰন্তৰ ভাবুকিয়ে তেওঁলোকৰ নিৰাপত্তাকলৈ সংশয়ৰ সৃষ্টি কৰিছিল। আদালতৰ এই শেহতীয়া নিৰ্দেশনাই সমগ্ৰ দেশৰ লিভ-ইন সম্পৰ্কত থকা লোকসকলক এক ডাঙৰ সাহস আৰু আইনী সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিলে।
